Świadomość rodziła by się więc ze zużycia. Intensywność egzystencji wzrastałaby proporcjonalnie do obniżania życiowych potencjałów. Ewaluowalibyśmy dzięki stracie, kosztem integralności z naszym byciem. Świadomość budzi się z uszczerbkiem dla życia, rodzi się tam, gdzie całość się dzieli, gdzie otwiera się pustka. Rozszerzenie świadomości zależy od pustki, którą ustanawia się w sobie, wokół siebie. Człowiek świadomy odkrywa siebie, kiedy się zatraca:

,,To dzięki świadomości, tej nieuleczalnej obecności, człowiek otrzymuje swój najwyższy przywilej: prawo do zatraty''.

Ponieważ życie jest niszczeniem, mamy dostęp do jego istoty dzięki negacji siebie. Człowiek zakłócający bezwład bytu narusza jego porządek przez negację. Będąc jedynym, który wprowadza nicość w serce życia, osiąga najwyższy punkt świadomości dzięki swej zdolności do autodestrukcji.

Zabijamy to, co najbardziej kochamy.

Zabijamy to, co najbardziej kochamy.

Prawdziwa miłość to rzadki skarb, a tylko ona nadaje życiu sens.

Prawdziwa miłość to rzadki skarb, a tylko ona nadaje życiu sens.

Młodzi nie są w stanie zrozumieć, jak wiele maja sobie do powiedzenia starsi ludzie. Jak każdy spędzony razem rok cementuje, wzbogaca i wreszcie daje poczucie absolutnego bezpieczeństwa. Zwykle ludzie boją się tego, że ostatecznie, na końcu pozostaną sami. Myślą, że - choć nieustannie obijają się w życiu o innych - tak naprawdę nigdy z nikim nie staną się zespoloną, nierozerwalną całością. Lękają się, że zawsze kiedyś trzeba będzie odejść, rozstać się i zostać samemu...

Młodzi nie są w stanie zrozumieć, jak wiele maja sobie do powiedzenia starsi ludzie. Jak każdy spędzony razem rok cementuje, wzbogaca i wreszcie daje poczucie absolutnego bezpieczeństwa. Zwykle ludzie boją się tego, że ostatecznie, na końcu pozostaną sami. Myślą, że - choć nieustannie obijają się w życiu o innych - tak naprawdę nigdy z nikim nie staną się zespoloną, nierozerwal...

Jestem zaprawdę jeno wędrowcem, pielgrzymem na tej ziemi! Czyż wy jesteście czymś więcej?

Jestem zaprawdę jeno wędrowcem, pielgrzymem na tej ziemi! Czyż wy jesteście czymś więcej?

Cacko, za którym żądza chciwie goni,
Straciło swój urok, gdy je mamy w dłoni -
A gdy wdzięk barwy i świeżość przeminie,
Rzucim, niech leci - lub samotnie ginie.

Cacko, za którym żądza chciwie goni,
Straciło swój urok, gdy je mamy w dłoni -
A gdy wdzięk barwy i świeżość przeminie,
Rzucim, niech leci - lub samotnie ginie.

Nie można przeprowadzić żadnych zmian, jeśli nie zbierze się razem ludzi, którzy wierzą w tę samą sprawę.

Nie można przeprowadzić żadnych zmian, jeśli nie zbierze się razem ludzi, którzy wierzą w tę samą sprawę.

- Pieniądze - mówił - to straszny ciężar, ale przyjemnie jest, jeśli człowiek nie musi się o nie troszczyć.

- Pieniądze - mówił - to straszny ciężar, ale przyjemnie jest, jeśli człowiek nie musi się o nie troszczyć.

Pieniądze są jak dziwka. Dzisiaj u mnie, jutro u ciebie.

Pieniądze są jak dziwka. Dzisiaj u mnie, jutro u ciebie.

Pieniądze to nie wszystko. Jest jeszcze ta prosta radość, wynikająca z tego, że się kimś opiekujemy a ktoś opiekuje się nami.

Pieniądze to nie wszystko. Jest jeszcze ta prosta radość, wynikająca z tego, że się kimś opiekujemy a ktoś opiekuje się nami.