Czerń i purpura

„Czerń i purpura” to książka, która zostawiła mnie z dość mieszanymi odczuciami. I chyba właśnie to jest najlepsze podsumowanie tej historii.

Pierwsza część… No nie oszukujmy się — trochę mnie wymęczyła. Czytałam ją momentami z obowiązku, a nie z przyjemności. Coś tam się działo, ale brakowało mi emocji, takiego wciągnięcia, które sprawia, że nie chce się odkładać książki. Tutaj tego po prostu nie było. Poza tym to brzmiało jak raport albo sprawozdanie...

Ale - druga połowa to zupełnie inna historia. Kiedy pojawia się wątek zakazanego uczucia w obozie, wszystko nagle nabiera sensu. Ta relacja, to napięcie, te emocje… To było naprawdę dobre. I przede wszystkim — poruszające. Tym bardziej, że jest to historia oparta na faktach, a pierwowzorami bohaterów byli Franz Wunsch i Helena Citronova. I to czuć.

Po przeczytaniu książki aż sama z ciekawości zaczęłam szukać więcej informacji i obejrzałam materiały na YouTube o ich historii. I to dopiero dało mi pełniejszy obraz. Muszę przyznać, że autor naprawdę się tutaj postarał. Jasne — nazwiska zostały zmienione, część postaci to fikcja, coś zostało dodane, coś pominięte, ale sam rdzeń tej historii został oddany bardzo dobrze. I właśnie ta druga część ratuje całą książkę. Bo gdyby nie ona, to ocena byłaby zdecydowanie niższa. A tak — finalnie wychodzi mi takie mocne 6/10.

Czy to „najsłynniejsza współczesna powieść o Auschwitz”, jak głosi okładka? Szczerze? Nie wydaje mi się. Są książki lepsze. O wiele lepsze. Bardziej poruszające, bardziej dopracowane od początku do końca. Ale mimo wszystko — warto ją przeczytać. Choćby dla tej drugiej połowy.

„Czerń i purpura” to książka, która zostawiła mnie z dość mieszanymi odczuciami. I chyba właśnie to jest najlepsze podsumowanie tej historii.

Pierwsza część… No nie oszukujmy się — trochę mnie wymęczyła. Czytałam ją momentami z obowiązku, a nie z przyjemności. Coś tam się działo, ale brakowało mi emocji, takiego wciągnięcia, które sprawia, że nie chce się odkładać książki....

Piękna ale też wstrząsająca i wzruszająca historia o trudnej i nie spełnionej miłości esesmana do żydówki.... Godna polecenia

Piękna ale też wstrząsająca i wzruszająca historia o trudnej i nie spełnionej miłości esesmana do żydówki.... Godna polecenia

Miałam wrażenie, że pierwsze pół książki napisał ktoś inny, prawie się poddalam. Od drugiej połowy było już lepiej.

Miałam wrażenie, że pierwsze pół książki napisał ktoś inny, prawie się poddalam. Od drugiej połowy było już lepiej.

Świetna historia, ale napisana jak raport, lub sprawozdanie

Świetna historia, ale napisana jak raport, lub sprawozdanie

Ksiazka dobra dla kogos kto nie czyta i nie ma pojecia o obozach wiec może ta forma do niego trafi. Ta tematyka jest mi bardzo bliska zawodowo i prywatnie. Miałam zaszczyt poznać osoby będące w obozie w Auschwitz, Ravensbrück i Mauthausen i z nimi rozmawiać. Przeczytałam chyba wszystko co zostało napisane nie tylko w języku polskim. Nie podoba mi się prowadzona narracja, nieścisłości, np. Kapo nie mogła szarpać kobiety za włosy bo one nie miały wlosow, autor chwali się, że jest zodiakalnym bykiem to wypadałoby wiedzieć że ten znak kończy się 19/20 maja więc Franz urodzony 22 maja był bliźniakiem a nie bykiem. Dużo tu takich nieścislosci pomimo, że to fikcja to jednak zraża przy czytaniu.

Ksiazka dobra dla kogos kto nie czyta i nie ma pojecia o obozach wiec może ta forma do niego trafi. Ta tematyka jest mi bardzo bliska zawodowo i prywatnie. Miałam zaszczyt poznać osoby będące w obozie w Auschwitz, Ravensbrück i Mauthausen i z nimi rozmawiać. Przeczytałam chyba wszystko co zostało napisane nie tylko w języku polskim. Nie podoba mi się prowadzona narracja,...

Rzadko mi się zdarza, że nie wiem co napisać, dlatego zacznę tak: tę książkę musicie przeczytać! Przesuwajcie ją na początek kolejki!
Historia tak nieprawdopodobna, że wydaje się niemożliwa, jednak została napisana na podstawie faktów.
Jestem wstrząśnięta, przybita i zszokowana. Wielki ukłon dla autora. To niesamowite tak realistycznie przedstawiać fakty z okresu holocaustu.
Historia "niesamowitej " miłości młodej żydowskiej kobiety i żołnierza SS.
Miłości w obozie koncentracyjnym w Auschwitz gdzie ona była ofiarą a on katem. Gdzie zewsząd zaglądałam śmierć, głód, choroby, szczury i wszy. Gdzie każdy dzień był walką o przetrwanie. Czytając tę niesamowitą książkę miałam gęsią skórkę, ciarki. Czułam smród palonych ciał, oraz miałam uczucie że chodzą po mnie wszy. Straszna historia, a zarazem piękna, do tego niesamowity kawał historii.
Polecam.

Rzadko mi się zdarza, że nie wiem co napisać, dlatego zacznę tak: tę książkę musicie przeczytać! Przesuwajcie ją na początek kolejki!
Historia tak nieprawdopodobna, że wydaje się niemożliwa, jednak została napisana na podstawie faktów.
Jestem wstrząśnięta, przybita i zszokowana. Wielki ukłon dla autora. To niesamowite tak realistycznie przedstawiać fakty z okresu...

