Conan - Księga pierwsza

Sztampowa. Taka jaka ma być. A jak się nie podoba to wypad.

Sztampowa. Taka jaka ma być. A jak się nie podoba to wypad.

Piękne nałożnice, potężni magowie i nieśmiertelny Conan, cóż mam rzec, klasyka w pięknym wydaniu.

Piękne nałożnice, potężni magowie i nieśmiertelny Conan, cóż mam rzec, klasyka w pięknym wydaniu.

„Bardzo dobra klasyka”
Conan to klasyka, którą dopiero teraz przyszło mi przeczytać. Może to i lepiej, bo jako dojrzały (przejrzały raczej ;-) czytelnik mogłem w pełni docenić jej walory. Co do tłumaczenia, to z początku miałem trudności w składaniu zbyt „przesłodzonych językowo” zdań złożonych. Na szczęście ta przypadłość szybko minęła i mogłem czerpać przyjemność w kompletowaniu kolejnych fraz. Książka jest mieszaniną „Wyspy skarbów” i dużej dozy Lovecrafta. Do tego jeszcze bohater, który nie potrzebuje wiele. Otoczony pięknymi kobietami, takimi które nań lecą, lub innymi które sobie wziął, pali grabi i bogaci się. Dla tych co pytają, nie pracuje w Urzędzie Skarbowym, chociaż należy do tego samego klanu – jest Barbarzyńcą. Moja ulubiona postać z Diablo II – tylko kobiet nie mogłem sobie porywać.
Kolejne opowiadania są jak ciosy miecza. Następują znienacka i tną mocno. Od książki nie sposób się oderwać. Mimo dość sporej naiwności niektórych, są ciekawe i dobrze napisane.
Zakończenie, co tu dużo pisać – Conan rules !!!
I dobrze.
Wydanie staranne w twardej oprawie z ciekawymi grafikami w środku. Tylko mapa wyblakła, mogła mieć zwiększony kontrast. Vesper się postarał.
Polecam bo to naprawdę kawał dobrego fantasy.

„Bardzo dobra klasyka”
Conan to klasyka, którą dopiero teraz przyszło mi przeczytać. Może to i lepiej, bo jako dojrzały (przejrzały raczej ;-) czytelnik mogłem w pełni docenić jej walory. Co do tłumaczenia, to z początku miałem trudności w składaniu zbyt „przesłodzonych językowo” zdań złożonych. Na szczęście ta przypadłość szybko minęła i mogłem czerpać przyjemność w...

Zaczytywałem się jako nastolatek, niedawno wróciłem po latach z ciekawości jak wytrzymała próbę czasu, już jako nie tylko człowiek starszy ale i bardziej oczytany i... Sentyment jakiś tam pozostał. co do oceny, myśle, że zależy od tego czego się ktoś po przygodach Conana spodziewa... Jeśli pięknym, bogatym językiem napisanej, a zarazem pełnej ciekawych pomysłów,misternie skonstruowanego świata i intryg powieści fantasy, typu tych autorstwa chociażby Sandersona, Rothfuss'a, Eriksona.czy nawet naszego Sapkowskiego...Raczej się rozczaruję. Zupełnie inna zarówno"bajka"jak i półka. Prosty język, sporo akcji, rachu-ciachu, tu coś ukraść, tu jakiś czarnoksieżnik, względnie potwór czy inny nieumarły. Czyta się szybko i nawet przyjemnie, pod warunkiem, że człowiek na Kroma, nie spodziewa zbyt wiele.

Zaczytywałem się jako nastolatek, niedawno wróciłem po latach z ciekawości jak wytrzymała próbę czasu, już jako nie tylko człowiek starszy ale i bardziej oczytany i... Sentyment jakiś tam pozostał. co do oceny, myśle, że zależy od tego czego się ktoś po przygodach Conana spodziewa... Jeśli pięknym, bogatym językiem napisanej, a zarazem pełnej ciekawych pomysłów,misternie...

