Póki pies nas nie rozłączy

Książeczka czekała sobie na odpowiednią chandrę i w końcu trafiła! I rewelacyjnie spełniła swoje zadanie, czyli rozgoniła ją na cztery wiatry. Świetna opowieść, z poczuciem humoru i ze zwierzakiem jako jednym z bohaterów (a może z postaci drugoplanowych, jak kto woli). Opowieść jest prowadzona przez trzech przeplatających się narratorów (Michała, Renię i Egona),aczkolwiek te dwie ostatnie występują rzadziej i to raczej dobrze robi książce, bo ten pierwszy punkt widzenia jest najciekawszy i najpełniejszy. Dwa pozostałe moim zdaniem nie bardzo wyszły (kobiecy i zwierzakowo-psi punkt widzenia),więc można było z tego spokojnie zrezygnować. Za to pomysły Michała na przetrwanie w pracy jako dziennikarza lokalnej gazety, dorabiającego na boku utrzymywaniem nicka na portalu z koszykówką dla swojego szefa - rewelacja! Dla tego warto było wziąć tę książkę do ręki, szczególnie że profil Autora skręca z reguły w zupełnie inne rejony pisarstwa (SF).

Książeczka czekała sobie na odpowiednią chandrę i w końcu trafiła! I rewelacyjnie spełniła swoje zadanie, czyli rozgoniła ją na cztery wiatry. Świetna opowieść, z poczuciem humoru i ze zwierzakiem jako jednym z bohaterów (a może z postaci drugoplanowych, jak kto woli). Opowieść jest prowadzona przez trzech przeplatających się narratorów (Michała, Renię i Egona),aczkolwiek...

Zwariowana komedia.

Zwariowana komedia.

Najbardziej w tej książce podobał mi się pies - Egon.
Jako miłośniczka zwierząt właśnie jemu przyznaję te 5 gwiazdek.
Książka jest poza tym mało ciekawa i jej fabula pozostawia wiele do życzenia.

Najbardziej w tej książce podobał mi się pies - Egon.
Jako miłośniczka zwierząt właśnie jemu przyznaję te 5 gwiazdek.
Książka jest poza tym mało ciekawa i jej fabula pozostawia wiele do życzenia.

Nie dokończyłam. Dla mnie dalsze czytanie byłoby drogą przez mękę. Nic nie wnoszące dygresje i porównania robione na siłę tworzą chaos. Po chwili człowiek nie wie o czym właściwie czyta. Do tego jeszcze irytujący facet, który zamiast mieć jaja i odejść z niesatysfakcjonującego związku, zgadza się na poważne, wspólne zobowiązanie w postaci psa. No i ten cały PeeS, który odgórnie wyznacza psu rolę ratownika sypiącej się relacji. Półka "nigdy więcej" :)

Nie dokończyłam. Dla mnie dalsze czytanie byłoby drogą przez mękę. Nic nie wnoszące dygresje i porównania robione na siłę tworzą chaos. Po chwili człowiek nie wie o czym właściwie czyta. Do tego jeszcze irytujący facet, który zamiast mieć jaja i odejść z niesatysfakcjonującego związku, zgadza się na poważne, wspólne zobowiązanie w postaci psa. No i ten cały PeeS, który...

Przyjemna lektura poruszająca życie codzienne dwojga małżonków, w których pojawia się pies, ulubieniec żony, jednak kompan podczas spacerów męża. Życie dziennikarza i kilka małych zemst, kilka małych nieporozumień i śmierdzący chwast.

Przyjemna lektura poruszająca życie codzienne dwojga małżonków, w których pojawia się pies, ulubieniec żony, jednak kompan podczas spacerów męża. Życie dziennikarza i kilka małych zemst, kilka małych nieporozumień i śmierdzący chwast.

