Pan Samochodzik i fałszerze

Z Muzeum Narodowego zostają skradzione w niewyjaśnionych okolicznościach obrazy Wyspiańskiego. Pan Samochodzik zostaje oddelegowany do pomocy komórce policji, która prowadzi sprawę.

Dużo starszy pan Tomasz jest trochę zgorzkniały i negatywnie nastawiony do kobiet, a do tego cudownie niepoprawny politycznie. Podoba mi się taka przemiana bohatera. Niestety desperackie uganianie się za Reginą i robienie sobie nadziei było słabe. Ogólnie kobiece postacie nie wypadają za dobrze. Policjantka jest nijaka, a Regina antypatyczna. Dziewuch jest ok. Na plus Walduś, którego początkowe stadium niestety oddaje stan współczesnej młodzieży. Na plus dwaj krytycy. Żmijewski może nie budzi sympatii, ale jest bardzo wiarygodną postacią.

Sama zagadka jest dobra, intryga ciekawa, wątki edukacyjne sprawnie wplecione. Nie przeszkadza mi, że akcja ma miejsce w Warszawie. To takie pokazanie, że nawet w niezbyt ciekawym mieście może spotkać Was przygoda... Za dużo przypadku w zakończeniu, ale są też pozytywy. Trzeba by je rozłożyć na czynniki, a przecież nie chcemy spoilerów.

Motyw fałszerzy w niektórych elementach może wydawać się podobne do Siembiedy czy Pilipiuka, ale pamiętajmy, że to "Fałszerze" byli pierwsi - to książka z 2003 roku.

Niewątpliwie jedna z lepszych kontynuacji. Przypomniała mi jak istotnym elementem był Pan Tomasz w kontynuacjach. Jego brak i niespójny Paweł często zabijają klimat. Tutaj jest Pan Samochodzik, a Paweł stanowi marginalne tło, podobnie jak Batura.

Z Muzeum Narodowego zostają skradzione w niewyjaśnionych okolicznościach obrazy Wyspiańskiego. Pan Samochodzik zostaje oddelegowany do pomocy komórce policji, która prowadzi sprawę.

Dużo starszy pan Tomasz jest trochę zgorzkniały i negatywnie nastawiony do kobiet, a do tego cudownie niepoprawny politycznie. Podoba mi się taka przemiana bohatera. Niestety desperackie...

To moje pierwsze spotkanie z panem Samochodzikiem i spodobała mi się ta książka. W przeciwienstwie do wielu innych książek, nie rozwiązałam zagadki przed końcem. Dodatkowo dowiedzialam się kilku ciekawostek o Wyspiańskim i fałszowaniu obrazów. Z chęcią sięgnę po kolejne książki z serii.

To moje pierwsze spotkanie z panem Samochodzikiem i spodobała mi się ta książka. W przeciwienstwie do wielu innych książek, nie rozwiązałam zagadki przed końcem. Dodatkowo dowiedzialam się kilku ciekawostek o Wyspiańskim i fałszowaniu obrazów. Z chęcią sięgnę po kolejne książki z serii.

Na tle innych "nowych" Panów Samochodzików, ten wypada nieźle. Są wszystkie charakterystyczne składniki fabuły, a i nastrój ok.

Na tle innych "nowych" Panów Samochodzików, ten wypada nieźle. Są wszystkie charakterystyczne składniki fabuły, a i nastrój ok.

Historia dotyczy kradzierzy obrazów Wyspiańskiego, taki temat zawsze mnie przyciągnie. Niestety poza tym, bardzo, bardzo średnio.

Historia dotyczy kradzierzy obrazów Wyspiańskiego, taki temat zawsze mnie przyciągnie. Niestety poza tym, bardzo, bardzo średnio.

Książka z Panem Samochodzikiem Nienackiego ma tyle wspólnego, że główny bohater to pan Tomasz N.N, który nie lubi żeby go nazywać Panem Samochodzikiem oraz jego przeciwnik o nazwisku Batura. Brak konsekwencji, brak pomysłu, brak akcji.
Po prostu nuda. Styl pisarski dość dobrze podrabia oryginał. Jako wielbiciel twórczości Z. Nienackiego jestem bardzo rozczarowany i nie polecam.