Księgę pierwszą skończyłem już dobre pół roku temu. Nie wiem czemu do tej pory nie napisałem o niej opinii. Być może dlatego, że sam nie wiedziałem jak oceniam opowieści Howarda z dzisiejszej perspektywy. Niewątpliwie jest on ojcem obecnej fantastyki, którego Conan zainspirował ogromną rzeszę autorów do stworzenia własnych bohaterów kradnących od czarnowłosego barbarzyńcy wiele charakterystycznych cech. Sporo opowiadań czytało mi się z ogromną przyjemnością, zdarzyło się też kilka takich przy których ziewnąłem przez schematyczność i ich tendencyjność. Trudno aby Conan nie znudził kogoś kto przeczytał wiele z tych historii zsyntezowanych przez lata retellingów w lepsze wersje z bardziej złożonymi charakterologicznie postaciami. Mimo to Howard dalej potrafi zaskoczyć a niektóre z jego historii posiadają niepowtarzalny klimat. Po kilku miesiącach nie pamiętam większości opowiadań. Ale jest również sporo takich które wryły się głębiej w pamięci. Zdecydowanie najlepszym opowiadaniem jest to otwierające zbiór. "Córkę mroźnego olbrzyma" cechuje uwielbiana przeze mnie oniryczność. Ale zapamiętałem dobrze również "Łotrzy w domu", "Stalowe cienie pod księżycem", "Diabeł w stali" czy "Sadzawka czarnych ludzi". To dobra lektura do wypełnienia czasu miedzy bardziej skomplikowanymi lub "męczącymi" książkami. Każde z opowiadań jest niezależne. Conan ma pewną pulę cech charakteru budujących jego postać ale pomiędzy opowiadaniami nie mamy żadnego powiązania przyczynowo-skutkowego. Każda z historii jest oderwana od reszty. Zaznajomiony z analogicznymi opowiadaniami o Wiedźminie Geraltcie czy Kane'ie Wagnera przyznam, że na początku trudno było mi zrozumieć czemu bohater nie rozwija się w wyniku wcześniej przeżytych przygód. Nie pomagało to, że w każdym opowiadaniu Conan znajdował się w zupełnie nowym miejscu i potrafił zachowywać się zupełnie inaczej. Jest pewna niekonsekwencja w jego kreacji, która mnie uwierała. Pomogło dopiero to kiedy zrozumiałem, że dla samego Howarda Conan nie był konkretnym bohaterem a jego archetypem. Wspomnę jeszcze tylko o tym co jest mocno widoczne również w dziełach kolegi po piórze Howarda, czyli u Lovecrafta. Sporo tu szowinizmu, rasizmu i stereotypizacji. Choć postacie kobiece nie są do końca głupiutkimi trzpiotkami i niektóre posiadają jakąś sprawczość. Mi to w lekturze nie przeszkadzało. Ale jeśli nie potrafisz zdystansować się do samego autora i jego dzieła to nie jest raczej lektura dla Ciebie. Howard to dinozaur fantastyki. Obok Tolkiena i jego Silmarillionu pokazał swoim esejem o Erze Hyboryjskiej w jaki sposób inni autorzy powinni podchodzić do tworzenia własnych światów. Bez niego nie byłoby dzisiejszej fantastyki. Polecam wszystkim fanom gatunku. Absolutna klasyka mająca swoje problemy, ale dalej dająca sporo przyjemności z lektury. 6/10

Księgę pierwszą skończyłem już dobre pół roku temu. Nie wiem czemu do tej pory nie napisałem o niej opinii. Być może dlatego, że sam nie wiedziałem jak oceniam opowieści Howarda z dzisiejszej perspektywy. Niewątpliwie jest on ojcem obecnej fantastyki, którego Conan zainspirował ogromną rzeszę autorów do stworzenia własnych bohaterów kradnących od czarnowłosego barbarzyńcy...

To jest Conan. A ja kocham Conana i jest to bardzo fajne wydanie, które dostałem na urodziny. Pewnie kolejne części kupię już sam. Generalnie bardzo polecam ludziom, którzy Conana nie czytali do tej pory, nie wiem co robili ze swoim życiem, muszą to naprawić.

To jest Conan. A ja kocham Conana i jest to bardzo fajne wydanie, które dostałem na urodziny. Pewnie kolejne części kupię już sam. Generalnie bardzo polecam ludziom, którzy Conana nie czytali do tej pory, nie wiem co robili ze swoim życiem, muszą to naprawić.

