Miasto zagubionych dusz

Po wielu latach wróciłam do czytania tej serii. Mimo to większość wątków pamiętałam, co mnie przyjemnie zaskoczyło. Część piąta jest solidną kontynuacją i ciekawą zapowiedzią finałowego tomu. To, co mnie jednak irytuje, to że główni bohaterowie nie potrafią na bok odłożyć swoich związków, nawet gdy dookoła wrze walka, lub trzeba zrobić coś ważnego. W końcu kto by się przejmował, że ktoś może zginąć, skoro można się pocałować w kącie, albo pogadać o swoich wzajemnych uczuciach. Są to bardzo groteskowe momenty w całej tej serii.

Po wielu latach wróciłam do czytania tej serii. Mimo to większość wątków pamiętałam, co mnie przyjemnie zaskoczyło. Część piąta jest solidną kontynuacją i ciekawą zapowiedzią finałowego tomu. To, co mnie jednak irytuje, to że główni bohaterowie nie potrafią na bok odłożyć swoich związków, nawet gdy dookoła wrze walka, lub trzeba zrobić coś ważnego. W końcu kto by się...

Przyjemnie się czytało.

Przyjemnie się czytało.

2026: 8/10 Ta część była w porządku, aczkolwiek troche zabrakło mi akcji. Ciekawe były niektóre plotwisty. Cieszy mnie, że w końcu Clary z Jacem się dogadali, w końcu ich relacja będzie normalna bez żadnych niedomówień, które swoją drogą były okropnie irytujące i dziecinne. Magnus w tej części wyszedł na duży plus. Izz też. Simon trochę mniej irytował (dzięki Bogu). Jednak nic nie zmieni faktu, że uwielbiam ten świat <3

2026: 8/10 Ta część była w porządku, aczkolwiek troche zabrakło mi akcji. Ciekawe były niektóre plotwisty. Cieszy mnie, że w końcu Clary z Jacem się dogadali, w końcu ich relacja będzie normalna bez żadnych niedomówień, które swoją drogą były okropnie irytujące i dziecinne. Magnus w tej części wyszedł na duży plus. Izz też. Simon trochę mniej irytował (dzięki Bogu). Jednak...

Co powiedziec??? Jak dla mnie jedna z gorszych czesci🤫

Co powiedziec??? Jak dla mnie jedna z gorszych czesci🤫

Ten chory wątek romantyczny kiedyś mnie zabije

Ten chory wątek romantyczny kiedyś mnie zabije

Naprawdę dobrze się bawiłam przy lekturze tej powieści, a trzeba przyznać, że raczej się tego nie spodziewałam. W mojej pamięć pierwsze trzy tomy zapisały się jako raczej słabe, a tutaj - kiedy świat przedstawiony jest już dobrze zbudowany, siły zła nie przypominają gangu szkolnego itd. - jest naprawdę przyjemnie. Jest akcja (ale nie tyle, żeby serce mi wyskoczylo),są uczucia i skomplikowane relacje. I jest humor, przy którym się naprawdę śmiałam, a nie przewracałam oczami. Lubię Aleca z Magnusem. I lubię Simona.

Ot, bardzo fajne, szybkie i emocjonujące czytadło na lato. Powiedziałabym, że nawet dobre czytadło. Czytadło, którego chcę więcej.

Naprawdę dobrze się bawiłam przy lekturze tej powieści, a trzeba przyznać, że raczej się tego nie spodziewałam. W mojej pamięć pierwsze trzy tomy zapisały się jako raczej słabe, a tutaj - kiedy świat przedstawiony jest już dobrze zbudowany, siły zła nie przypominają gangu szkolnego itd. - jest naprawdę przyjemnie. Jest akcja (ale nie tyle, żeby serce mi wyskoczylo),są...

Do tej pory jedna z gorszych części Darów. Dosłownie nie wciągnęła mnie ani trochę, przez pół książki przeleciałam nie czytając opisów, bo nudziłam się okropnie

Do tej pory jedna z gorszych części Darów. Dosłownie nie wciągnęła mnie ani trochę, przez pół książki przeleciałam nie czytając opisów, bo nudziłam się okropnie

Szkoda, że autorka nie poprzestała na trylogii. Im dalej w las tym gorzej, rozwinięcia fabularne i zwroty akcji coraz bardziej naciągane, a postaci i ich zachowanie mniej logiczne, za to zdecydowanie bardziej denerwujące. Dodatkowo przeżycia mało zmieniają bohaterów, którzy w większości są w wieku, kiedy powinni się zmieniać z charakteru. Druga trylogia niestety mocno mnie rozczarowała.

Szkoda, że autorka nie poprzestała na trylogii. Im dalej w las tym gorzej, rozwinięcia fabularne i zwroty akcji coraz bardziej naciągane, a postaci i ich zachowanie mniej logiczne, za to zdecydowanie bardziej denerwujące. Dodatkowo przeżycia mało zmieniają bohaterów, którzy w większości są w wieku, kiedy powinni się zmieniać z charakteru. Druga trylogia niestety mocno mnie...

Ta część podobała mi się najmniej z dotychczas przeczytanych. Mam wrażenie, że z każdą kolejną książką, postacie tracą swój charakter, dotyczy to szczególnie Jace'a, który nawet w swojej "evil era" był mało wyrazisty.

Ta część podobała mi się najmniej z dotychczas przeczytanych. Mam wrażenie, że z każdą kolejną książką, postacie tracą swój charakter, dotyczy to szczególnie Jace'a, który nawet w swojej "evil era" był mało wyrazisty.

Kiedy Jace przestanie być mimozą, którą ratuje z opresji i od własnych uczuć dużo mniej wyszkolona do walki nastolatka?

Kiedy Jace przestanie być mimozą, którą ratuje z opresji i od własnych uczuć dużo mniej wyszkolona do walki nastolatka?