Zimna wojna. Historia podzielonego świata

Hasło: „zimna wojna” generuje nieciekawe skojarzenia. Część z Nas żyła w czasach permanentnego stanu zagrożenia wojną i wie, czym była żelazna kurtyna, ale dla pokoleń urodzonych po 1989 roku bipolarny podział świata bywa równie enigmatyczny, co geneza wielkiej rewolucji francuskiej. I tu z pomocą przychodzi John Lewis Gaddis i jego „Zimna wojna” z oferty Wydawnictwa RM, czyli kompendium wiedzy o zimnej wojnie, stworzone z myślą o młodych czytelnikach.

Gaddis, jak na wykładowcę akademickiego przystało, prowadzi swego czytelnika przez kolejne dekady tytułowego konfliktu, począwszy od jego powojennej genezy, aż do symbolicznego dla świata roku 1989. Dba przy tym o chronologię i logikę swej narracji, dzięki czemu odbiorca nie błądzi w gąszczu dat i wydarzeń, a raczej ma poczucie stopniowego odkrywania mechanizmów rządzących światem drugiej połowy XX wieku. Nie ma tu nadmiaru szczegółów, jest za to umiejętna selekcja faktów i skoncentrowanie na kluczowych punktach zwrotnych: doktrynach politycznych, kryzysach międzynarodowych, wyścigu zbrojeń czy rywalizacji ideologicznej między Wschodem a Zachodem.

Na uwagę zasługuje także szeroka perspektywa (brawa za polskie akcenty) prezentowanych wydarzeń. Zimna wojna nie jest tu wyłącznie konfliktem USA–ZSRR, lecz globalnym zjawiskiem wpływającym na losy Europy i pozostałych kontynentów. Dzięki temu, czytelnik zyskuje świadomość, że napięcia między supermocarstwami przenikały niemal każdy aspekt życia politycznego i społecznego, a ich skutki odczuwalne są do dziś. Autor pokazuje również paradoks świata balansującego na krawędzi nuklearnej zagłady, który jednocześnie potrafił zachować względną stabilność.

„Zimna wojna” skutecznie oswaja trudny i obciążony emocjonalnie temat. Dla starszych czytelników może być uporządkowaniem własnych wspomnień i doświadczeń, dla młodszych pierwszym rzetelnym wprowadzeniem do epoki, o której słyszeli jedynie z opowieści. To lektura, która pomaga zrozumieć współczesny świat i jego geopolityczne napięcia.

Hasło: „zimna wojna” generuje nieciekawe skojarzenia. Część z Nas żyła w czasach permanentnego stanu zagrożenia wojną i wie, czym była żelazna kurtyna, ale dla pokoleń urodzonych po 1989 roku bipolarny podział świata bywa równie enigmatyczny, co geneza wielkiej rewolucji francuskiej. I tu z pomocą przychodzi John Lewis Gaddis i jego „Zimna wojna” z oferty Wydawnictwa RM,...

„Problem nie polegał obecnie na tym, jak pokonać przeciwnika, lecz na tym, jak go przekonać, aby nie rozpętał wojny”.

Żelazną kurtyna podzieliła świat na dwa bloki, wschodni i zachodni. Autor pokazuje nam jak ten konflikt odczuwa społeczeństwo, ale co ciekawsze, pokazuje zakulisowe rozmowy najważniejszych przywódców. Churchill, Truman czy Stalin prowadzili rozmowy, z których dowiadujemy się interesujących rzeczy, chociażby o bombie atomowej. W książce zostały ukazane ideologiczne jak i polityczne aspekty. Jak wiemy zimna wojna nie zakończyła się otwartą wojną, ale czytając tę książkę odczuwałam analogię do tego co się teraz dzieje na świecie.
Bardzo ciekawa pozycja, wiele ciekawych wątków, napisana prostym językiem.

