Mój na zawsze

Szczerze mówiąc książka nie wnosi nic ciekawego, zaledwie kilka przemyśleń. Opisy zbyt długie, zbyt szczegółowe i rozwleczone. Byłam w stanie częściowo zrozumieć główną bohaterkę, ale z drugiej strony niesamowicie irytował mnie brak dialogu z jej mężem. Uważam, że w przypadku problemu opisanego małżeństwa wystarczyła szczera rozmowa i kompromis, jakakolwiek chęć dojścia do porozumienia. Jeżeli to by nie poskutkowało to po prostu rozwód, a nie męczenie siebie i drugiej strony...
Poczułam ulgę, jak ją skończyłam. Męcząca książka.

Szczerze mówiąc książka nie wnosi nic ciekawego, zaledwie kilka przemyśleń. Opisy zbyt długie, zbyt szczegółowe i rozwleczone. Byłam w stanie częściowo zrozumieć główną bohaterkę, ale z drugiej strony niesamowicie irytował mnie brak dialogu z jej mężem. Uważam, że w przypadku problemu opisanego małżeństwa wystarczyła szczera rozmowa i kompromis, jakakolwiek chęć dojścia do...

Najciężej jest zacząć ... kupiłam książkę na wyprzedaży, nie czytając opini...
od samego początku książkę czytało mi się dobrze , ale strasznie zaczęłam nie lubić Carmen... związała się Jobem niby nie dla pieniędzy ale pasował jej luksus i wszystko na co mogli sobie pozwolić a najbardziej jego matka, która zawsze chciała mieć . Po śmierci męża cieszy się że w końcu jest wolna po 21 latach, jednak gdy po śmierci go wspomina żałuje że nie próbowała go pokochać i w końcu stwierdza że jednak go kochała

Najciężej jest zacząć ... kupiłam książkę na wyprzedaży, nie czytając opini...
od samego początku książkę czytało mi się dobrze , ale strasznie zaczęłam nie lubić Carmen... związała się Jobem niby nie dla pieniędzy ale pasował jej luksus i wszystko na co mogli sobie pozwolić a najbardziej jego matka, która zawsze chciała mieć . Po śmierci męża cieszy się że w końcu jest...

Książka napisana oczami głównej bohaterki, która nie jest idealna a wręcz ciężko ją polubić.
Początkowo autorka pisze dość drobiazgowo i dwutorowo opisuje wydarzenia obecne i przeszłe, które doprowadziły bohaterkę do sytuacji w jakiej się znalazła. Dla mnie zbyt rozwlekle i monotonnie aż do ostatniego rozdziału, w którym streszczone zostało kilka miesięcy, czyli tak jakby autorka nagle chciała szybko zakończyć tę książkę.
Mnie ta książka się strasznie dłużyła i wręcz poczułam dziką radość, że udało mi się ją doczytać do końca.....

Książka napisana oczami głównej bohaterki, która nie jest idealna a wręcz ciężko ją polubić.
Początkowo autorka pisze dość drobiazgowo i dwutorowo opisuje wydarzenia obecne i przeszłe, które doprowadziły bohaterkę do sytuacji w jakiej się znalazła. Dla mnie zbyt rozwlekle i monotonnie aż do ostatniego rozdziału, w którym streszczone zostało kilka miesięcy, czyli tak jakby...

- Przedstawiona w formie spowiedzi.
- Przelane na karty papieru życie.
- Bohaterka dokonująca rozrachunku z przeszłością.
- Pisana dwutorowo.
- Ukazująca przeszłość i teraźniejszość.

Jest to opowieść o kobiecie nieszczęśliwej z powodu wkroczenia w związek małżeński z wdzięczności, nie z miłości. Opowieść o kobiecie mającej trójkę dzieci z niekochanym mężem z czego jedno z zespołem Downa, opowieść o kobiecie, która życzy śmierci swemu mężowi, a kiedy rzeczywiście do tego dochodzi w wyniku ciężkiej choroby, uświadamia sobie, że kiedy mogłaby cofnąć czas i zrobić parę rzeczy inaczej, byłaby w stanie pokochać tego człowieka, ojca ich dzieci.

Carmen to dziewczyna ciesząca się wolnością, używająca życia bez zobowiązań, spontaniczna, bo potrafiąca kupić bilet w nieznane i wyruszyć na drugi koniec świata bez obaw. Młoda,piękna kobieta o dużych ciemnych oczach z doskonałą figurą, świadoma swych atutów lubiąca dobrze się bawić.

