Londyn we krwi

Mam wrażenie że autor chciał pisać o wszystkim byle nie o tym o czym ma być książka. Gdyby wyrzucić wszystkie bezsensowne opisy zostałaby 1/3 książki. Zamiast opisywać miejsca autor rzuca tylko nazwami ulic albo miejsc które mi nic nie mówiły. Jeżeli "angielski humor" polega na kutasie to ja współczuje. Postać głównego bohatera niemal zniechęca do życia, mam wrażenie że sprawa mogłaby się rozwiązać i bez niego.

Mam wrażenie że autor chciał pisać o wszystkim byle nie o tym o czym ma być książka. Gdyby wyrzucić wszystkie bezsensowne opisy zostałaby 1/3 książki. Zamiast opisywać miejsca autor rzuca tylko nazwami ulic albo miejsc które mi nic nie mówiły. Jeżeli "angielski humor" polega na kutasie to ja współczuje. Postać głównego bohatera niemal zniechęca do życia, mam wrażenie że...

Londyn we krwi?!
Oby tylko! Był jeszcze w spermie i kale! Chociaż ciśnie mi się na usta dosadniejsze słowo potoczne, bardziej adekwatnie oddające brutalny, agresywny świat męskiej władzy bezpardonowo osiąganej nie tylko w polityce, ale i uwidocznianej w życiu seksualnym bohaterów. Bo to bardzo męski świat. Mało w nim kobiet, a jeśli były, to stanowiły dopełnienie, a raczej tło, jako żony lub kochanki. A jeśli już pojawiały się w roli partnerek zawodowych, posiadały silną, zdecydowaną, również agresywną osobowość. To ścisły klub, do którego nie może należeć każdy czytelnik, bo ten świat może się albo podobać, albo napawać obrzydzeniem. Nie tylko licznymi, brutalnymi scenami analnymi, ale i wszechodczuwalnym złem, którym przesiąknięci byli bohaterowie. No, może poza głównym bohaterem, inspektorem Johnem Carlyle’em z londyńskiej policji.
Ja należałam to tej drugiej grupy czytelników.
Chociaż przyznam się, że właśnie ta niedostępność i chęć zajrzenia za nią, pociągała mnie. Czytałam więc, trochę się krzywiąc, a jednocześnie przerzucając kartki ponaglana niezdrową ciekawością świata polityki i władzy, by poznać kolejne sekwencje układanki, z których inspektor Carlyle musiał nie tylko ułożyć obraz zdarzenia rozegranego w 1984 roku wśród studentów najbardziej elitarnego klubu na najbardziej elitarnej uczelni, kierującego się zasadą – reguły są dla innych, ale i znaleźć tego, który mu te elementy podrzucał. Mordercę nietypowego, bo chcącego być złapanym. Mściciela gotowego ponieść karę w imię niepopularnej sprawiedliwości. I, mimo że kluczowe wydarzenie z przeszłości było najważniejszym, bo inicjującym akcję fabuły, to jednak autor nie zdecydował umieścić go w intro. Chcąc skomplikować główny wątek i utrudnić mi rozwiązanie zagadki kryminalnej, rozpoczął powieść od morderstwa. Ważnego, ale jednocześnie pierwszego z kilku następnych, wplatając między nie i wydarzenia teraźniejsze, dygresyjne migawki z przeszłości ofiar i inspektora. Do tego dołożył dwa wątki niosące przesłanie sprawiedliwości i uczciwości, scalające historię studentów, a potem polityków decydujących o… właściwie o wszystkim. Dokładnie tak, jak napisano na okładce tytułowej. Jednak mimo tych zabiegów opowieść była dla mnie bardzo poprawna, napisana zgodnie z regułami dobrego warsztatu pisarskiego. W moim przypadku oznaczało to brak współzawodnictwa z prowadzącym sprawę, a tym samym niezbyt ekscytujące odkrywanie kolejnych tropów śledztwa razem z inspektorem Carlyle’em i doznawanie olśnień oraz skojarzeń faktów dokładnie w tym samym momencie, co śledczy. Od kluczowej sceny z przeszłości opowieść stała się dla mnie wręcz przewidywalna. Brakowało mi mężczyzny mądrzejszego i szybszego ode mnie. Takiego, który byłby o jeden krok przede mną. Adrenaliny, jaką daje niepewność i nieprzewidywalność fabuły z finałowym zaskoczeniem. Sznurka uwagi, na którym inspektor poprowadziłby mnie tam, dokąd by zechciał.
No, ale skoro wpuszcza się do elitarnego klubu dla mężczyzn kobietę, to może zdarzyć się wszystko.
naostrzuksiazki.pl

Londyn we krwi?!
Oby tylko! Był jeszcze w spermie i kale! Chociaż ciśnie mi się na usta dosadniejsze słowo potoczne, bardziej adekwatnie oddające brutalny, agresywny świat męskiej władzy bezpardonowo osiąganej nie tylko w polityce, ale i uwidocznianej w życiu seksualnym bohaterów. Bo to bardzo męski świat. Mało w nim kobiet, a jeśli były, to stanowiły dopełnienie, a raczej...

