H.M.S. "Ulisses"

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

To książka o ludzkich zachowaniach i decyzjach podejmowanych w warunkach ekstremalnych, kiedy toczy się walka na śmierć i życie z wrogiem i otaczającą naturą. Historia o poznawaniu prawdy o sobie i innych, prawdy, która często tkwi tak głęboko, że nie zdajemy sobie sprawy z jej istnienia. Polecam.

To książka o ludzkich zachowaniach i decyzjach podejmowanych w warunkach ekstremalnych, kiedy toczy się walka na śmierć i życie z wrogiem i otaczającą naturą. Historia o poznawaniu prawdy o sobie i innych, prawdy, która często tkwi tak głęboko, że nie zdajemy sobie sprawy z jej istnienia. Polecam.

„HMS Ulysses” to powieść, która ugruntowała pozycję Alistaira MacLeana jako jednego z najwybitniejszych autorów literatury wojennej XX wieku. To jego debiut, a zarazem dzieło tak dojrzałe, emocjonalne i prawdziwe, że trudno uwierzyć, iż napisał je człowiek stawiający dopiero pierwsze kroki w literaturze.

Akcja książki rozgrywa się podczas II wojny światowej, gdy brytyjski krążownik HMS Ulysses bierze udział w arktycznym konwoju zmierzającym do Murmańska. Warunki są piekielne – mróz, sztorm, ciemność polarnych nocy i nieustanne ataki wroga. Ale największym przeciwnikiem okazuje się nie Niemiec, lecz samo morze i wyczerpanie ludzi, którzy muszą walczyć mimo bólu, głodu i rozpaczy.

MacLean, który sam służył w konwojach arktycznych, pisał z autentycznym doświadczeniem. Każda strona tchnie prawdą – chłodem, strachem, dźwiękiem wiatru rozdzierającego stal i dramatem ludzi zmuszonych do heroizmu. Nie ma tu taniej sensacji ani powierzchownego patosu. To książka o granicach ludzkiej wytrzymałości, o lojalności i o cenie odwagi.

Narracja jest oszczędna, a jednocześnie przejmująca. MacLean nie potrzebuje wielu słów, by oddać emocje – potrafi jednym zdaniem pokazać tragedię całego człowieka. W tym tkwi jego wielkość: potrafi pisać o wojnie bez romantyzowania jej, a mimo to oddaje wielkość ducha tych, którzy przez nią przeszli.

„HMS Ulysses” to powieść, którą można postawić obok takich klasyków jak Paragraf 22 Hellera czy Na Zachodzie bez zmian Remarque’a – różni się tonem, ale dorównuje im siłą przekazu. To nie tylko historia o wojnie na morzu, ale także o człowieczeństwie w najtrudniejszych chwilach, o tym, co zostaje z człowieka, gdy wszystko inne się kończy.

To książka, która zapada głęboko w pamięć i zostawia ślad – zimny, ostry jak wiatr nad Morzem Barentsa, ale prawdziwy. „HMS Ulysses” to literackie arcydzieło, jedna z najpiękniejszych i najbardziej przejmujących powieści wojennych, jakie kiedykolwiek powstały. Dla miłośników historii, dla tych, którzy cenią prawdę o człowieku i jego odwadze – lektura absolutnie obowiązkowa.

„HMS Ulysses” to powieść, która ugruntowała pozycję Alistaira MacLeana jako jednego z najwybitniejszych autorów literatury wojennej XX wieku. To jego debiut, a zarazem dzieło tak dojrzałe, emocjonalne i prawdziwe, że trudno uwierzyć, iż napisał je człowiek stawiający dopiero pierwsze kroki w literaturze.

Akcja książki rozgrywa się podczas II wojny światowej, gdy brytyjski...

