Zanim zasnę

Ta książka to prawdziwy emocjonalny rollercoaster, który zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony. Jako czytelniczka, najbardziej uderzyło mnie to, jak autor potrafił oddać bezwzględną samotność głównej bohaterki, Christine.
​Co najbardziej zapada w pamięć?
​Motyw utraty tożsamości: Pomysł na kobietę, która każdego ranka budzi się jako „czysta karta”, jest przerażający. Czytając, podświadomie stawiasz się na jej miejscu – to uderza w nasze najbardziej podstawowe lęki o bezpieczeństwo i zaufanie do najbliższych.
​Klaustrofobiczny klimat: Akcja toczy się głównie w domu, co potęguje uczucie osaczenia. Czuć to napięcie między Christine a jej mężem, Benem. Z każdą stroną zastanawiałam się: Czy on jest bohaterem, czy potworem? Ta niepewność jest genialnie poprowadzona.
​Forma dziennika: To, że poznajemy historię poprzez zapiski Christine, sprawia, że więź z nią jest bardzo silna. Razem z nią odkrywamy kolejne kłamstwa i razem z nią czujemy ten narastający paraliżujący strach.
​Subiektywne odczucia
​Choć momentami opisy codziennego poranka i powolnego przypominania sobie faktów mogą wydawać się powtarzalne, to właśnie ten zabieg buduje autentyczność jej stanu. To nie jest typowy kryminał z pościgami – to thriller psychologiczny w najczystszej postaci, gdzie największa walka toczy się wewnątrz własnego umysłu.
​Podsumowanie: Książka jest genialna, jeśli szukasz czegoś, co sprawi, że zaczniesz kwestionować własne wspomnienia. To opowieść o tym, jak łatwo nami manipulować, gdy nie mamy przeszłości, do której moglibyśmy się odwołać.
​Moja ocena: 8/10 ⭐

Ta książka to prawdziwy emocjonalny rollercoaster, który zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony. Jako czytelniczka, najbardziej uderzyło mnie to, jak autor potrafił oddać bezwzględną samotność głównej bohaterki, Christine.
​Co najbardziej zapada w pamięć?
​Motyw utraty tożsamości: Pomysł na kobietę, która każdego ranka budzi się jako „czysta karta”, jest...

Rewelacja!
Książki o pisarzach maja w moim sercu swoje specjalne miejsce, a fabuła tej historii opiera sie właśnie na pisaniu, za to jest na pewno jedna gwiazdka.
Biorąc pod uwagę, że ta historia to debiut - jestem pod wrażeniem.
Czytałam książkę na nośniku cyfrowym, wiec nie mogę powiedzieć nic na temat wydania fizycznego, natomiast fabuła!!! Wciąga od pierwszych stron.

Historia pozostawia po sobie niedosyt, przez który zostanie w głowie ze mną na długie tygodnie. Będę się zastanawiać i wyobrażać ciąg dalszy.
Chciałabym zapomnieć ze czytałam te książkę i moc ja przeczytać jeszcze raz z tym samym zapałem.

Rewelacja!
Książki o pisarzach maja w moim sercu swoje specjalne miejsce, a fabuła tej historii opiera sie właśnie na pisaniu, za to jest na pewno jedna gwiazdka.
Biorąc pod uwagę, że ta historia to debiut - jestem pod wrażeniem.
Czytałam książkę na nośniku cyfrowym, wiec nie mogę powiedzieć nic na temat wydania fizycznego, natomiast fabuła!!! Wciąga od pierwszych stron....

Fabuła oparta na codziennej utracie pamięci i szukaniu prawdy o sobie była bardzo ciekawym zagraniem. Razem z Chris staramy się dowiedzieć o co tak naprawdę chodzi, czytając jej codzienne zapiski w pamiętniku. Autor od początku daje nam subtelne wskazówki odnośnie złych intencji męża bohaterki. Tylko czy to jest prawdą? Czy Christine dopowiada sobie rzeczy, których nie ma? Przecież Ben chce dla niej jak najlepiej, dlatego nie mówi jej codziennie o przeżytych już traumach.
Ciekawa lektura, trochę leniwa. Jeśli ktoś nie przepada za powoli rozkręcającą się akcją myślę, że się wynudzi. Mi się nawet podobało. Finał nie zaskoczył mnie jakoś bardzo. Największym plusem tej powieści jest motyw utraty pamięci, coś takiego zawsze wzbudza moje zainteresowanie w książkach.