Przypadkowo któregoś dnia w śmieszny sposób poznaje sympatycznego chłopaka. Jobe był wówczas dobrze rokującym studentem matematyki. Jego wygląd zewnętrzny nie przypadł do gustu urodziwej Carmen. Wysoki, o patykowatej budowie ciała za to ze szczerym pięknym uśmiechem nadającym mu przyjazny wygląd, dobry i niestety nie zbyt przystojny, co nie uszło uwadze wyczulonej na to dziewczynie. Chłopak pomógł stanąć na nogi Carmen będącej w tarapatach i tym samym sprawił,że była mu wdzięczna i czuła się przy nim bezpiecznie. Nie wystarczyło to jednak by z czasem wzbudzić w niej miłość. Trudne początki jakie miał za sobą ten związek, nie obrazują jej dokładnie co stanie się gdy poślubi mężczyznę z poczucia wdzięczności i tylko dlatego,że mu to przyrzekła. Podejmuje tę próbę mimo wyraźnych sygnałów ostrzegawczych.

Staje się kobietą mającą pozornie wszystko. Piękny dom i pieniądze nie wynagradzają braku szczęścia. Carmen jest samotna, nieszczęśliwa, zraniona oddalającym się coraz bardziej mężem, pogrążonym pracą nad udowodnieniem jakiejś teorii, o której ona nie ma bladego pojęcia. Rozżalona i przygnieciona brzemieniem jakim jest nieszczęśliwe małżeństwo i niepełnosprawne dziecko. Niemogąca sobie poradzić z dotychczasową egzystencją wdaje się w romanse. Zupełnie nie spodziewa się jak okropnie zadrwi z niej życie. Kochanek odkryje na którejś z ich schadzek wypukłość w jednej z jej pięknych piersi. W ten sposób kobieta staje w obliczu niebezpieczeństwa i obawy o własne życie. Dopiero wtedy jest skłonna usiąść i zastanowić się nad życiem, nad dokonanymi wyborami, które ukształtowały jej osobę i doprowadziły do wielu zwrotów w życiu niekoniecznie po jej myśli. Kiedy wyczekiwana śmierć zabiera Joba, ona w sumie może robić co chce. Nie musi już ukrywać się ze skokiem w bok. Nie robi tego jednak. Teraz przyszedł czas by dokonała się bolesna przemiana, by pokora pozyskana w momencie niespodziewanej diagnozy zebrała swe żniwo.

Pierwsza przygoda z książką wcześniej nieznanej mi Ann Bauer to udane spotkanie opisujące życie bez żadnego owijania w bawełnę. Autorka pokazała,że umie oczarować lirycznością, dowcipem i trafnością spostrzeżeń na tyle, iż momentami utożsamiałam się z bohaterką i potrafiłam zrozumieć podejmowane przez nią decyzje. Powieść miała też swoje minusy. Koniec niestety okazał się nie taki, na jaki czekałam. Napisany został jakby w pośpiechu co uważam za spory minus i automatycznie zaniża moją ocenę.

- Przedstawiona w formie spowiedzi.
- Przelane na karty papieru życie.
- Bohaterka dokonująca rozrachunku z przeszłością.
- Pisana dwutorowo.
- Ukazująca przeszłość i teraźniejszość.

Jest to opowieść o kobiecie nieszczęśliwej z powodu wkroczenia w związek małżeński z wdzięczności, nie z miłości. Opowieść o kobiecie mającej trójkę dzieci z niekochanym mężem z czego jedno...

Carmen jest żoną mężczyzny, którego nie kocha. Zdradza go i tak naprawdę życzy mu śmierci. Mają razem troje dzieci, w tym jedno z zespołem Downa. Jobe jest zapalonym matematykiem, poświęcającym się nauce.

Mężczyzna zaczyna chorować; jest w coraz gorszym stanie, aż w końcu spełnia się to, o czym marzyła Carmen - Jobe umiera. Kiedy kobieta go traci zaczyna wspominać związek i budzą się w niej pewne uczucia...

Po jednym ze spotkań kochanek wykrywa guza w piersi kobiety. Okazuje się, że zdrowie Carmen jest zagrożone. Główna bohaterka zastanawia się nad swoim życiem i nad wyborami, jakich w nim dokonała.