Jedna z nielicznych książek, których nie byłam w stanie doczytać do końca...
Jak to możliwe, że tylu osobom ta pożałowania godna pisanina tak się podoba???
Pomysł na historię nie jest zły, ale poziom wykonania... Nie chcę powtarzać tych wszystkich zarzutów, które można przeczytać w dotychczasowych negatywnych opiniach. Od siebie dodam tylko, że dla mnie ta książka jest właściwie profanacją tak czułego tematu jakim jest Holocaust i Auschwitz.
Od pierwszych stron czułam się potraktowana przez autora, jak, delikatnie ujmując, niezbyt lotna umysłowo i wciąż tłumaczył mi co czują bohaterowie, dlaczego i co z tego może wynikać. Zero miejsca na moje własne wnioski, czy przemyślenia. Zdania przeważnie bardzo krótkie (żeby mi się szare komórki nie przemęczyły?),a jak są dłuższe, to już całkiem dziwaczne i z takimi kwiatkami:
"skoki przez kozioł"
"ciężki orzech do zgryzienia"
"Kos zawzięcie przeszukiwał trawnik na dziedzińcu zamku Sonnenstein. Bastian zobaczył ptaka... i pomyślał, że to dobry czas, by umrzeć"
"Trafili wszyscy strzelający. Sześć kul. Ta wystrzelona z karabinu Franza trafiła go w serce"
"W głębi swej coraz mroczniejszej duszy dalej był małym Franzim... moczącym się we śnie i pragnącym czym prędzej uciec przed odpowiedzialnością do konfesjonału"
Takich genialnych kwestii typu humor zeszytów jest tu mnóstwo, ale gdy na s.172 przeczytałam "-Mützen auf! Więźniowie na komendę zdjęli czapki" i jeszcze przypis, że tzn. z niem. "czapki z głów" nie zdzierżyłam (bo to dokładnie odwrotna komenda, czapki NA głowę). Doczytałam jeszcze do końca sceny i przestałam się katować. Wam też nie radzę.
Omijać szerokim łukiem.
Edit: Jednak przekartkowałam do końca i podwyższam ocenę na 2. Część o obozie, inspirowana prawdziwą historią jest nieco lepsza, ale nadal nie polecam

Jedna z nielicznych książek, których nie byłam w stanie doczytać do końca...
Jak to możliwe, że tylu osobom ta pożałowania godna pisanina tak się podoba???
Pomysł na historię nie jest zły, ale poziom wykonania... Nie chcę powtarzać tych wszystkich zarzutów, które można przeczytać w dotychczasowych negatywnych opiniach. Od siebie dodam tylko, że dla mnie ta książka jest...

Jest to najbardziej znana książka autora. Nie było łatwo ją czytać, jak zresztą większość książek o tematyce wojny, obozów i Auschwitz.
Opowiada i losach Żydówki i podoficera SS. Akcja powieści zaczyna się w czasach zaraz na początku wojny, gdzie niektórzy Żydzi planowali już ucieczkę do Izraela, gdzie niemieccy młodzi chłopcy pragnęli być częścią hitlerjugend, a Austria była już pod rządami III Rzeszy.
Poznajemy Milenę, piękna słowacką Żydówkę, która została zostaje skazana na wywóz już pierwszym pociągiem do obozu oraz Frantza Austriaka, który decyduje się wstąpić do SS. Losy obojga łączą w się w Auschwitz.
Nie jest to na pewno powieść o pięknej miłości Żydówki do esesmana tylko o tym jak w świecie wojny, głodu i zagłady można uratować resztki swojego sumienia. Jak dzięki nadziei można przetrwać najgorsze chwile, by nie zwątpić w życie.
Bardzo przejmująca książka, która daje do myślenia i zmusza do refleksji. Polecam ją jako lekturę obowiązkową.

Jest to najbardziej znana książka autora. Nie było łatwo ją czytać, jak zresztą większość książek o tematyce wojny, obozów i Auschwitz.
Opowiada i losach Żydówki i podoficera SS. Akcja powieści zaczyna się w czasach zaraz na początku wojny, gdzie niektórzy Żydzi planowali już ucieczkę do Izraela, gdzie niemieccy młodzi chłopcy pragnęli być częścią hitlerjugend, a Austria...

Bardzo mi się podobała. Zostaje w pamięci

Bardzo mi się podobała. Zostaje w pamięci

Przyznaję dobrnęłam do połowy książki. Wahałam sie czy wystawiać opinię, jednak uznałam,że tak wysoka ocena tej pozycji na lubimyczytać jest zupełnie nieadekwatna.
1. Sprowadzanie popędu seksualnego do niemal fizjologicznej potrzeby w warunkach Auschwitz jest absurdalne i zupełnie nie na miejscu.
2. Powieść napisana prostym językiem, z pewnością nie kwalifikuje się do kategorii literatury pięknej.
3. Oceniłam książkę na 3, ponieważ doceniam ciekawy koncept: jeden rozdział oczami Austriaka, drugi Żydówki - niestety niewykorzystany zbyt dobrze.

Przyznaję dobrnęłam do połowy książki. Wahałam sie czy wystawiać opinię, jednak uznałam,że tak wysoka ocena tej pozycji na lubimyczytać jest zupełnie nieadekwatna.
1. Sprowadzanie popędu seksualnego do niemal fizjologicznej potrzeby w warunkach Auschwitz jest absurdalne i zupełnie nie na miejscu.
2. Powieść napisana prostym językiem, z pewnością nie kwalifikuje się do...