Dopiero druga połowa okazala się trochę ciekawa. Słabe napięcie. Sprawcę dosyć wcześnie można przewidzieć, ale fajnie zostal zakamuflowany.

Dopiero druga połowa okazala się trochę ciekawa. Słabe napięcie. Sprawcę dosyć wcześnie można przewidzieć, ale fajnie zostal zakamuflowany.

Jest to typowa sensacja – politycy, narkotyki, tajne bractwa, morderstwo. Jednak mimo to książkę czyta się naprawdę znakomicie i jest ona niezwykle zaskakująca, szczególnie zakończenie. Akcja „Londyn we krwi” rozgrywa się w kilku czasach i miejscach : czas teraźniejszy, Londyn – kiedy ma miejsce cała działalność mordercy ; czas przeszły, lata 1984-1985 Londyn oraz Uniwersytet w Cambridge – kiedy mamy opisaną historię pracy w policji inspektora Johna Carlyle oraz pokazane wydarzenia, jakie miały miejsce wśród członków Merrion Club.

Książka jest naprawdę tajemnicza, gdyż po kolei giną ludzie, a powód jaki kieruje mordercą znają tylko członkowie ekskluzywnego stowarzyszenia. Nie chcą oni jednak wyjawić prawdy, gdyż są to w niezwykle wpływowi ludzie biznesu i polityki, więc skandal jaki wywołałaby prawda jest im niezwykle nie na rękę…

Jest to pierwsza powieść tego autora i na pewno muszę zakupić jeszcze drugi i trzeci tom cyklu z Johnem Carlyle, gdyż jest to naprawdę kawał porządnej powieści sensacyjnej!

Gorąco polecam, gdyż jest to klasyka sensacji, ale w dobrym wykonaniu.

Jest to typowa sensacja – politycy, narkotyki, tajne bractwa, morderstwo. Jednak mimo to książkę czyta się naprawdę znakomicie i jest ona niezwykle zaskakująca, szczególnie zakończenie. Akcja „Londyn we krwi” rozgrywa się w kilku czasach i miejscach : czas teraźniejszy, Londyn – kiedy ma miejsce cała działalność mordercy ; czas przeszły, lata 1984-1985 Londyn oraz...

https://alison-2.blogspot.com/2018/07/londyn-we-krwi-james-craig.html

"Londyn we krwi" jest literackim debiutem byłego dziennikarza, Jamesa Craiga. Powieść często określana jest mianem "męskiego kryminału" i niewątpliwie jest w tym ziarnko prawdy. Książka jest bardzo rzeczowa i mocna w przekazie. Do tego dochodzi ciekawy, polityczny wątek. Trudno więc nie skusić się na lekturę.
W trakcie kampanii, przed wyborami parlamentarnymi dochodzi do serii brutalnych morderstw. Ofiary są członkami ekskluzywnego Merrion Club, do którego należą również charyzmatyczni i bezwzględni bliźniacy, Edgar i Xawier Carlton, którzy właśnie pną się na szczyty władzy. Inspektor John Carlyle trafia do mrocznego świata brytyjskich klas rządzących. Tutaj gra toczy się według zupełnie innych reguł i trzeba działać szybko, by ubiec mordercę. Śledztwo prowadzi do wydarzeń, o których prominenci tak bardzo chcieliby zapomnieć...

Powieść ma w sobie wszystko, czego szuka się w tego typu książkach. Solidna fabuła, ciekawe wątki, właściwa dynamika, ciekawie zarysowane sylwetki bohaterów. Całość jest dosadna, bez zbędnego rozwlekania akcji. Autor chętnie bawi się kontrastem, zestawiając ze sobą stonowane opisy miasta i brutalne opisy morderstw czy seksu.
Być może autor mógł nieco dłużej poczekać z podsunięciem czytelnikowi istotnego tropu, dzięki któremu bez większego problemu rozwiąże zagadkę, nie zmienia to jednak faktu, że całość czyta się z dużym zainteresowaniem i przyjemnością.

