- Co najlepszego przydarzyło ci się przez te dziesięć lat? - pytam.
- Spotkanie cię po raz drugi.
Uśmiechając się, opieram się o jego klatkę piersiową.
- A poza tym?
- Spotkanie cię po raz pierwszy.

Czasami pewnych rzeczy nie da się naprawić- wtedy trzeba je zrobić od początku.

Czasami pewnych rzeczy nie da się naprawić- wtedy trzeba je zrobić od początku.

O miłości nie należy mówić ani pisać, trzeba ją przeżywać. Tylko to ma sens.

O miłości nie należy mówić ani pisać, trzeba ją przeżywać. Tylko to ma sens.

[...] mamy powrócić do naszej relacji miłości, tej cudownej, powodującej przyśpieszone bicie serca. Miłości, która przyciągnęła nas do siebie. Ale to powracanie nie ma być jakimś jednorazowym wyborem. Chodzi o nieustanne powroty. Dzień po dniu, codziennie. Powracać do siebie z pragnieniem, które może zaspokoić jedynie woda ze świeżego źródła. Z takim nastawieniem, każda para będzie w stanie przejść przez wszystkie góry i doliny, które pojawią się na ich wspólnej drodze.

[...] mamy powrócić do naszej relacji miłości, tej cudownej, powodującej przyśpieszone bicie serca. Miłości, która przyciągnęła nas do siebie. Ale to powracanie nie ma być jakimś jednorazowym wyborem. Chodzi o nieustanne powroty. Dzień po dniu, codziennie. Powracać do siebie z pragnieniem, które może zaspokoić jedynie woda ze świeżego źródła. Z takim nastawieniem, każda para bę...

- To jest jak rytualna ablucja - w sensie alchemicznym. Najpierw trzeba przejść okres chaosu, pomieszania, powrócić w rejon pierwotnej katastrofy. Wychodząc od tego oczyszcza się poszczególne części i znajduje nowe nasienie życia, coś, co przemienia całość istnienia, całość materii i osobowości, aż w końcu, z nadzieją, powstaje się i zaślubia wszystkie te dualizmy i przeciwieństwa. I wtedy nie mówi się już o dobru i złu, lecz o pewnej czystej jedności. Nasza muzyka i nasze osobowości, tak jak widzi się nas na koncercie, są wciąż w stadium chaosu i nieuporządkowania, być może tylko z zarodkiem procesu oczyszczenia. Później, gdy traktuje się nas jako jedność, wszystko zaczyna się powoli jednoczyć.

- To jest jak rytualna ablucja - w sensie alchemicznym. Najpierw trzeba przejść okres chaosu, pomieszania, powrócić w rejon pierwotnej katastrofy. Wychodząc od tego oczyszcza się poszczególne części i znajduje nowe nasienie życia, coś, co przemienia całość istnienia, całość materii i osobowości, aż w końcu, z nadzieją, powstaje się i zaślubia wszystkie te dualizmy i przeciwieńs...

Nie ma ślepców większych niż ci, co patrzą i nie widzą.

Nie ma ślepców większych niż ci, co patrzą i nie widzą.

,,fotografie Diane wprawiły mnie w osłupienie - karzeł w kostiumie klowna, telewizory, rozświetlone wejścia do kin, Dracula. Jej sposób widzenia, tematy i reporterski styl doskonale wpasowywały się w profi ,,Esquire" i w ogóle w atmosferę tamtego czasu. [Diane] zdzierała to, co jest powierzchnią, i docierała do sedna rzeczy. Zupełnie apokaliptyczna sprawa.
Harold Hayes

,,fotografie Diane wprawiły mnie w osłupienie - karzeł w kostiumie klowna, telewizory, rozświetlone wejścia do kin, Dracula. Jej sposób widzenia, tematy i reporterski styl doskonale wpasowywały się w profi ,,Esquire" i w ogóle w atmosferę tamtego czasu. [Diane] zdzierała to, co jest powierzchnią, i docierała do sedna rzeczy. Zupełnie apokaliptyczna sprawa.
Harold Hayes

Marnotrawi nieoględnie to, co może dostać na kredyt, ale oszczędza skwapliwie wszystkiego, co się kupuje za grosz gotowy; rzekłbyś, że się mści za to, czego nie ma, rozpraszając to wszystko, czego dostać nie może.

Marnotrawi nieoględnie to, co może dostać na kredyt, ale oszczędza skwapliwie wszystkiego, co się kupuje za grosz gotowy; rzekłbyś, że się mści za to, czego nie ma, rozpraszając to wszystko, czego dostać nie może.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

... Cóż dzisiaj znaczą pieniądze? (...) Papier, marność na wietrze dziejów.

... Cóż dzisiaj znaczą pieniądze? (...) Papier, marność na wietrze dziejów.