Rerum Novarum. O kwestii socjalnej

Ta encyklika została opublikowana 134 lata temu, dokładnie 15 maja 1891 roku; właśnie minęła kolejna rocznica. Była wynikiem nastania negacji dotychczasowych wartości i norm moralnych. Papież zauważył wśród społeczeństwa wzmożenie się wysiłków w walce z nauką Kościoła. W części pierwszej oznajmił, że socjalizm jest fałszywym rozwiązaniem. W drugim akapicie czwartego punktu: "Jeśli więc ktoś, ograniczywszy swe wydatki, poczynił oszczędności i chcąc zabezpieczyć te oszczędności nabył ziemię, wówczas ta ziemia nie jest czym innym jak zapłatą za pracę, tylko w nowej postaci, i dlatego tak nabyta ziemia pozostać winna w jego mocy, jak zapracowana przez niego zapłata". W części drugiej pokazał rolę społeczną państwa, w tym jego interwencje; w punkcie dwudziestym szóstym: "W świetle tych zasad kierownicy państw winni naprzód rozwinąć ogólną i powszechną działalność za pośrednictwem systemu praw i urządzeń, to jest starać się, aby sam ustrój i zarząd państwa sprzyjał dobrobytowi, tak powszechnemu jak jednostkowemu". W części trzeciej, traktującej o organizacjach, między innymi ostrzegał przed złym działaniem masonerii działającej pod płaszczykiem dobra. W moim odczuciu "Rerum novarum" mimo swojej starości okazało się dziełkiem nadal godnym uwagi czytelniczej.

Ta encyklika została opublikowana 134 lata temu, dokładnie 15 maja 1891 roku; właśnie minęła kolejna rocznica. Była wynikiem nastania negacji dotychczasowych wartości i norm moralnych. Papież zauważył wśród społeczeństwa wzmożenie się wysiłków w walce z nauką Kościoła. W części pierwszej oznajmił, że socjalizm jest fałszywym rozwiązaniem. W drugim akapicie czwartego punktu:...

Winni zapoznać się z jej treścią wszyscy sprawujący jakąkolwiek formę władzy nad ludźmi. Ominąwszy aspekty teologiczno-religijne; moralność pracodawcza, respektowanie własności prywatnej i aktywizowanie proletariatu to główne postulaty dążące do poprawienia sytuacji nizin społecznych i tworzenia wydajniejszego ciała państwowego, w którym nie dochodzi ani do rozlania się gorączkowego marksizmu, ani do wpadnięcia w trybiki krwiożerczego kapitalizmu.

Winni zapoznać się z jej treścią wszyscy sprawujący jakąkolwiek formę władzy nad ludźmi. Ominąwszy aspekty teologiczno-religijne; moralność pracodawcza, respektowanie własności prywatnej i aktywizowanie proletariatu to główne postulaty dążące do poprawienia sytuacji nizin społecznych i tworzenia wydajniejszego ciała państwowego, w którym nie dochodzi ani do rozlania się...

Nieraz mówi się o tym, że Leon XIII jest "papieżem robotników" a jego słynna encyklika, najprawdopodobniej najsłynniejsza encyklika społeczna kościoła, stanowi pocieszenie dla pracowników najemnych - niestety, jest ona raczej chęcią uspokojenia nastrojów niż jakimkolwiek wsparciem czy próbą rozwiązania problemów dręczących XIX wieczne społeczeństwo. Niektóre wypowiedzi wręcz są skandaliczne i nie przeszłyby w dzisiejszej polityce, bo jak wypranym z empatii trzeba być by do ludzi harujących po 12-14 godzin dziennie w fabrykach mówić, że "praca uszlachetnia" i "jest powodem do dumy czy godności".

Same instrukcje papieża dla dwóch podzielonych klas są bardzo klasistowskie tj. robotnicy nie powinni strajkować, powinni wykonywać dalej swoją pracę i winni są szacunek przedsiębiorcom, którzy do gigantycznych fabryk dotarli dzięki swojej ciężkiej pracy - z kolei, fabrykanci nie powinni dawać robotnikom pracy ponad siły i PRZYPOMNIEĆ SOBIE, że pieniądze szczęścia nie dają. Doszukiwałem się jakichś robotniczych wątków w tej pracy i poszukiwałem czegokolwiek co stanowiłoby dla nich pocieszenie, lecz prócz upomnienia przedsiębiorców, że powinni płacić pieniądze na tyle ile się umawiali, dać robotnikom pracy na tyle by jutro byli w stanie wstać z łóżka oraz w wyjątkowo tragicznych sytuacjach umożliwić działanie socjalne państwu - to jest to raczej umoralnianie by zachować status quo niż jakakolwiek chęć autentycznej pomocy czy restrukturyzacji zepsutego systemu.