@wydawnictwo_rm
#współpracarecenzencka

„Problem nie polegał obecnie na tym, jak pokonać przeciwnika, lecz na tym, jak go przekonać, aby nie rozpętał wojny”.

Żelazną kurtyna podzieliła świat na dwa bloki, wschodni i zachodni. Autor pokazuje nam jak ten konflikt odczuwa społeczeństwo, ale co ciekawsze, pokazuje zakulisowe rozmowy najważniejszych przywódców. Churchill, Truman czy Stalin prowadzili rozmowy, z...

Książka zawiera dużo małych błędów, poruszę tylko niektóre:

1) Autor mówi o rewolucji amerykańskiej, która wyrosła z zakorzenionej nieufności do scentralizowanej władzy. Po pierwsze w Ameryce nie było żadnej rewolucji, tylko regularna wojna o niepodległość. Nie wiem czy to kwestia tłumaczenia, w każdym razie mimo swojego popularnonaukowego charakteru trzeba dbać o precyzję pojęć, czego niestety autorowi zarzucić nie można. Po drugie – czy na pewno Amerykanie mieli zakorzenioną nieufność do scentralizowanej władzy, czy może to im się akurat opłacało? Osobiście skłaniam się ku drugiemu wyjściu, choćby Unia jest przejawem centralizacji.

2) Autor wymienia trzy powody bogactwa Amerykanów: "pomysłowa" konstytucja (naprawdę dobór słów w tej książce jest kiepski w wielu przypadkach, "pomysłowość" nie oddaje zupełnie sedna konstytucji amerykańskiej...),izolacja geograficzna oraz bogactwo zasobów naturalnych. Takich powodów spodziewałbym się po gimnazjalnym podręczniku, który znalazł kilka różnic ale nie poddał ich głębszej refleksji. Co to jest za pomysłowa konstytucja że ustanawia ona bogactwo? Wibruje swoją pomysłowością i napełnia Amerykanom portfele, czy może chodzi o poszanowanie praw jednostki i stworzenie dogodnych warunków do rozwijania się, akumulacji kapitału, inicjatywy i inwestycji? Może ustrój kapitalistyczny jest również tutaj decydujący? Odpowiadając jednym słowem: tak. Właśnie to jest decydujące. Izolacja geograficzna jest przydatna, ale wystarczy minimum refleksji by zdać sobie sprawę że to za mało do takiego bogactwa jak amerykańskie (największe na świecie!). Co do zasobów naturalnych to trzeba powiedzieć z całą stanowczością, raz a dobrze, bo nawet profesorzy powielają tę bzdurę: nie są one szczególnie istotne w budowaniu bogactwa kraju. Korea Południowa ma mniej zasobów od Północnej – co to zmienia? Wenezuela ma największe zasoby ropy na świecie – co to zmienia dla nich? To jest dużo bardziej złożona kwestia oczywiście, niemniej fetyszyzacja zasobów naturalnych jest niedorzeczna.

3) Autor uważa, że USA niemal całkowicie eksterminowało Indian. Za to nie jest odpowiedzialne USA tylko choroby, USA ma swoje za uszami ale nie eksterminacje Indian...

4) To jest punkt po którym zdecydowałem się napisać tę recenzję bo aż mnie zwalił z nóg jak profesor może takie bzdury pisać. Otóż prof. Lewis stawia tezę, że jednym z atutów ZSRR była tak sprawnie działająca gospodarka nakazowa, że aż mogli sobie pozwolić na pełne zatrudnienie. Nie trzeba być szczególnie bystrym by po chwili refleksji zdać sobie sprawę, że taki stan wymuszony (a nie naturalny przez wysoką potrzebę pracownika na rynku) jest opłakany w skutkach, bo w zakładzie gdzie potrzeba 10 osób wepchnie się na siłę kilka niepotrzebnych, którzy nie będą nic robić i w konsekwencji zakład będzie niewydajny (marnujący m.in. pieniądze na pracowników którzy nie są dla niego wartością),a takie marnotrawstwo na dużą skalę doprowadza do... tak, recesji i upadku. Z poznańskiego uniwersytetu prof. Łazuga nadzwyczaj trzeźwo i poprawnie diagnozuje stan ZSRR i upatruje się jego problemów gospodarczych głównie w micie pełnego zatrudnienia. Gdyby autor był komikiem doszedłbym do wniosku, że miał to być atut ponieważ dzięki niemu ZSRR upadło, ale niestety o taki żart go posądzić nie mogę.