Jak to się stało, że została żoną matematyka? Czy miały znaczenie pieniądze? Czy jednak chodziło w tym wszystkim o uczucia? Jak dała radę wychować troje dzieci? Jak bardzo choroba może zmienić człowieka?

"Mój na zawsze" to opowieść nie tylko o miłości. To opowieść o życiu. Życiu, w którym czasem wszystko dzieje się szybko. Za szybko. To opowieść o konsekwencjach tłumionego w sobie żalu. To także historia o walce ze śmiertelną chorobą.

Uczucia mam mieszane. Z jednej strony miałam wrażenie, że cały czas czytam o tym samym, a przynajmniej co jakiś czas do tego wracam. Z drugiej strony jednak coś mnie zaintrygowało i po przeczytaniu czułam jakiś niedosyt. Książka mnie szczególnie nie zachwyciła, spodziewałam się czegoś lepszego, być może nie moje klimaty. Ma w sobie coś, co urzeka, chociaż sama nie do końca jestem w stanie określić co to takiego jest.

Carmen jest żoną mężczyzny, którego nie kocha. Zdradza go i tak naprawdę życzy mu śmierci. Mają razem troje dzieci, w tym jedno z zespołem Downa. Jobe jest zapalonym matematykiem, poświęcającym się nauce.

Mężczyzna zaczyna chorować; jest w coraz gorszym stanie, aż w końcu spełnia się to, o czym marzyła Carmen - Jobe umiera. Kiedy kobieta go traci zaczyna wspominać związek...

Przesiąknięta tajemnicą, pasjonująca i szelmowska powieść o kobiecie dokonującej rozrachunku z błędami przeszłości, dorównująca największym dokonaniom Anne Tyler.
Carmen jest matką trójki dzieci i żoną mężczyzny, któremu życzy śmierci. Kiedy jednak go traci, odkrywa, że jest w nim zakochana. Wkrótce dowiaduje się, że i jej życiu grozi niebezpieczeństwo. W tych burzliwych okolicznościach Carmen rozpamiętuje wybory, których dokonała w młodości i które przesądziły o tym, że stała się tym, kim jest: żyjącą w dostatku żoną, matką dziecka z zespołem Downa, bezkompromisową przyjaciółką.
W swej urzekającej książce Bauer poświęca wiele uwagi poczuciu wyobcowania, obowiązku i litości, niszczących małżeńskie szczęście. Kreśli portret zranionej przez życie kobiety, która musi sobie poradzić z nagromadzonym przez długie lata żalem.
Polecam!!!!

Przesiąknięta tajemnicą, pasjonująca i szelmowska powieść o kobiecie dokonującej rozrachunku z błędami przeszłości, dorównująca największym dokonaniom Anne Tyler.
Carmen jest matką trójki dzieci i żoną mężczyzny, któremu życzy śmierci. Kiedy jednak go traci, odkrywa, że jest w nim zakochana. Wkrótce dowiaduje się, że i jej życiu grozi niebezpieczeństwo. W tych burzliwych...

Fajna,naprawdę wciągająca i pokazująca co można stracić nie wiedząc,że na zależy

Fajna,naprawdę wciągająca i pokazująca co można stracić nie wiedząc,że na zależy

Nazwisko Bauer jest mi obce. Nigdy wczesniej nie czytałam tej autorki, ale widząc książkę "Mój na zawsze", stwierdziłam, że ją kupię. Im dłużej patrzyłam na książkę w supermarkecie, nabierałam na nią "większego apetytu". I w końcu kupiłam ją i przeczytałam. Czy było warto? Odpowiedź znajdziecie poniżej.

Czytając z tyłu okładki opis i pochlebne opinie magazynów, pomyślałam, że warto zapoznać się z twórczością autorki. Czy opinie były przesadzone? Moim zdaniem nie, nie były.

"Mój na zawsze" to książka opowiadająca o Carmen Garett. Właśnie w chwili kiedy ją poznajemy, umiera jej mąż, a ona zostaje wdową z trójką dzieci. Bardziej poruszające od tego co napisałam jest to, że Carmen, życzyła mężowi śmierci.

Wydawać by się mogło, że Carmen jest szczęśliwa, będąc wdową - bo może rozpocząć życie, takie jakim kiedyś chciała żyć. Niestety wszystko nie układa się po myśli Carmen - zajmowanie się dziećmi, staje się jej obowiązkiem, z którym nie radzi sobie. Dodatkowo jej kochanek, odkrywa, że grozi Carmen niebezpieczeństwo. Okazuje się, że Carmen ma raka.

