Conan: Godzina Smoka

Po książki z czarnej serii „Conan” sięgam od dłuższego czasu. Jest to dla mnie forma niezbyt skomplikowanej rozrywki i odprężenia nie wymagającej zbyt wielkiego wysiłku umysłowego. W moim przekonaniu jedna z najlepszych książek Howarda, szkoda, że jest ich tak niewiele.
Plusy:
+ chyba najdłuższa opowieść o Conanie z napisanych przez Howarda;
+ zarazem jedna z ostatnich, a może ostatnia którą skończył za życia;
+ dzięki temu fabuła jest stabilna, na dłużej zżywamy się z bohaterami;
+ wykreowany świat może nie jest zbyt rozbudowany, ale intryguje;
+ mamy tutaj sporo intryg i knowań politycznych, kilka dużych bitew;
+ odskocznia od codzienności i relaks po pracy gwarantowane;
+ lubię to uczucie klimatu magii i miecza, wciągającego mnie na maksa;
+ trzeba przyznać, że Howard miał ciekawe pomysły i fantazję;
+ jak zwykle nie brakuje czarów, magów i pięknych kobiet;
+ jak zwykle Conan wychodzi z trudnych opresji dzięki witalnej sile;
+ teraz pozostało czytać książki jego wiernych naśladowców.
Minusy:
- na Croma, czego oczekiwać więcej od rozrywki.
Ogółem książka bardzo dobra.

Po książki z czarnej serii „Conan” sięgam od dłuższego czasu. Jest to dla mnie forma niezbyt skomplikowanej rozrywki i odprężenia nie wymagającej zbyt wielkiego wysiłku umysłowego. W moim przekonaniu jedna z najlepszych książek Howarda, szkoda, że jest ich tak niewiele.
Plusy:
+ chyba najdłuższa opowieść o Conanie z napisanych przez Howarda;
+ zarazem jedna z ostatnich, a...

Conan w wersji powieści odpowiada mi o wiele bardziej niż w opowiadaniach. Lepiej się czyta, wczuwa w fabułę, łatwiej nadążyć za akcją.
Jak do tej pory to najlepsza część z serii.

Conan w wersji powieści odpowiada mi o wiele bardziej niż w opowiadaniach. Lepiej się czyta, wczuwa w fabułę, łatwiej nadążyć za akcją.
Jak do tej pory to najlepsza część z serii.

Ostatni "Conan" Howarda na którym pragnę zakończyć moją przygodę z tym wojownikiem. Nie widzę sensu abym męczył marne dzieła późniejszych naśladowców.

"Zdobywca" jest dość przyzwoitą "fantastyką" akcji. Jest to też pierwsza książka o tym bohaterze, która nie jest zbiorem opowiadań. Dzięki temu akcja ma charakter ciągły, a my możemy się w większym stopniu jakoś ustosunkować wobec bohaterów (złych i dobrych) jacy pojawili się na łamach powieść.

Cóż... nie ma tu już wiele barbarzyństwa, a nawet pojedynków w wykonaniu wielkiego Conana. Ten nie jest tutaj zdobywcą lecz pełnoprawnym monarchą i zachowuje się w ten sposób. Ucywilizował się. Ta historia to głównie wielka polityka i wielkie bitwy.

To z czym czytelnik może się zapoznać nie odbiega jakością od przeciętnych przedstawicieli współczesnej fantastyki. Jest dobrze. Nie ma tu głębszych refleksji. Nie ma epatowania przemocą i seksem. Troszkę horroru ale Conan miewał mroczniejsze przygody.

Można przeczytać.

Ostatni "Conan" Howarda na którym pragnę zakończyć moją przygodę z tym wojownikiem. Nie widzę sensu abym męczył marne dzieła późniejszych naśladowców.

"Zdobywca" jest dość przyzwoitą "fantastyką" akcji. Jest to też pierwsza książka o tym bohaterze, która nie jest zbiorem opowiadań. Dzięki temu akcja ma charakter ciągły, a my możemy się w większym stopniu jakoś...

