Niedoskonałości

Ciężka sprawa - pisanie historii z antypatycznym bohaterem. W końcu bohater dźwiga na sobie historię, bohaterowi w teorii powinniśmy kibicować - przynajmniej wtedy zazwyczaj lektura jest przyjemniejsza.

W “Niedoskonałościach” mamy do czynienia z dupkiem, malkontentem, krytykiem wszystkiego, zaniedbującym swoją kobietę, nieznośnym marudą.

Na plus tu zadziałała krótka forma, bohater mimo że chwilami zirytował, to nie zdążył mnie zmęczyć.
Ale nie jest tak, że komiks jest znośny tylko dlatego, że krótki. Absolutnie nie.

Komiks konfrontuje się z cholernie namacalnymi, codziennymi, życiowymi problemami związkowymi. Prowokuje do przemyśleń na temat szczerości względem innych i samego siebie. Dyskusje i rozmyślania są naprawdę angażujące, przemiany bohaterów dość wiarygodne i subtelne.

Do tego dochodzi zgrabna narracja, niespodziewane i jednocześnie naturalne przechodzenie ze sceny do sceny.

Dobrze napisana przyjaźń jest ważna, ten komiks mi to uświadomił. Główny bohater byłby całkowicie niestrawny gdyby nie jego przyjaciółka-lesbijka i ich specyficzna, ale szczera relacja.

Kawał bardzo porządnego i niegłupiego obyczaju.

IG: @traczytanko

Ciężka sprawa - pisanie historii z antypatycznym bohaterem. W końcu bohater dźwiga na sobie historię, bohaterowi w teorii powinniśmy kibicować - przynajmniej wtedy zazwyczaj lektura jest przyjemniejsza.

W “Niedoskonałościach” mamy do czynienia z dupkiem, malkontentem, krytykiem wszystkiego, zaniedbującym swoją kobietę, nieznośnym marudą.

Na plus tu zadziałała krótka...

Kristo - krótko.
Adrian Tomine rysuje jak zwykle z siebie, tym razem sięgając do lat młodzieńczych, miłostek i związanych z tym konfliktów, zahamowań i nieporozumień. Oczywiście główny bohater nie jest prostym alter ego autora, ale zbyt wiele jest podobieństw, by zlekceważyć ten trop. Zastanawiam się, znając już "Samotność komiksiarza", na ile jego zamaskowana autoironia jest zarejestrowanym własnym mechanizmem obronnym, na ile zaś została wykreowana na potrzeby komiksu? Jednym słowem - ile jest Adriana Tomine'a w Benie Tanace, nieszczęśliwym dupku lubiącym blondyny?

Kristo - krótko.
Adrian Tomine rysuje jak zwykle z siebie, tym razem sięgając do lat młodzieńczych, miłostek i związanych z tym konfliktów, zahamowań i nieporozumień. Oczywiście główny bohater nie jest prostym alter ego autora, ale zbyt wiele jest podobieństw, by zlekceważyć ten trop. Zastanawiam się, znając już "Samotność komiksiarza", na ile jego zamaskowana autoironia...

Tak bardzo antypatyczny Ben sprawia, że nawet jeśli Miko popełnia błędy, trudno je zauważać i krytykować. Zamykam książkę z myślą, że autor bardzo nie lubi mężczyzn.

Tak bardzo antypatyczny Ben sprawia, że nawet jeśli Miko popełnia błędy, trudno je zauważać i krytykować. Zamykam książkę z myślą, że autor bardzo nie lubi mężczyzn.

Ben Tanaka jest szefem małego kina. To pełen kompleksów dupek, malkontent, wieczny krytyk. Jedyną bliską mu osobą jest koleżanka o koreańskim pochodzeniu, podobnie przedmiotowo jak on traktująca ludzi. Jego dziewczyna, Miko, nie ma łatwo; Bena pociągają blondynki. Para przechodzi kryzys, ona wyjeżdża, on romansuje. Czy nie jest za późno na uratowanie związku? Czy Tanaka, nawet gdy usłyszy gorzką prawdę, zmieni się?

Interesujące spojrzenie na Amerykanów o azjatyckich korzeniach. Autor, Tomine, sam jest przedstawicielem "yonsei", czyli czwartego pokolenia Japończyków mieszkających w Stanach. Mimo, że główny bohater komiksu jest antypatyczny, w pewien sposób fascynuje. Opowiadanie dotyka stereotypów rasowych, co dzisiaj bywa wrażliwym tematem. Czyta się szybko i sprawnie.

Rysunek Tomine’a jest rozpoznawalny. Zetknąłem się z nim pierwszy raz przeglądajac okładki "The New Yorker". Tutaj scenarzysta i rysownik zrezygnował z kolorów. Dla mnie spoko. Co prawda, opowiadania "Śmiech i śmierć" oceniłem wyżej, ale warto poznać „Niedoskonałości”.

7/10.

Poza tym...
Dwie bohaterki "Niedoskonałości" przypominają główne bohaterki "Ghost World". Przypadek? Nie sądzę. Tomine ceni Clowes'a.