Książka z Panem Samochodzikiem Nienackiego ma tyle wspólnego, że główny bohater to pan Tomasz N.N, który nie lubi żeby go nazywać Panem Samochodzikiem oraz jego przeciwnik o nazwisku Batura. Brak konsekwencji, brak pomysłu, brak akcji.
Po prostu nuda. Styl pisarski dość dobrze podrabia oryginał. Jako wielbiciel twórczości Z. Nienackiego jestem bardzo rozczarowany i nie...

jeśli jesteś fanem Pana Samochodzika to MUSISZ się zapoznać z kolejną serią przygód, a są to niezwykle ciekawe zdarzenia. Mnie książeczka zaspokoiła całkowicie :)

jeśli jesteś fanem Pana Samochodzika to MUSISZ się zapoznać z kolejną serią przygód, a są to niezwykle ciekawe zdarzenia. Mnie książeczka zaspokoiła całkowicie :)

Kolejna przygoda Pana Tomasza.
Tym razem do gry wchodzi nowy pracownik ministerstwa oraz pewna znajoma z dzieckiem .
Lektura inna od pozostałych , można poczytać .
Dowiemy się trochę historii o fałszerzach obrazów oraz garść wiedzy na temat polskich malarzy.
Kto był najznakomitszym fałszerzem w Europie, a kto w Polsce.

Kolejna przygoda Pana Tomasza.
Tym razem do gry wchodzi nowy pracownik ministerstwa oraz pewna znajoma z dzieckiem .
Lektura inna od pozostałych , można poczytać .
Dowiemy się trochę historii o fałszerzach obrazów oraz garść wiedzy na temat polskich malarzy.
Kto był najznakomitszym fałszerzem w Europie, a kto w Polsce.

Według mnie jedna z najbardziej nawiązujących do miejscowego Samochodzika książek.
Główny bohater -PS.
Jest Natura, jest współpracownik kretyn, są "spódniczki", jest "bobas". Współczesny Paweł pozostał w cieniu.
Temat - świetny, szkoda, że całość bardziej nie dopracowana, no ale w końcu Niemirski, to nie Nienacki 😉

Według mnie jedna z najbardziej nawiązujących do miejscowego Samochodzika książek.
Główny bohater -PS.
Jest Natura, jest współpracownik kretyn, są "spódniczki", jest "bobas". Współczesny Paweł pozostał w cieniu.
Temat - świetny, szkoda, że całość bardziej nie dopracowana, no ale w końcu Niemirski, to nie Nienacki 😉

Dawno, dawno temu Pan Samochodzik dostarczał mi wielu czytelniczych wrażeń. Kiedy Arkadiusz Niemirski przejął dzieło Zbigniewa Nienackiego i zaczął spisywać kolejne przygody mojego idola, już zaczęłam z tej miłości wyrastać. Przeczytałam jedną czy dwie jego książki i pozostawiły one po sobie całkiem miłe wrażenie. Chciałam spojrzeć na tę twórczość dorosłym okiem i sprawdzić, czy polecać ją moim wnukom, kiedy wreszcie przyjdą na ten świat i trochę podrosną. Albo trafiłam na słabszą kondycję pana Niemirskiego, albo trzeba się ograniczyć do "starszych" Panów Samochodzików. Pewno przeczytam jeszcze jakąś powieść z tego cyklu, by rozstrzygnąć ten problem. Mam dużo czasu.

Dawno, dawno temu Pan Samochodzik dostarczał mi wielu czytelniczych wrażeń. Kiedy Arkadiusz Niemirski przejął dzieło Zbigniewa Nienackiego i zaczął spisywać kolejne przygody mojego idola, już zaczęłam z tej miłości wyrastać. Przeczytałam jedną czy dwie jego książki i pozostawiły one po sobie całkiem miłe wrażenie. Chciałam spojrzeć na tę twórczość dorosłym okiem i...

Spośród dotychczas przeze mnie przeczytanych kontynuacji Niemirskiego ta wydała mi się najsłabsza, pisarz nie umie tu wytworzyć atmosfery zagadki, jest to przygniecione wątkiem "miłosnym" (takim trochę Bondem czterdzieści lat później),wątkiem przedszkolnym, postacią Żmijewskiego, która nawet w galerii płaskich "samochodzikowych" Magistrów-pajaców wygląda idiotycznie, no i ten Batura, ciągle Batura, ile można miętosić tą postać, jest zużyty jeszcze bardziej niż Moriarty w tanich brytyjskich ekrnizacjach Sherlocka z tamtego stulecia.

Spośród dotychczas przeze mnie przeczytanych kontynuacji Niemirskiego ta wydała mi się najsłabsza, pisarz nie umie tu wytworzyć atmosfery zagadki, jest to przygniecione wątkiem "miłosnym" (takim trochę Bondem czterdzieści lat później),wątkiem przedszkolnym, postacią Żmijewskiego, która nawet w galerii płaskich "samochodzikowych" Magistrów-pajaców wygląda idiotycznie, no i...