Najpierw chciałam tę książkę "zjechać" za to, że jest przykładem książki o niczym, o bzdetnych problemach i lekko irytujących bohaterach, ale po namyśle i z okazji tego, że czytałam ją wygrzewając się w słońcu, poczułam sympatię do Reni, Michała i przede wszystkim do Egona. Książka sama w sobie jest o bzdetach i nie jest wymagająca, ale na wakacje w sam raz. Rozbawił mnie fragment, który musiałam przeczytać jeszcze raz upewniając się, że autor rzeczywiście to napisał: "Szliśmy akurat skrajem polany, trasą, która wydawała się dziewicza. I była dziewicza, jak Britney Spears w wieku lat dwudziestu pięciu, po trzech sekretnych kochankach i dwóch oficjalnych mężach". Szkoda, że nie dodał jeszcze pierwszego dziecka :)

Najpierw chciałam tę książkę "zjechać" za to, że jest przykładem książki o niczym, o bzdetnych problemach i lekko irytujących bohaterach, ale po namyśle i z okazji tego, że czytałam ją wygrzewając się w słońcu, poczułam sympatię do Reni, Michała i przede wszystkim do Egona. Książka sama w sobie jest o bzdetach i nie jest wymagająca, ale na wakacje w sam raz. Rozbawił mnie...

O co dokładnie mi chodzi? Ta książka jest...nijaka. To chyba jest dobre określenie. Przeczytałam ją szybko, niby miło spędziłam z nią czas, ale nie wniosła niczego nowego. Nie pozostawiła po sobie praktycznie żadnego śladu. Uwierzcie mi, że musiałam porządnie się zastanowić, żeby sobie przypomnieć imiona głównych bohaterów! To już jest trochę przygnębiające. Całość sprawia wrażenie przegadanej fabuły. Zamysł był dość ciekawy, ale na tym chyba się skończyło.

Całość recenzji na http://krokusoweprzemyslenia.blogspot.com/

O co dokładnie mi chodzi? Ta książka jest...nijaka. To chyba jest dobre określenie. Przeczytałam ją szybko, niby miło spędziłam z nią czas, ale nie wniosła niczego nowego. Nie pozostawiła po sobie praktycznie żadnego śladu. Uwierzcie mi, że musiałam porządnie się zastanowić, żeby sobie przypomnieć imiona głównych bohaterów! To już jest trochę przygnębiające. Całość sprawia...

Miało być śmiesznie, lekko i zabawnie a było nieciekawie. W zamierzeniu autora miała być to chyba satyra na małomiasteczkowe środowisko, na dziennikarzy lokalnych gazetek, na miłośników psich wystaw. W efekcie powstał kolejny dowód na to, że satyra to ciężki temat. Wymaga nieprzeciętnego talentu i głębokiej znajomości poruszanych tematów. W tej książce tego zabrakło, to co miało być zabawne było irytujące. Cała książka robi wrażenie „amatorszczyzny”.

Miało być śmiesznie, lekko i zabawnie a było nieciekawie. W zamierzeniu autora miała być to chyba satyra na małomiasteczkowe środowisko, na dziennikarzy lokalnych gazetek, na miłośników psich wystaw. W efekcie powstał kolejny dowód na to, że satyra to ciężki temat. Wymaga nieprzeciętnego talentu i głębokiej znajomości poruszanych tematów. W tej książce tego zabrakło, to co...

Książka bardzo ciekawa i wciągająca już od pierwszego zdania. Czyta się ją lekko, szybko i przyjemnie.
Jak pisana dla mnie i o mnie. I o moim mężu.

Książka bardzo ciekawa i wciągająca już od pierwszego zdania. Czyta się ją lekko, szybko i przyjemnie.
Jak pisana dla mnie i o mnie. I o moim mężu.

Najlepszym lekarstwem na kryzys w związku jest... pudel. Obowiązkowo czarny i z dobrej hodowli, któremu sam PeeS tj. Pan Stworzenia zleca wprowadzenie harmonii w życie Reni -kierowniczki sklepu i Michała - dziennikarza lokalnej gazety specjalizującego się w koszykówce. Miłe,ciepłe,sympatyczne. Na deszczowe dni jak znalazł...

Najlepszym lekarstwem na kryzys w związku jest... pudel. Obowiązkowo czarny i z dobrej hodowli, któremu sam PeeS tj. Pan Stworzenia zleca wprowadzenie harmonii w życie Reni -kierowniczki sklepu i Michała - dziennikarza lokalnej gazety specjalizującego się w koszykówce. Miłe,ciepłe,sympatyczne. Na deszczowe dni jak znalazł...