Fabuła oparta na codziennej utracie pamięci i szukaniu prawdy o sobie była bardzo ciekawym zagraniem. Razem z Chris staramy się dowiedzieć o co tak naprawdę chodzi, czytając jej codzienne zapiski w pamiętniku. Autor od początku daje nam subtelne wskazówki odnośnie złych intencji męża bohaterki. Tylko czy to jest prawdą? Czy Christine dopowiada sobie rzeczy, których nie ma?...

Budzisz się obok nieznajomego mężczyzny. Nie wiesz kim jesteś, ani czy otaczająca rzeczywistość jest prawdą, czy wytworem wyobraźni. Jak reagujesz?
Z taką codziennością mierzy się 47-letnia Christine, która w wyniku napadu, od kilkudziesięciu lat cierpi na amnezję. Pamięta jedynie to, co wydarzyło się danego dnia, po zaśnięciu traci wszystkie wspomnienia.

''Zanim zasnę" to thriller psychologiczny wzbudzający strach, niepewność i uczucie zagubienia. To doskonale skonstruowana historia o poszukiwaniu swojej tożsamości i nieufności wobec własnego umysłu. Autor prowadzi czytelnika przez meandry pamięci, pokazując jak trudno odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

Dużą część powieści stanowi dziennik pisany przez główną bohaterkę. Narracja pierwszoplanowa powoduje, że historia nabiera klaustrofobicznego charakteru. Czytelnik nie tylko obserwuje wydarzenia, ale przede wszystkim odczuwa emocje kobiety: dezorientację, strach i nadzieję na odzyskanie swego życia. Poznajemy momenty słabości, niepewności ale i rozdarcia między tym, co prawdziwe, a tym co zmyślone.

Autor bawi się z czytelnikiem. Prowadzi fabułę w taki sposób, by ten nie był pewny, które wydarzenia rzeczywiście miały miejsce, a które są wytworem wyobraźni lub błędnej interpretacji.

Akcja w powieści dzieje się stosunkowo powoli, co wpływa na odbiór wydarzeń. Powoduje ono narastający suspens, niepokój mający swoje ujście w ciekawym, burzliwym i niepokojącym zakończeniu.

Autor skupia się na psychice bohaterki i odkrywaniu prawdy. Napięcie rodzi się z wnętrza postaci, nie samej akcji. Watson skupia się na relacji między małżonkami- pełną pozorów, lęków i niepewności co do intencji męża.
Wskazuje, że brak pamięci odbiera człowiekowi tożsamość i wolność, a także możliwość decydowania o sobie.

Styl powieści jest refleksyjny i introspektywny – pełen analiz emocji, wspomnień i pytań o własną tożsamość. Czytelnik staje się świadkiem wewnętrznej walki bohaterki o prawdę i o siebie samą.

Budzisz się obok nieznajomego mężczyzny. Nie wiesz kim jesteś, ani czy otaczająca rzeczywistość jest prawdą, czy wytworem wyobraźni. Jak reagujesz?
Z taką codziennością mierzy się 47-letnia Christine, która w wyniku napadu, od kilkudziesięciu lat cierpi na amnezję. Pamięta jedynie to, co wydarzyło się danego dnia, po zaśnięciu traci wszystkie wspomnienia.

''Zanim...

Jedyną rzeczą którą zgadłam było imię ED. Od razu wiedziałam kto to. Domyśliłam się prawie od samego początku kim jest mąż głównej bohaterki, ale ona tak fajnie pisała, że miałam wątpliwości. Także dla mnie świetnie się czytało i pomysł super. Doczepiła bym się wielu medycznych kwestii, ale na szczęście to tylko książka i można wszystko wybaczyć. Tym bardziej, że w sumie czytało się jednym tchem. Sięgnę po inne książki tej autorki.

Jedyną rzeczą którą zgadłam było imię ED. Od razu wiedziałam kto to. Domyśliłam się prawie od samego początku kim jest mąż głównej bohaterki, ale ona tak fajnie pisała, że miałam wątpliwości. Także dla mnie świetnie się czytało i pomysł super. Doczepiła bym się wielu medycznych kwestii, ale na szczęście to tylko książka i można wszystko wybaczyć. Tym bardziej, że w sumie...