Trochę żałuję, że czytanie książek o Conanie zaczęłam akurat od ostatniej, w której nie jest już barbarzyńcą czy kim tam jeszcze był po drodze, ale królem. Dużo ciekawszy wydaje mi się ten Conan znany z innych dzieł popkultury, choć czasu spędzonego z tą książką nie jest mi jakoś bardzo szkoda, mimo że wad jej nie brak. Największą z nich były chyba mało klimatyczne walki (losem bohatera naprawdę ciężko się przejmować, kiedy prawie każda walka polega na radosnym wyrąbywaniu sobie drogi do celu). Natomiast często wiązał się z nimi też motyw uzyskiwania pomocy ze strony tych, którym Conan na pewnym etapie swojego życia ocalił skórę, co w moich oczach dodało tu trochę wartości.
Niemniej jako przaśna i mało wymagająca rozrywka na przerwę między ambitniejszymi i bardziej męczącymi pozycjami wydaje się całkiem dobra. Nie wystawię oceny, bo choć bawiłam się na niej nieźle, to sama w sobie fabuła jest cienka, podobnie postacie. Niestety nie umiem do tego dopasować odpowiedniej cyferki na 10-stopniowej skali.

Trochę żałuję, że czytanie książek o Conanie zaczęłam akurat od ostatniej, w której nie jest już barbarzyńcą czy kim tam jeszcze był po drodze, ale królem. Dużo ciekawszy wydaje mi się ten Conan znany z innych dzieł popkultury, choć czasu spędzonego z tą książką nie jest mi jakoś bardzo szkoda, mimo że wad jej nie brak. Największą z nich były chyba mało klimatyczne walki...

Miecze, intryga, czary, zemsta, wielkie bitwy i piękne kobiety...kwintesencja nurtu heroic fantasy.
Na Croma, czego chcieć więcej?!

Miecze, intryga, czary, zemsta, wielkie bitwy i piękne kobiety...kwintesencja nurtu heroic fantasy.
Na Croma, czego chcieć więcej?!

Zdaję sobie sprawę z tego że jak na czasy współczesne i nowoczesne pisanie powieści książka ta nie spełnia standardów.
Lecz jeśli cofnąć się w czasie jeszcze w lata 80 ubiegłego wieku bez wąchania można by było umieścić ją w czołówce powieści fantasy.
Jest chyba najdłuższą książką napisaną przez Howarda i niejako jak film pełnometrażowy wciąga postacią Conana i jego przygodami. Wspaniała odskocznia od brutalności dzieł współczesnych, czyta się z wielką przyjemnością,wraz z bohaterem przeżywa się jego wzloty i upadki no i te sceny batalistyczne.
12 kup hyun

Zdaję sobie sprawę z tego że jak na czasy współczesne i nowoczesne pisanie powieści książka ta nie spełnia standardów.
Lecz jeśli cofnąć się w czasie jeszcze w lata 80 ubiegłego wieku bez wąchania można by było umieścić ją w czołówce powieści fantasy.
Jest chyba najdłuższą książką napisaną przez Howarda i niejako jak film pełnometrażowy wciąga postacią Conana i jego...

Ostatnia historia Conana spisana ręką Howarda, to nie krótkie opowiadanie jak w całym dorobku pisarza, a pełna powieść starająca się zamknąć wszystkie wątki awanturnicze Cymerianina. Niestety, brakuje tutaj świeżości jaką pachniały młode lata podróżnicze po Hyberborei, ponieważ każda kolejna historia po osadzeniu Conana na tronie jest kalką fabularną wcześniejszej ze zmienionym, choć o tym samym schemacie, antagonistą. Conan zdobywca jest perłą na tronie Akwilonii. Spaja w sobie wszystkie wcześniejsze historie o władzy i nie oferuje nic nowego w zamian, ponadto nawiązuje licznie do młodości barbarzyńcy poprzez podróż na zachód królestwa, racząc nas czymś na zasadzie wyprawy nostalgicznej do początkowych czterech tomów. Niestety, ostatnie opowieści odarte z brutalności, surowości i magii powodują ziewanie czytelnika, a ta jest jej wielkim ukoronowaniem. Pozostaje tylko sięganie po dalsze tomy pisane przez naśladowców i spadkobierców Howarda. Ale czy warto tracić na to czas?

Ostatnia historia Conana spisana ręką Howarda, to nie krótkie opowiadanie jak w całym dorobku pisarza, a pełna powieść starająca się zamknąć wszystkie wątki awanturnicze Cymerianina. Niestety, brakuje tutaj świeżości jaką pachniały młode lata podróżnicze po Hyberborei, ponieważ każda kolejna historia po osadzeniu Conana na tronie jest kalką fabularną wcześniejszej ze...

Czytałem ponad 30 lat temu. Pewnie teraz ocena byłaby inna :)

Czytałem ponad 30 lat temu. Pewnie teraz ocena byłaby inna :)

Jedyna oryginalna powieść o Conanie.