Teoretycznie, dla katolika, tezy tam wyrażone nie wymagają uzasadnienia, bo samo to, że stanowią naukę kościoła jest argumentem samym w sobie, aczkolwiek Leon XIII sili się tam na argumenty na rzecz swoich tez, wyjawiając tym samym duże braki w empatii, teorii politycznej oraz ekonomii - jego tezę by proletariusze żyjący rodzinami w gettach oszczędzali pieniądze na ziemie i domek można uznać za przejaw kompletnego odklejenia od realiów głowy kościoła, dzisiaj to wzbudza śmiech a co dopiero w najgorszych dla pracowników najemnych czasach kapitalizmu.
Dokument jest ważny dla kościoła i warto go znać, ale jego wartość merytoryczna jest bardzo niska, pozdrawiam z rodziną

Nieraz mówi się o tym, że Leon XIII jest "papieżem robotników" a jego słynna encyklika, najprawdopodobniej najsłynniejsza encyklika społeczna kościoła, stanowi pocieszenie dla pracowników najemnych - niestety, jest ona raczej chęcią uspokojenia nastrojów niż jakimkolwiek wsparciem czy próbą rozwiązania problemów dręczących XIX wieczne społeczeństwo. Niektóre wypowiedzi...

Marks namieszał, Leon XIII posprzątał :)

Kapitalna encyklika.
Lektura obowiązkowa, zwłaszcza dzisiaj w czasach zamętu, herezji i marksizmu kulturowego.

Marks namieszał, Leon XIII posprzątał :)

Kapitalna encyklika.
Lektura obowiązkowa, zwłaszcza dzisiaj w czasach zamętu, herezji i marksizmu kulturowego.

Leon XIII, właść. Gioacchino Pecci (1810-1903),znany nie bez powodu jako ,,papież robotników", ponieważ interesował się losem warstw niższych, czyli tzw. proletariatu.

W swojej encyklice pt. ,,Rerum Novarum" przedstawił swoje pomysły na poprawienie losu ubogich ludzi, a oprócz trwania w wierze proponował zakładać związki zawodowe, które w przeciwieństwie do tych lewicowych miały być nastawione na chrześcijańskie wartości.
Papież krytykował działania socjalistów, celnie uważając, iż ich utopia prędzej czy później tylko zaszkodzi ludziom, którym chcieli pomóc, co niestety się sprawdziło; zarzucał im również odsuwanie ludzi od chrześcijaństwa i innych utrwalonych wartości.

Negatywnie odnosił się również do wywoływania rozruchów i rewolucji, zamiast tego proponował solidaryzm w którym pracodawca i pracownik się wzajemnie szanują, a nie bez kresu ze sobą walczą. Przy okazji krytykował również pracodawców, którzy nie okazują swoim pracownikom szacunku i zamiast tego wyzyskują ich, co celnie nazwał ,,(...) zbrodnię o pomstę do nieba wołającą (...)" (powołując się na nauczenie Kościoła).
Nota bene taki solidaryzm był wówczas potrzebny nam, Polakom, jako ludziom, którzy pragną odzyskać niepodległość.

,,(...) nie łączyć się z ludźmi przewrotu, wzniecającymi nieumiarkowane nadzieje i rzucającymi wielki obietnice, których następstwem jest rozczarowanie bezpożyteczne i ruina życia gospodarczego." - tym jednym cytatem można w skrócie streścić tę encyklikę.

Leon XIII, właść. Gioacchino Pecci (1810-1903),znany nie bez powodu jako ,,papież robotników", ponieważ interesował się losem warstw niższych, czyli tzw. proletariatu.

W swojej encyklice pt. ,,Rerum Novarum" przedstawił swoje pomysły na poprawienie losu ubogich ludzi, a oprócz trwania w wierze proponował zakładać związki zawodowe, które w przeciwieństwie do tych...

Ważny dokument dla historii Europy, jak i całego katolickiego świata. To ówczesne, zdroworozsądkowe podejście bardzo kontrastuje z tym, co pogrąża KK dzisiaj.

Ważny dokument dla historii Europy, jak i całego katolickiego świata. To ówczesne, zdroworozsądkowe podejście bardzo kontrastuje z tym, co pogrąża KK dzisiaj.

Wielokrotnie natrafiałem na stwierdzenie, jakoby papież Leon XIII był zdecydowanym obrońcą ludzi pracy. Z czym kojarzy określenie użyte przeze mnie w poprzednim zdaniu? Bezsprzecznie z ideologią socjalistyczną. Papież Leon XIII miał jednak inne zdanie co do narzędzi, jakich należałoby użyć, by poprawić status materialny robotników, aniżeli przedstawiciele socjalistyczni. W swojej encyklice ojciec święty zaciekle broni prawa do własności prywatnej, uznając ją jako prawo naturalne, które dane jest każdemu człowiekowi. Wspólną własność uważa w gruncie rzeczy za zgubę gatunku ludzkiego, gdyż zagraża podstawowej komórce społecznej - rodzinie. Pozycja obowiązkowa szczególnie dla osób, które chcąc bronić kapitalizmu, pragną użyć autorytetu kościelnego.

Wielokrotnie natrafiałem na stwierdzenie, jakoby papież Leon XIII był zdecydowanym obrońcą ludzi pracy. Z czym kojarzy określenie użyte przeze mnie w poprzednim zdaniu? Bezsprzecznie z ideologią socjalistyczną. Papież Leon XIII miał jednak inne zdanie co do narzędzi, jakich należałoby użyć, by poprawić status materialny robotników, aniżeli przedstawiciele socjalistyczni. W...

Co ja mogę powiedzieć? Papieży trzeba słuchać.

Co ja mogę powiedzieć? Papieży trzeba słuchać.