A jestem dopiero na 23 stronie... Można tak napisać drugą książkę o błędach Lewisa, autor nie ma żadnego szacunku dla języka jak i zaskakująco mało wie o gospodarce. Daje 3 a i tak tylko za formę przystępną.

Książka zawiera dużo małych błędów, poruszę tylko niektóre:

1) Autor mówi o rewolucji amerykańskiej, która wyrosła z zakorzenionej nieufności do scentralizowanej władzy. Po pierwsze w Ameryce nie było żadnej rewolucji, tylko regularna wojna o niepodległość. Nie wiem czy to kwestia tłumaczenia, w każdym razie mimo swojego popularnonaukowego charakteru trzeba dbać o precyzję...

Książka pisana przez amerykańskiego profesora dla studentów, jak to pisze na wstępie. Z tego powodu wszelkie spojrzenia są lekko pod tym kątem ukazane. Trochę za mało odnośnie wojny w Korei i jej przełożenia na zjednoczenie Niemiec. Plusy za poważne potraktowanie Europy i i ich poszczególnych państw (raczej i ich drogi do niepodległości). Jako drugą lub/i trzecią pozycje, co do zapoznania się z historią po II wojnie światowej to spokojnie mogę polecić.

Książka pisana przez amerykańskiego profesora dla studentów, jak to pisze na wstępie. Z tego powodu wszelkie spojrzenia są lekko pod tym kątem ukazane. Trochę za mało odnośnie wojny w Korei i jej przełożenia na zjednoczenie Niemiec. Plusy za poważne potraktowanie Europy i i ich poszczególnych państw (raczej i ich drogi do niepodległości). Jako drugą lub/i trzecią pozycje,...

Historia zimnej wojny, gdy przez prawie pół wieku, ludzkość żyła w strachu przed wybuchem wojny nuklearnej a nawet stanęła na jej krawędzi, jest tematem książki Johna Gaddisa, historyka i wykładowcy uniwersytetu Yale. Możemy się dowiedzieć jak do niej doszło i dlaczego zakończyła się tak niespodziewanie. Autor mniej skupia się na konkretnych wydarzeniach historycznych a raczej stara się pokazać pewne procesy i mechanizmy działania głównych i drugoplanowych aktorów tamtych czasów. Sporo jest w niej odniesień do wydarzeń i postaci w Polsce, które miały wpływ na bieg historii. Dużym atutem jest przybliżenie czytelnikowi postaw i zmian w myśleniu nie tylko polityków ale także zwykłych ludzi żyjących w tamtych czasach. Chociaż książka, z uwagi na ograniczoną objętość (co autor zaznacza we wstępie),powierzchownie traktuje pewne obszary jest dobrym początkiem do poznania trudnej powojennej historii. A dla wielu z pewnością będzie inspiracją do samodzielnego pogłębienia wybranych tematów.

Historia zimnej wojny, gdy przez prawie pół wieku, ludzkość żyła w strachu przed wybuchem wojny nuklearnej a nawet stanęła na jej krawędzi, jest tematem książki Johna Gaddisa, historyka i wykładowcy uniwersytetu Yale. Możemy się dowiedzieć jak do niej doszło i dlaczego zakończyła się tak niespodziewanie. Autor mniej skupia się na konkretnych wydarzeniach historycznych a...

