Cytaty z tagiem "ścieżki" [15]

Dorośli wędrują ścieżkami. Dzieci badają. Dorośli potrafią chodzić tą samą trasą setki, nawet tysiące razy; może po prostu nigdy nie przychodzi im do głowy, by zboczyć z drogi(...).

Bez względu na to, jak daleko zaszłaś, jeśli szłaś złą ścieżką, zawsze lepiej zawrócić i zacząć wędrówkę od nowa...

Są ścieżki, które trzeba wydeptywać własnymi stopami.

Życie chodzi swymi bocznymi, krętymi ścieżkami.

Każda stronica jest bowiem propozycją, może nawet wynoszącą wysoko, lecz i rozbijającą, i sprzyjająca rozproszeniu. Utrudnia drogę właśnie dlatego, że wzbogaca ją, mąci ścieżki do siebie.

Jeżeli zawsze będziemy chodzić utartymi ścieżkami, to nigdy nie dojdziemy dalej, niż doszliśmy. s.241.

Ale życie toczy się dalej, a ja widzę przed sobą nowe ścieżki. (...) Myślę, że naszym obowiązkiem jest bycie szczęśliwym, pomimo tego wszystkiego, co straciliśmy.

Ale po co opłakiwać niewybrane ścieżki?
Lepiej skupić się na tej, która pozostała.

- Biegałem po swoich starych ścieżkach ze ściśniętym sercem. Wszystko wydawało mi się dziwnie małe, ciasne, ubogie, zupełnie inne niż to, co zachowałem w pamięci (...) - Nie należy wracać - powiedziałem - Krajobraz bez ludzi nic nie znaczy. Teraz żałuję, że tam jeździłem. Trzeba było poprzestać na tym, co zapamiętałem.

Różne są ludzkie ścieżki. Każdy ma inną dolę. Szeptucha tłumaczyła sobie, że może wszystko, co ich spotkało, to tak naprawdę ich dola? Może bogowie testowali ich w ten sposób? Może chcieli im coś udowodnić albo przekazać? Po co? A któż znał odpowiedź oprócz samych bóstw. A one przecież nie musiały się przed nikim tłumaczyć.