Polecam fanom gatunku, którzy doceniają mocne wrażenia i dosadne opisy.

https://alison-2.blogspot.com/2018/07/londyn-we-krwi-james-craig.html

"Londyn we krwi" jest literackim debiutem byłego dziennikarza, Jamesa Craiga. Powieść często określana jest mianem "męskiego kryminału" i niewątpliwie jest w tym ziarnko prawdy. Książka jest bardzo rzeczowa i mocna w przekazie. Do tego dochodzi ciekawy, polityczny wątek. Trudno więc nie skusić się na...

Zakupiłam tę książkę, bo moją uwagę zwróciło nazwisko. Pomyślałam, że autorem książki jest ktoś związany z Danielem Craig'iem. Nie sprawdziłam jeszcze tej informacji jakby co 😝.

John Carlyle jest inspektorem, którego czeka trudne śledztwo. Przed wyborami parlamentarnymi, w trakcie kampanii, ktoś morduje członków klubu Merrion. Na liście ofiar znajdują się osoby, które są związane z polityką. Kto jest zabójcą? Czy uda się go odnaleźć przed ogłoszeniem wyników wyborów?

Przed przeczytaniem tej książki trafiłam na wiele niezbyt pochlebnych opinii, co mnie zmartwiło, bo ostatnio nie mam szczęścia do interesujących pozycji. Ta książka potwierdziła, że nie warto opierać się na tym co sądzą inni. James Craig stworzył kryminał, który od początku jest mocny i wciągający, co utrzymuje się do końca.

Zakupiłam tę książkę, bo moją uwagę zwróciło nazwisko. Pomyślałam, że autorem książki jest ktoś związany z Danielem Craig'iem. Nie sprawdziłam jeszcze tej informacji jakby co 😝.

John Carlyle jest inspektorem, którego czeka trudne śledztwo. Przed wyborami parlamentarnymi, w trakcie kampanii, ktoś morduje członków klubu Merrion. Na liście ofiar znajdują się osoby, które są...

Jedna gorszych i nudniejszych książek, jakie ostatnio miałam przyjemność obcować. Większa część książki była po prostu nuda (niepotrzebne, nic nie wnoszące do fabuły opisy budynków, czy ulic),przeplatana od czasu do czasu morderstwami wypływowych ludzi. Jedyny plusem jest zakończenie, które zarówno zaskakuje ale i można je odgadnąć. Pod koniec domyślałam się kto i dlaczego zabija, ale do poznania mordercy nie wiedziałam, który z bohaterów nim jest.

Jedna gorszych i nudniejszych książek, jakie ostatnio miałam przyjemność obcować. Większa część książki była po prostu nuda (niepotrzebne, nic nie wnoszące do fabuły opisy budynków, czy ulic),przeplatana od czasu do czasu morderstwami wypływowych ludzi. Jedyny plusem jest zakończenie, które zarówno zaskakuje ale i można je odgadnąć. Pod koniec domyślałam się kto i dlaczego...

Okropna książka. Opisy pedofilskich gwałtów, bleeee.

Okropna książka. Opisy pedofilskich gwałtów, bleeee.

Mamy tu zbrodnię i politykę i biznes i wyższe sfery i inspektora wywodzącego się z niższych i na dodatek sierżanta polskiego pochodzenia. Seria krwawych zbrodni a potencjalne, kolejne ofiary najwyraźniej coś ukrywają. Trudna sprawa a rozwiązanie jednak zaskakujące. Trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Mamy tu zbrodnię i politykę i biznes i wyższe sfery i inspektora wywodzącego się z niższych i na dodatek sierżanta polskiego pochodzenia. Seria krwawych zbrodni a potencjalne, kolejne ofiary najwyraźniej coś ukrywają. Trudna sprawa a rozwiązanie jednak zaskakujące. Trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Jak na brytyjski kryminał, to ta książka jest "szara", wręcz nijaka. Gdybym już tak totalnie nie miał co czytać - a mam, i to sporo! - to wtedy może sięgnąłbym po inne książki tego autora. W każdym razie "Londynem we krwi" nie zachęcił mnie do tego ani trochę.

Jak na brytyjski kryminał, to ta książka jest "szara", wręcz nijaka. Gdybym już tak totalnie nie miał co czytać - a mam, i to sporo! - to wtedy może sięgnąłbym po inne książki tego autora. W każdym razie "Londynem we krwi" nie zachęcił mnie do tego ani trochę.