Przystępna analiza czasów nie tak dawno minionych. Nie wiem, jak w tak krótkiej książce można zamieścić tak wiele fascynujących informacji. Mogę śmiało rzec, że poczułem się zobowiązany do dalszego zgłębiania historii XX wieku.http://lubimyczytac.pl/#

Przystępna analiza czasów nie tak dawno minionych. Nie wiem, jak w tak krótkiej książce można zamieścić tak wiele fascynujących informacji. Mogę śmiało rzec, że poczułem się zobowiązany do dalszego zgłębiania historii XX wieku.http://lubimyczytac.pl/#

Dawno nie czytałam tak fenomenalnej książki. Temat nie jest łatwy, lekki ani nazbyt przyjemny, jednak Gaddis opisał go w niesamowity sposób, dzięki czemu całość czytało się jak dobry kryminał, z wypiekami na twarzy. Genialne wyważenie między szczegółowością i starannością - autor nie pominął żadnego istotnego wydarzenia opisanej epoki - a brakiem przeładowania materiału, który mógłby być nużący i wprowadzać zamęt, przesyt informacji. Dorzućmy do tego lekki język, bez zadęcia, jakie często zdarza się pojawiać w naukowych rozprawach, z lekką nutką ironii i dowcipu. I odwagę, by krytykować i chwalić zgodnie ze swym własnym sumieniem i podejściem do tematu (bardzo uczciwym i sprawiedliwym, według mnie),a nie według tego, co przyjęło się uważać za politycznie poprawne. Autor nie boi się dać prztyczka w nos "bohaterom" lub pochwalić i docenić "tych złych", wtedy kiedy trzeba.
Dla mnie jest to jedna z tych książek, dzięki którym można naprawdę dać się wciągnąć w temat i zakochać w nim. I mówię to z pełnym przekonaniem, jako człowiek, któremu zawsze ciężko przychodziło przyswajanie historii europejskiej. Wiele kwestii stało się dla mnie wreszcie zrozumiałych, w przypadku innych wiem już przynajmniej, na czym się oprzeć, by z jasnym, otwartym umysłem szukać dalej. Z całego serca polecam! I z pewnością (i przyjemnością) nieraz wrócę jeszcze do tego tytułu.

Dawno nie czytałam tak fenomenalnej książki. Temat nie jest łatwy, lekki ani nazbyt przyjemny, jednak Gaddis opisał go w niesamowity sposób, dzięki czemu całość czytało się jak dobry kryminał, z wypiekami na twarzy. Genialne wyważenie między szczegółowością i starannością - autor nie pominął żadnego istotnego wydarzenia opisanej epoki - a brakiem przeładowania materiału,...

Historia zimnej wojny toczonej ponad 40 lat między ZSRR a Zachodem przedstawiona zwięźle, kompetentnie i ciekawie. Ponieważ autor jest Amerykaninem, gros rozważań poświęcono jest polityce amerykańskiej, niemniej o Europie też się trochę dowiadujemy. Z pewnością jest godna polecenia dla tych, którzy chcą poznać historię polityczną lat 1945-1989.

Celem autora, jak pisze we wstępie, było napisanie krótkiej, wszechstronnie opisującej temat i przystępnej książki o zimnej wojnie przeznaczonej „dla młodego pokolenia czytelników, dla których opisane w niej wydarzenia nigdy nie były „współczesne”” (s.10). Autor mówi o wykładach dla tych młodych ludzi tak: „Gdy wspominam o Stalinie i Trumanie, a nawet o Reaganie i Gorbaczowie, jest tak, jakbym wykładał o Napoleonie, Juliuszu Cezarze czy Aleksandrze Macedońskim” (s.9).

