Skrawek piekła

Przyznam,że dawno nie czytałem takiej książki.Książki,która porusza do głębi.
Historia Wołynia,przedstawiona w tej książce jest druzgocąca i niestety prawdziwa.
Bohaterem jest Stieńka, kat polaków.
Zresztą słowo kat, jest tu pisane za słabo.
Autor nie oszczędza nam opisów zbrodni band UPA,książka mimo,że krótka w formie, jest wielka w swym duchowym i literackim wymiarze.

Przyznam,że dawno nie czytałem takiej książki.Książki,która porusza do głębi.
Historia Wołynia,przedstawiona w tej książce jest druzgocąca i niestety prawdziwa.
Bohaterem jest Stieńka, kat polaków.
Zresztą słowo kat, jest tu pisane za słabo.
Autor nie oszczędza nam opisów zbrodni band UPA,książka mimo,że krótka w formie, jest wielka w swym duchowym i literackim wymiarze.

W edukacji szkolnej historia XX wieku traktowana jest po macoszemu. Lata po 1901 roku wykładane są uczniom w maju – czerwcu kiedy dni stają się coraz cieplejsze, a wakacje zbliżają się wielkimi krokami. W szkole na lekcjach nie sposób spokojnie i z pełną koncentracją wytrzymać obowiązkowe 45 minut. Stąd młodzież nie zapamiętuje nazwisk, myli wydarzenia. Do tematu liźniętego w szkole, choć tak nieodległego nie powraca, chyba, że wiąże się to z zainteresowaniami.
Maciej Przegonia w „Skrawku piekła” zapełnia lukę niewiedzy i ignorancji. Bardziej wnikliwy czytelnik zaczyna szukać faktów krwawej przeszłości dwóch narodów polskiego i ukraińskiego. Uzupełnia informacje, które w czasie edukacji szkolnej zostały przepuszczone przez palce, przekartkowane w podręczniku.
Autor zabiera nas w podróż na Kresy, gdzie w istnym tyglu narodowościowym mieszkają obok siebie Polacy i Ukraińcy. Ostatnie lata wojny dały nadzieję na odzyskanie wolności przez tych drugich. Wielka nienawiść do Polaków połączona z pragnieniem posiadania kawałka ziemi, której nie trzeba dzielić z innymi nacjami, wpędza wojowników Ukraińskiej Powstańczej Armii w amok i pcha do bestialskiego przelewu krwi niewinnych ludzi.
Już sam tytuł pierwszej części Kresowej Sagi jest przewrotny – „Skrawek piekła”. Dotychczas mówiliśmy tylko o skrawku nieba, a tu autor zestawia obok siebie kontrasty. Nie na tym koniec pokrętności w powieści. Stieńka Radiszczew jest Ukraińcem, żołnierzem UPA, głównym bohaterem, który w bestialski sposób, bez wyrzutów sumienia zabija Polaków. Wychowany przez dziadka - socjalistę, żywi do narodu polskiego nienawiść. Przegonia z największego wroga Polaków robi pierwszoplanową postać, która oprowadza nas po realiach życia na Kresach.
Od pierwszych zdań zostajemy porwani w nieprzerwany ciąg wydarzeń, które mieszają się ze wspomnieniami bohaterów. Opowieść rusza z wielkim impetem i nie zwalnia nawet na ostatnich stronach, pozostawiając czytelnika z niedosytem. Chcemy wiedzieć jak potoczyły się dalej losy Stieńki i jego kompana Wasyla.
Czy brutalny Stieńka, morderca Polaków, zrehabilituje się po tym jak poznał prawdę o swoim pochodzeniu? Czy Wasyl, który po raz kolejny ciężko zachorował, powróci do zdrowia i będzie towarzyszył w dalszej wędrówce i walce o wolną Ukrainę swojemu drugowi? Jakie trudy na nich czekają? Jakie przygody i przeszkody do pokonania?
Pociąg na Kresy już wyruszył. Tylko od czytelnika zależy, czy zdoła do niego wskoczyć, by poznać jedną z najciemniejszych historii Polaków i Ukraińców.

W edukacji szkolnej historia XX wieku traktowana jest po macoszemu. Lata po 1901 roku wykładane są uczniom w maju – czerwcu kiedy dni stają się coraz cieplejsze, a wakacje zbliżają się wielkimi krokami. W szkole na lekcjach nie sposób spokojnie i z pełną koncentracją wytrzymać obowiązkowe 45 minut. Stąd młodzież nie zapamiętuje nazwisk, myli wydarzenia. Do tematu liźniętego...