O problemach natury regulaminowej pisałem tutaj:
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/273166/conan-barbarzynca
'Godzina smoka' też powstała pod banderą Weird tales i choć okładkę z linku poniżej uważam za beznadziejną, to jest to jednak okładka oryginalna:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Godzina_smoka#/media/Plik:Weird_Tales_1935-12_-_The_Hour_of_the_Dragon.jpg

Nie mogę się zgodzić z opinią, że ta książka to kopia opowiadania 'Szkarłatna cytadela'. Jedynie wątek ze złym magiem i jego poplecznikami, którzy więżą Conana się zgadza. Sam początek, samo wprowadzenie. Reszta 'Godziny smoka' to już osobne dzieło. Może to i wydłużone opowiadanie, ale jednak samodzielna rzecz.

Brakuje tylko alabastrowej pantery w przepasce na biodrach i byłoby howardowskie best off :)

Poza tym jest wszystko. Walki idywidualne, walka z potworem, potężny zły mag, wojna i dziewczyna. Eeech... Gdzie są takie kobiety? Pewnie tak, gdzie mężczyźni o posturze i charakterze Conana...

Wspominając wartościowe kobiety z dzieł o Conanie większość pewnie wspomni Belit i Valerię, może niektórzy Devi Yasminę. Dla mnie Zenobia jest nie do zdarcia! Piękna, wierna, oddana (wiem, bajka:)),ale także odważna i inteligentna. Takiej Valerii z 'Czerwonych ćwieków' było łatwiej, bo umiała dobrze machać mieczem. Odwaga Zenobii jest innego typu, takiego bardziej ludzkiego. Można się zakochać :)

Innym fajnym motywem książki jest narada z kałanem Asury. Dobra powieść detektywistyczna albo przygodowa by się tego nie powstydziła! Bardzo emocjonujący i bardzo ciekawy motyw no i kapitalny wątek całej tej wiary. Czy tylko mi się to kojarzyło z prześladowaniami Żydów. A jeszcze innym fajnym wątkiem jest wiedźma Zelata. Jakby to było tworzone dzisiaj, to już by ktoś robił spinoff o niej :)

Wszystko, co najlepsze z Conana. Szkoda, że to jedyna powieść E.Howarda. 7/10. No i Zenobia. Eeeech. Co za dziewczyna!

Wersję audio czyta Wojtek Masiak. Kto sprawdził linka u góry ten wie, że 10/10, i że miałem o nim coś więcej napisać. A warto. To nie jest ani zawodowy aktor ani lektor. To jest amator, który się spodobał i wybił. Przepiękny, głęboki głos, genialna intonacja. Tutaj link do jego strony: http://www.czytawojtek.pl/ A zaczął czytać dla znajomych... Piękna, godna uwagi kariera! A to jego 'Na Croma!' zostanie ze mną na długo.

Jedyna oryginalna powieść o Conanie.

O problemach natury regulaminowej pisałem tutaj:
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/273166/conan-barbarzynca
'Godzina smoka' też powstała pod banderą Weird tales i choć okładkę z linku poniżej uważam za beznadziejną, to jest to jednak okładka...

Muszę przyznać z Conan to spory szczęściarza, bo zawsze jak dostaje po głowie to postanawiają go nie zabijać, gdy przegrywa to postanawiają go wziąć żywcem. Za to w jego otoczeniu niemal wszyscy inni giną. Nie zrozumcie mnie źle bo w sumie dobrze mi się to czyta, tylko niektóre elementy są dość sztampowe w życiu Conana. No ale przymykając na to oko to można dobrze się bawić, a muszę też przyznać że przekład na język polski w tych książkach jest bardzo dobry.
Dodam że jest to chyba najlepsza część z "trylogii" i mimo, że Conan nie jest dla mnie bohaterem którego jestem w stanie jakoś bardziej polubić to i tak mam w planach jeszcze przynajmniej przeczytać kilka książek o tym barbarzyńcy, muszę przyznać że filmy nieco wypaczyły tę postać.

Muszę przyznać z Conan to spory szczęściarza, bo zawsze jak dostaje po głowie to postanawiają go nie zabijać, gdy przegrywa to postanawiają go wziąć żywcem. Za to w jego otoczeniu niemal wszyscy inni giną. Nie zrozumcie mnie źle bo w sumie dobrze mi się to czyta, tylko niektóre elementy są dość sztampowe w życiu Conana. No ale przymykając na to oko to można dobrze się...