I tak zgasło światło lamp, pozycji pierwszej.
Ciemne to girlandy zawisly, lecz w oddali zakwita nowy blask z nowu.

Cudownie było zatopić się w świecie magii i miecza widzianej oczami Conana. Jak dobrze, że to nie koniec przygody z tym światem. Tom 2 już na mnie czeka.

I tak zgasło światło lamp, pozycji pierwszej.
Ciemne to girlandy zawisly, lecz w oddali zakwita nowy blask z nowu.

Cudownie było zatopić się w świecie magii i miecza widzianej oczami Conana. Jak dobrze, że to nie koniec przygody z tym światem. Tom 2 już na mnie czeka.

„Conan. Księga pierwsza” to żywiołowa, rytmiczna proza Howarda — epicka w tonie, brutalna w treści, a jednocześnie zakorzeniona w micie; w wydaniu Vesper stanowi zarówno ucztę literacką, jak i edytorską (1 pkt za samo wydanie).

A Conan jaki jest - każdy wie. Można go kochać, a można nienawidzić za tendencyjność i brak głębi. Ale to przecież barbarzyńca - surowy, nieobyty, prostolinijny aż do bólu i konsekwentny w swoich motywacjach.

„Conan. Księga pierwsza” to żywiołowa, rytmiczna proza Howarda — epicka w tonie, brutalna w treści, a jednocześnie zakorzeniona w micie; w wydaniu Vesper stanowi zarówno ucztę literacką, jak i edytorską (1 pkt za samo wydanie).

A Conan jaki jest - każdy wie. Można go kochać, a można nienawidzić za tendencyjność i brak głębi. Ale to przecież barbarzyńca - surowy, nieobyty,...

Ciekawe opowiadania, ale Conan jest na tyle płaskim i nieskomplikowanym bohaterem, że w sumie robi w nich za tło do wydarzeń. Myślę, że o wiele bardziej by mi się podobało jakbym był młodszy. Warto jednak przeczytać, bo to klasyka.

Ciekawe opowiadania, ale Conan jest na tyle płaskim i nieskomplikowanym bohaterem, że w sumie robi w nich za tło do wydarzeń. Myślę, że o wiele bardziej by mi się podobało jakbym był młodszy. Warto jednak przeczytać, bo to klasyka.

Pierwszy tom przygód zebranych Conana za mną. Konsumję drugi. Cykl Eony od Vesper, do którego należy omawiany tom, może być interesującą serią (nie ma irytujących numerów na grzbietach!).

Howard jak to Howard, nie błyszczy (znajdź i usiecz i zjedz i kopuluj, na tyle na ile pozwala cenzura sprzed niecałych stu lat),ale tu bierzemy poprawkę na upływ czasu i nie marudzimy. Czytamy.

Szesnaście tytułów w tomie (różnej jakości),posłowie (zręczne),trochę ilustracji (niepotrzebnych, ale znośnych). W sumie ponad siedemset stron literatury.

Co jest warte uwagi?

,,Wieża słonia" - Conan - złodziej i słoń - kosmita.
,,Łotrzy w domu" - Conan - zabójca i jaskiniowiec.
,,Królowa Czarnego Wybrzeża" - Conan - pirat i latający mutant.
,,Wiedźma się narodzi" - Conan - mściciel i siostry bliźniaczki.
,,Xuthal o zmierzchu" - Conan - uciekinier i miasto narkomanów.
,,Ludożercy z Zambouli" - Conan - bankrut i ludożercy.
,,Sadzawka czarnych ludzi" - Conan - pirat i mumifkatorzy.

Pierwszy tom przygód zebranych Conana za mną. Konsumję drugi. Cykl Eony od Vesper, do którego należy omawiany tom, może być interesującą serią (nie ma irytujących numerów na grzbietach!).

Howard jak to Howard, nie błyszczy (znajdź i usiecz i zjedz i kopuluj, na tyle na ile pozwala cenzura sprzed niecałych stu lat),ale tu bierzemy poprawkę na upływ czasu i nie marudzimy....