Na początku poznajemy historię poprzez osiągnięcia techniki militarnej, wyścig atomowy a potem stworzenie bomby wodorowej na początku lat 50-tych. To otrzeźwiło polityków: zdali sobie sprawę, że jej użycie wiązałoby się z zagładą ludzkości. Jest też trochę o blefowaniu Chruszczowa, który w latach 1957-61 straszył Zachód zmasowanym atakiem rakiet z głowicami jądrowymi, a nie miał wyrzutni do ich przenoszenia; w końcu Amerykanie rozszyfrowali ten blef. W ogóle polityka ówczesna to była gra pozorów i dezinformacji: obaj przeciwnicy nie rozumieli intencji drugiej strony, a stawką była wojna jądrowa, która mogłaby mieć nieobliczalne konsekwencje. Dopiero kryzys kubański z października 1962 otrzeźwił obie strony: „Tym, co zapobiegło wybuchowi wojny jesienią 1962 roku, był irracjonalny, niepowstrzymany strach po obu stronach” (s.99)

Autor też ciekawie pisze o tajnych operacjach CIA, okazuje się, że odejście od tradycyjnej dżentelmenerii w stosunkach międzynarodowych było dla Amerykanów pewnym problemem psychologicznym i moralnym, ale w walce z komunistycznym przeciwnikiem nie można było nie ubrudzić sobie rąk... Niestety, prowadziło to do operacji nielegalnych, często krwawych, efektem było popieranie brutalnych reżimów w Ameryce Centralnej i Południowej, aktywna rola CIA w obaleniu rządu Allende w Chile, czy w pewnym sensie afera Watergate.

Bardzo ciekawie autor pisze o Reaganie, o jego oryginalnej polityce i charyzmie. Zapędził w kozi róg przywódców sowieckich, i w dużej mierze przyczynił się do tego, że Gorbaczow rozpoczął pierestrojkę.

Książka jest napisana kompetentnie i interesująco, ale zbytnio koncentruje się na polityce amerykańskiej, która dla nas siłą rzeczy nie jest tak ważna. O Europie nie znajdziemy tam zbyt wiele. Niemniej jako kompendium wiedzy o latach 1945-1989 jest z pewnością godna polecenia.

Historia zimnej wojny toczonej ponad 40 lat między ZSRR a Zachodem przedstawiona zwięźle, kompetentnie i ciekawie. Ponieważ autor jest Amerykaninem, gros rozważań poświęcono jest polityce amerykańskiej, niemniej o Europie też się trochę dowiadujemy. Z pewnością jest godna polecenia dla tych, którzy chcą poznać historię polityczną lat 1945-1989.

Celem autora, jak pisze...

Jedna z najlepszych książek o tej tematyce, które czytałam. Autor w przystępny dla każdego czytelnika sposób przedstawia tak skomplikowaną i wielowątkową sprawę zimnej wojny, jednocześnie zbytnio jej nie upraszczając.

Jedna z najlepszych książek o tej tematyce, które czytałam. Autor w przystępny dla każdego czytelnika sposób przedstawia tak skomplikowaną i wielowątkową sprawę zimnej wojny, jednocześnie zbytnio jej nie upraszczając.

Kojarzy mi się bardzo mile... z uzyskanym (dzięki niej) zaliczeniem na studiach ;-) Ale prócz miłych wspomnień zostawiła w mojej głowie dużo, dużo więcej. Książka jest niezwykle wciągająca, zawiera naprawdę ciekawe fakty przedstawione w bardzo interesujący sposób. Gorąco polecam! Zachęciła mnie do dalszego poznawania takiego rodzaju literatury. Dlatego dla mnie pozostanie niezapomniana :)

Kojarzy mi się bardzo mile... z uzyskanym (dzięki niej) zaliczeniem na studiach ;-) Ale prócz miłych wspomnień zostawiła w mojej głowie dużo, dużo więcej. Książka jest niezwykle wciągająca, zawiera naprawdę ciekawe fakty przedstawione w bardzo interesujący sposób. Gorąco polecam! Zachęciła mnie do dalszego poznawania takiego rodzaju literatury. Dlatego dla mnie pozostanie...