[...]
Mnich zaśmiał się głucho i szyderczo.
—Nie ma uwolnienia się ode mnie!—Żaden człowiek na ziemi nie może mnie zniszczyć, a kto się odważy wejść mi w drogę, jest zgubiony!
Siostra Aniela opadła na kolana, ale nieśmiała odezwać się ani słowa.

Nie mogłam go już nigdy zranić – taka miała być moja życiowa misja. Nigdy więcej nie miałam przyczynić się do tego, żeby patrzył na mnie w ten sposób.

Nie mogłam go już nigdy zranić – taka miała być moja życiowa misja. Nigdy więcej nie miałam przyczynić się do tego, żeby patrzył na mnie w ten sposób.

Jesteśmy tacy, jak umiemy kochać.

Jesteśmy tacy, jak umiemy kochać.

[...]miłość jest decyzją.

[...]miłość jest decyzją.

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie. Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie?

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, ...

Są pośród nas ludzie, którzy uważają, że jesteśmy na świecie po to, aby pomagać innym. Są również ci, którzy nie umieją pomóc nawet samym sobie.

Są pośród nas ludzie, którzy uważają, że jesteśmy na świecie po to, aby pomagać innym. Są również ci, którzy nie umieją pomóc nawet samym sobie.

Ale właśnie dlatego, że wszystko obraca się przeciw tobie, że nadzieje na cokolwiek są tak nikłe, życie nie pozbawione jest tutaj słodyczy. Dzień za dniem. Bez wczoraj, bez jutra. Barometr zastygł, flaga na zawsze zatrzymała się w połowie masztu. Nosisz czarną opaskę na ramieniu i małą wstążeczkę w butonierce, a jeśli masz szczęście i pieniądze, kupujesz sobie parę protez z lekkiego metalu, najlepiej aluminium. I wszystko to nie przeszkadza ci cieszyc się aperitifem ani chodzic do zoo czy flirtowac z sępami szybującymi po bulwarach, zawsze czujnie wypatrującymi nowej padliny. Czas płynie.

Ale właśnie dlatego, że wszystko obraca się przeciw tobie, że nadzieje na cokolwiek są tak nikłe, życie nie pozbawione jest tutaj słodyczy. Dzień za dniem. Bez wczoraj, bez jutra. Barometr zastygł, flaga na zawsze zatrzymała się w połowie masztu. Nosisz czarną opaskę na ramieniu i małą wstążeczkę w butonierce, a jeśli masz szczęście i pieniądze, kupujesz sobie parę protez z lek...

Cennego smaku świeżego powietrza i otwartej przestrzeni nie można wymienić na pieniądze ani honor.

Cennego smaku świeżego powietrza i otwartej przestrzeni nie można wymienić na pieniądze ani honor.

-A ty ciągle tylko o jednym. Kasa, kasa, kasa! Nie wstyd ci?
- Ani trochę! - Kei zerwał się na równe nogi, stukając się palcem wskazującym w pierś. -Dla twojej informacji, nie jestem jakimś pieprzonym milionerem!Dzień w dzień haruję, dając z siebie o wiele więcej niż przeciętni ludzie, więc zarabiam więcej niż oni! Nie ma nic złego w tym, że zamierzam użyć tej forsy, by, jak to mówisz, wziąć odpowiedzialność za swoje czyny! Co, może się mylę?! Więc, odpowiadając na twoje pytanie, nie, nie mam się czego wstydzić!

-A ty ciągle tylko o jednym. Kasa, kasa, kasa! Nie wstyd ci?
- Ani trochę! - Kei zerwał się na równe nogi, stukając się palcem wskazującym w pierś. -Dla twojej informacji, nie jestem jakimś pieprzonym milionerem!Dzień w dzień haruję, dając z siebie o wiele więcej niż przeciętni ludzie, więc zarabiam więcej niż oni! Nie ma nic złego w tym, że zamierzam użyć tej forsy, by, ...

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny: snuje się od fotela do fotela jak paralityk. To poczciwy, sumienny stary osioł, a pieniądze ma po prostu dlatego, że zbiera je jak maniak znaczki pocztowe. Ty, Ezza, masz umysł za tęgi do interesów. Nie zajedziesz daleko. Trzeba być mądrym, żeby robić pieniądze. Zgoda! Ale najpierw trzeba być wystarczająco głupim, żeby pieniędzy pragnąć.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny:...