Dlaczego żołnierzom z Greviera kobiety nie dają już dzieci do pocałowania? Bo Kruk ugryzł jedno w głowę. Dlaczego Kruk ugryzł dziecko w głowę? Bo podsunęli mu je do ust, a prawdziwy Eskaflończyk nigdy nie odmawia poczęstunku.

Jak dać jej do zrozumienia, że moje ramiona chciałyby zamknąć się wokół niej na zawsze, że moje pocałunki w policzek chciałyby przesunąć się ku ustom, że moje słowa zatrzymywały się w połowie; jak jej wytłumaczyć, że miałem ją już wiele razy i że wprowadziłem do mojego życia, wyobrażając ją sobie w mojej przeszłości i opierając na niej przyszłość.

Jak dać jej do zrozumienia, że moje ramiona chciałyby zamknąć się wokół niej na zawsze, że moje pocałunki w policzek chciałyby przesunąć się ku ustom, że moje słowa zatrzymywały się w połowie; jak jej wytłumaczyć, że miałem ją już wiele razy i że wprowadziłem do mojego życia, wyobrażając ją sobie w mojej przeszłości i opierając na niej przyszłość.

-W takim razie chciałbym o coś zapytać. Myśli pan, że muzyka ma siłę mogącą zmienić człowieka? Chodzi o to, że kiedyś usłyszy się jakąś muzykę i od tego coś się w człowieku tak jakby mocno przestawi?
Pan Oshima kiwnął głową.- Oczywiście. To się zdarza. Doświadczamy czegoś i od tego coś się w nas zmienia. To jak reakcja chemiczna. Potem sprawdzamy swój własny stan i odkrywamy, że wszystkie podziałki przesunęły się o jedno oczko. Nasz świat się poszerzył. Ja tez tego doświadczyłem. Nie zdarza się to często, ale zdarza. Jak z miłością.

-W takim razie chciałbym o coś zapytać. Myśli pan, że muzyka ma siłę mogącą zmienić człowieka? Chodzi o to, że kiedyś usłyszy się jakąś muzykę i od tego coś się w człowieku tak jakby mocno przestawi?
Pan Oshima kiwnął głową.- Oczywiście. To się zdarza. Doświadczamy czegoś i od tego coś się w nas zmienia. To jak reakcja chemiczna. Potem sprawdzamy swój własny stan i odkryw...

Zdarza się, że myślę: już bardziej nie można kochać, a na drugi dzień odkrywam, że kocham o jeden dzień bardziej. Nie dzielę się z nikim moimi emocjami, nie zwierzam się, nie opowiadam. Jakbym się bał, że każda taka opowieść będzie zdradą mojej miłości, umniejszy ją o ten opowiedziany kawałek i mnie tym samym zuboży. Kiedy piszę, nie czuję zdrady. Może więc też dlatego piszę. Dzielę się sam z sobą tą opowieścią, mnożę ją, bo jest ktoś, kto przeżywa i kto zapisuje. jest nas dwóch. Cóż z tego, że w jednej osobie.

Zdarza się, że myślę: już bardziej nie można kochać, a na drugi dzień odkrywam, że kocham o jeden dzień bardziej. Nie dzielę się z nikim moimi emocjami, nie zwierzam się, nie opowiadam. Jakbym się bał, że każda taka opowieść będzie zdradą mojej miłości, umniejszy ją o ten opowiedziany kawałek i mnie tym samym zuboży. Kiedy piszę, nie czuję zdrady. Może więc też dlatego piszę. D...

Wszyscy ludzie są mniej lub bardziej dziwni. Jestem człowiekiem, a więc jestem mniej lub bardziej dziwna.

Wszyscy ludzie są mniej lub bardziej dziwni. Jestem człowiekiem, a więc jestem mniej lub bardziej dziwna.

(...) Każdy normalny człowiek potrzebuję kogoś. Potrzebujemy być blisko. Skóra potrzebuje skóry.

(...) Każdy normalny człowiek potrzebuję kogoś. Potrzebujemy być blisko. Skóra potrzebuje skóry.

Raz jeszcze okazało się, że ludzie nie są biernymi pojemnikami do gromadzenia informacji i że sposób, w jaki odbierają i interpretują informacje, zależy od tego, jak głęboko są zaangażowani w stosunku do określonego przekonania czy linii działania.

Raz jeszcze okazało się, że ludzie nie są biernymi pojemnikami do gromadzenia informacji i że sposób, w jaki odbierają i interpretują informacje, zależy od tego, jak głęboko są zaangażowani w stosunku do określonego przekonania czy linii działania.

Bez wątpienia jednak na świecie żyje znacznie mniej mężczyzn posiadających fortunę niż pięknych kobiet, które na nich zasługują.

Bez wątpienia jednak na świecie żyje znacznie mniej mężczyzn posiadających fortunę niż pięknych kobiet, które na nich zasługują.

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Praktyka uczy, że ludzie najczęściej zabijają z chęci zysku, na skutek nieporozumień rodzinnych czy finansowych, ze strachu. Rzadziej z miłości lub z zemsty.

Praktyka uczy, że ludzie najczęściej zabijają z chęci zysku, na skutek nieporozumień rodzinnych czy finansowych, ze strachu. Rzadziej z miłości lub z zemsty.