To fascynująca opowieść!
O wojnie. O sile ludzi.
O możliwościach ludzkiego organizmu w ekstremalnych warunkach i sytuacji.
Akcja zamknięta jest w kilku, konkretnych dniach – od niedzieli po południu, do następnej niedzieli rano. Opowiada o ostatniej akcji niszczyciela brytyjskiego w czasie II wojny światowej. Był to konwój na Oceanie Północnym i Morzu Barentsa. Okręty miały ochraniać pomoc amerykańską dla walczącego z Niemcami ZSRR. Statki i tankowce wiozły czołgi, amunicję, broń, paliwo. Cała armada zmierzała do legendarnego Murmańska. Wyruszyła z bazy Scapa Flow w Szkocji. Przeciw nim były flota i lotnictwo hitlerowskie oraz warunki panujące na tej północnej trasie – sztormy, wichury, śnieg i mróz poniżej 20 st. C . A także zmęczenie, bo okręt był niemal bez przerwy w akcjach.
Z kilkusetosobowej załogi „Ulissesa” poznajemy kilkanaście, może dwadzieścia kilka osób. Są wśród bohaterów postacie autentyczne, są skompilowane z kilku i wymyślone, lub pod innymi nazwiskami. Wszystkie żywe, pełne emocji, wiarygodne.
Trudno się od powieści oderwać. I to mimo znanego przecież zakończenia. Napisana jest znakomitym językiem – niemal przezroczystym, szczegółowo relacjonującym to, co się działo w konwoju, na statku. A działo się. Oczywiście, to też powieść sensacyjna, nie reportaż. Nie brak więc momentów dramatycznych, a nawet drastycznych opisów tarapatów, w jakich znaleźli się marynarze.
Książkę przełożył Leonid Teliga, dla którego żadne trudne warunki na morzu nie były obce. Może dlatego czytelnik może się poczuć jak na pokładzie okrętu, poczuć zimno, zmęczenie i rozpacz. W końcu sam autor brał udział w podobnych konwojach. Załączona mapka pozwala śledzić trasę konwoju w kolejnych dniach.
Pewnie jeszcze do tej lektury wrócę.

To fascynująca opowieść!
O wojnie. O sile ludzi.
O możliwościach ludzkiego organizmu w ekstremalnych warunkach i sytuacji.
Akcja zamknięta jest w kilku, konkretnych dniach – od niedzieli po południu, do następnej niedzieli rano. Opowiada o ostatniej akcji niszczyciela brytyjskiego w czasie II wojny światowej. Był to konwój na Oceanie Północnym i Morzu Barentsa. Okręty...

Typowa dla MacLeana gama bohaterów i antybohaterów. W młodości czytałem wszystko co tylko można dostać tego autora. pozycje których akcja dzieje się w czasach wojny lub wcześniej nie starzeją się.

Typowa dla MacLeana gama bohaterów i antybohaterów. W młodości czytałem wszystko co tylko można dostać tego autora. pozycje których akcja dzieje się w czasach wojny lub wcześniej nie starzeją się.

Jak dla mnie petarda ! Bardzo miłe zaskoczenie w obrocie fabuły i klimacie książki która dosłownie wciąga na potęgę:)

Jak dla mnie petarda ! Bardzo miłe zaskoczenie w obrocie fabuły i klimacie książki która dosłownie wciąga na potęgę:)

W skrócie rzecz ujmując - na biednego "Ulissesa" i jego załogę, jak również na cały konwój, spadają wszelkie możliwe plagi. Jest (za) bardzo dramatycznie i patetycznie.
Wolę jednak klasyczne akcyjniaki MacLeana.

W skrócie rzecz ujmując - na biednego "Ulissesa" i jego załogę, jak również na cały konwój, spadają wszelkie możliwe plagi. Jest (za) bardzo dramatycznie i patetycznie.
Wolę jednak klasyczne akcyjniaki MacLeana.

Świetna książka, napisana ze swada i znawstwem tematu. Dla miłośników marynistyki, a szczególnie II wojny światowej na morzu pozycja obowiązkowa!

Świetna książka, napisana ze swada i znawstwem tematu. Dla miłośników marynistyki, a szczególnie II wojny światowej na morzu pozycja obowiązkowa!

Wspaniały debiut pisarza ❤️❤️❤️

Wspaniały debiut pisarza ❤️❤️❤️

Jak na debiut Macleana , to była bardzo dobra rzecz. Niestety ta książka ma jeden problem, który sprowadza się do jednego i jedynego pytania, które stawia sobie czytelnik "Uda im się, czy nie uda?". Choć w kwestii śmierci na morzu w warunkach arktycznych, ta książka powinna być obowiązkowa dla każdego marynarza, bo sam niemalże słyszałem tonięcie okrętów wraz z załogą.

Jak na debiut Macleana , to była bardzo dobra rzecz. Niestety ta książka ma jeden problem, który sprowadza się do jednego i jedynego pytania, które stawia sobie czytelnik "Uda im się, czy nie uda?". Choć w kwestii śmierci na morzu w warunkach arktycznych, ta książka powinna być obowiązkowa dla każdego marynarza, bo sam niemalże słyszałem tonięcie okrętów wraz z...