Na początku Carmen, twierdzi, że to kara za to iż, nie kochała swojego męża. Kobieta zaczyna przypominać sobie swoje wybory życiowe, które zaprowadziły ją do tego miejsca w którym znajduje się obecnie.

Carmen, wywodziła się z biednej rodziny. W Londynie, poznaje Jobe' a w parku, kiedy wylewa mu napój na spodnie. Chłopak, oferuje jej pomoc, kiedy dowiaduje się, że została okradziona z pieniędzy. Jobe, dzieli łóżko z Carmen w hostelu. Kiedy Carmen ma kłopot natury kobiecej, on jej pomaga. Następnie Jobe, zaprasza Carmen do swojego domu.

Carmen, przyjeżdża do domu Jobe' a i poznaje jego rodzinę. Matka Jobe' a, stwierdza, że to jest idealna kandydatka dla jego syna na żonę. Carmen zamieszkuje z nimi, Garettowie opłacają jej studia, a kiedy je kończy Jobe się jej oświadcza. Następnie młodzi biorą ślub, a później rodzą im się dzieci.

Kiedy Carmen, choruje na raka, uświadamia sobie, że popełniła błąd wychodząc za Jobe' a. Ale stwierdza, że nie mogłaby żyć bez dzieci. W tym etapie życia, bohaterka widzi swoje błędy, pomyłkę wdzięczności z miłością, romanse z mężczyznami na boku... i jeszcze inne.

Mnie bardzo spodobała się ta książka. Czytając ją, zastanawiałam się, dlaczego Jobe i Carmen, mieli problem współżycia w małżeństwie. I byłam zaskoczona, że dorobili się trójki dzieci. Carmen "kochała" Jobe' a na swój sposób, sama to przyznała na którejś stronie książki.

Byłam pod wielkim wrażeniem tej książki. Podobała mi się, wprawiła mnie w głęboko refleksję i na pewno długo o niej nie zapomnę. Nauka z książki taka "Nigdy nie jest za późno, żeby się zmienić".

Nazwisko Bauer jest mi obce. Nigdy wczesniej nie czytałam tej autorki, ale widząc książkę "Mój na zawsze", stwierdziłam, że ją kupię. Im dłużej patrzyłam na książkę w supermarkecie, nabierałam na nią "większego apetytu". I w końcu kupiłam ją i przeczytałam. Czy było warto? Odpowiedź znajdziecie poniżej.

Czytając z tyłu okładki opis i pochlebne opinie magazynów,...

Trudno mi napisać cokolwiek ponieważ do tej akurat książki ,jestem nastawiona wyjątkowo sceptycznie. Może wytłumaczę dlaczego. W opisie książki otrzymujemy informacje ,ze po śmierci męża kobieta zaczyna dostrzegać ze mimo zdrad i innych występków kochała go. Nic bardziej mylnego przynajmniej według mnie . Nie polubiłam się z bohaterka , wiec nie polecam książki, niestety .

Trudno mi napisać cokolwiek ponieważ do tej akurat książki ,jestem nastawiona wyjątkowo sceptycznie. Może wytłumaczę dlaczego. W opisie książki otrzymujemy informacje ,ze po śmierci męża kobieta zaczyna dostrzegać ze mimo zdrad i innych występków kochała go. Nic bardziej mylnego przynajmniej według mnie . Nie polubiłam się z bohaterka , wiec nie polecam książki, niestety .

"Mój na zawsze" to retrospekcyjna historia Carmen - mężatki, którą poznajemy w dniu wyczekiwanej śmierci jej męża. Kobieta niejako opowiada o dwudziestu latach swojego życia - o małżeństwie, które zrodziło się z... wdzięczności, a nie miłości, o dzieciach, kochanku, chorobie męża i samej bohaterki.
Uważam, że jest to wciągająca historia mieszanych uczuć, niedopowiedzenia, życiowych potyczek związanych z rodziną, chorobą i wewnętrznym głosem.

"Mój na zawsze" to retrospekcyjna historia Carmen - mężatki, którą poznajemy w dniu wyczekiwanej śmierci jej męża. Kobieta niejako opowiada o dwudziestu latach swojego życia - o małżeństwie, które zrodziło się z... wdzięczności, a nie miłości, o dzieciach, kochanku, chorobie męża i samej bohaterki.
Uważam, że jest to wciągająca historia mieszanych uczuć, niedopowiedzenia,...