20.04.25

Ben Tanaka jest szefem małego kina. To pełen kompleksów dupek, malkontent, wieczny krytyk. Jedyną bliską mu osobą jest koleżanka o koreańskim pochodzeniu, podobnie przedmiotowo jak on traktująca ludzi. Jego dziewczyna, Miko, nie ma łatwo; Bena pociągają blondynki. Para przechodzi kryzys, ona wyjeżdża, on romansuje. Czy nie jest za późno na uratowanie związku? Czy Tanaka,...

O tym , jak żyjemy pozorami. O tym, jak nie umiemy ze sobą rozmawiać. O tym, jak kłamiemy, bo tak nam jest wygodniej. O tym, jak nieszczerzy jesteśmy nawet wobec siebie samych. Smutne i śmieszne, jak to u Tomine'a.

O tym , jak żyjemy pozorami. O tym, jak nie umiemy ze sobą rozmawiać. O tym, jak kłamiemy, bo tak nam jest wygodniej. O tym, jak nieszczerzy jesteśmy nawet wobec siebie samych. Smutne i śmieszne, jak to u Tomine'a.

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3426-niedoskonalosci

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3426-niedoskonalosci

Para na skraju rozstania, zinternalizowane uprzedzenia rasowe i stereotypy, irytujący, choć realistyczni bohaterowie. Fabularnie koresponduje z czytanym przeze mnie równolegle „Prawem do seksu”. Brakowało mi jakiejś większej refleksji na zakończenie, a tak historia się po prostu kończy. Ale czasem w życiu bywa właśnie tak.

Para na skraju rozstania, zinternalizowane uprzedzenia rasowe i stereotypy, irytujący, choć realistyczni bohaterowie. Fabularnie koresponduje z czytanym przeze mnie równolegle „Prawem do seksu”. Brakowało mi jakiejś większej refleksji na zakończenie, a tak historia się po prostu kończy. Ale czasem w życiu bywa właśnie tak.

Tomine w bardzo autentyczny sposób przedstawia jak to w życiu bywa, gdy ludziom czegoś brakuje do szczęścia. Zaczynają sami stwarzać sobie problemy, często błahe, które urastają do rangi nierozwiązywalnych.
Historia bohaterów tego komiksu, mogłaby być opowieścią w zasadzie o większości z nas, ludzi będących w nie do końca spełnionych związkach.

Niedoskonałości, to świetny komiks dla każdego, bardzo serdecznie polecam. Więcej w materiale wideo.

Tomine w bardzo autentyczny sposób przedstawia jak to w życiu bywa, gdy ludziom czegoś brakuje do szczęścia. Zaczynają sami stwarzać sobie problemy, często błahe, które urastają do rangi nierozwiązywalnych.
Historia bohaterów tego komiksu, mogłaby być opowieścią w zasadzie o większości z nas, ludzi będących w nie do końca spełnionych związkach.

Niedoskonałości, to świetny...

Bardzo naturalistyczne okruchy życia. Tak naturalistyczne, że chciało by się tutaj trochę więcej treści, więcej puenty. Bohaterowie mają wady, przez które trudno ich lubić. Ale jakkolwiek to banalnie nie zabrzmi - takie właśnie jest życie. Pełne szarości, nieidealne, czasem przytłaczające jak ta historia. Ludzie w niej sprawiają wrażenie prawdziwych osób z krwi i kości, za co autorowi należą się duże brawa, nawet jeżeli postać głównego bohatera pachnie trochę self-insertem.
Ten naturalizm jest zresztą chyba znakiem rozpoznawczym Adriana Tomine i siłą tej opowieści. Co nie zmienia faktu, że to nadal prosta historia o rozpadzie związku i o tym, że czasem nie warto sklejać na siłę dwóch niepasujących do siebie kawałków i iść dalej. Dlatego ocena wysoka, ale nie najwyższa.

Bardzo naturalistyczne okruchy życia. Tak naturalistyczne, że chciało by się tutaj trochę więcej treści, więcej puenty. Bohaterowie mają wady, przez które trudno ich lubić. Ale jakkolwiek to banalnie nie zabrzmi - takie właśnie jest życie. Pełne szarości, nieidealne, czasem przytłaczające jak ta historia. Ludzie w niej sprawiają wrażenie prawdziwych osób z krwi i kości, za...

Komiks jest poprawny, sprawnie opowiada o pewnej zyciowej sytuacji pewnego mezczyzny. Jest napisany dobrze, szybko sie czyta, historia jest przedstawiona w sposob nie budzacy zadnych zastrzezen. Ale nie poruszyl we mnie zadnych emocji. Historia niczym sie nie wyroznia, jest taka normalna.
Podejrzewam, ze dosc szybko zapomne o czym ten komiks jest.

Komiks jest poprawny, sprawnie opowiada o pewnej zyciowej sytuacji pewnego mezczyzny. Jest napisany dobrze, szybko sie czyta, historia jest przedstawiona w sposob nie budzacy zadnych zastrzezen. Ale nie poruszyl we mnie zadnych emocji. Historia niczym sie nie wyroznia, jest taka normalna.
Podejrzewam, ze dosc szybko zapomne o czym ten komiks jest.