Świetny pomysł na fabułę.
Dobrze napisana, szybko się czyta, zakończenie zaskakujące…
Jedyne co mi się nie spodobało to duża liczba powtórzeń oczywistych rzeczy, które już poznaliśmy, jednak może chodziło autorce o to aby bardziej się wczuć w codzienność bohaterki.

Warto przeczytać.

Świetny pomysł na fabułę.
Dobrze napisana, szybko się czyta, zakończenie zaskakujące…
Jedyne co mi się nie spodobało to duża liczba powtórzeń oczywistych rzeczy, które już poznaliśmy, jednak może chodziło autorce o to aby bardziej się wczuć w codzienność bohaterki.

Warto przeczytać.

10/10

10/10

„Zanim zasnę” – thriller, który nie pozwala zasnąć 📓✒️

Strzał w dziesiątkę! Od pierwszych stron czułam się totalnie wciągnięta w historię Christine, która codziennie budzi się bez pamięci. Ten motyw sam w sobie jest mocny, ale to, jak autor buduje napięcie, sprawia, że książkę trudno odłożyć. Z każdym rozdziałem narastała we mnie ciekawość – co tak naprawdę się dzieje i komu można ufać?

Christine próbuje odzyskać wspomnienia, prowadząc dziennik, którego nikt poza nią nie powinien czytać. Zaczyna odkrywać, że to, co mówi jej mąż, nie do końca pokrywa się z tym, co zapisane.

Książkę czyta się bardzo lekko. Styl pisania nie męczy, a historia naprawdę sama niesie.

Zakończenie? Zaskoczyło mnie i trochę rozczarowało – ale w tym dobrym sensie, że było mi żal zamknąć książkę. Chciałoby się wiedzieć, co dalej z bohaterką.

Jeśli lubisz thrillery psychologiczne z twistem, ale napisane przystępnie i bez przesady – bierz. To świetna książka na dwa intensywne wieczory.👓☕️

„Zanim zasnę” – thriller, który nie pozwala zasnąć 📓✒️

Strzał w dziesiątkę! Od pierwszych stron czułam się totalnie wciągnięta w historię Christine, która codziennie budzi się bez pamięci. Ten motyw sam w sobie jest mocny, ale to, jak autor buduje napięcie, sprawia, że książkę trudno odłożyć. Z każdym rozdziałem narastała we mnie ciekawość – co tak naprawdę się dzieje i...

"...co to ja czytałem?"-Leonard Shelby

Życie Christine to nieustający dylemat, czy przygotowanw w kuchni składniki spożywcze są do przygotowania kanapki, zupy czy gulaszu. A może kotletów? To taki dzień świstaka i memento, ale po wyzsaniu z tych historii całego poczucia humoru i suspensu. Doceniam jednak konsekwencję autora w ukazywaniu mroków amnezji głównej bohaterki, która jest narratorką opowiadania: konieczną z punktu widzenia jego idei (ukazania obłędu życia w kompletnej mgle pozbawionego sensu zapośredniczonego w samej esencji ludzkiego życia, pamięci) , ale jakże niefortunną, bo nudną i kompletnie nijaką. Do tego to sztampowe, laurowe zakończenie. Ta książka to gotowy scenariusz na film pay per view.

"...co to ja czytałem?"-Leonard Shelby

Życie Christine to nieustający dylemat, czy przygotowanw w kuchni składniki spożywcze są do przygotowania kanapki, zupy czy gulaszu. A może kotletów? To taki dzień świstaka i memento, ale po wyzsaniu z tych historii całego poczucia humoru i suspensu. Doceniam jednak konsekwencję autora w ukazywaniu mroków amnezji głównej bohaterki,...

Nieskomplikowana, ale intrygująca fabuła - dla mnie taka na 7,5. 😉 Miejscami lekko nużąca, ale z drugiej strony przypadłość bohaterki wymagała zastosowania pewnej powtarzalności. Ogólnie ciekawa pozycja, warta przeczytania. Czyta się szybko, bo jest się ciekawym, kiedy bohaterka dotrze do prawdy.

Nieskomplikowana, ale intrygująca fabuła - dla mnie taka na 7,5. 😉 Miejscami lekko nużąca, ale z drugiej strony przypadłość bohaterki wymagała zastosowania pewnej powtarzalności. Ogólnie ciekawa pozycja, warta przeczytania. Czyta się szybko, bo jest się ciekawym, kiedy bohaterka dotrze do prawdy.