Pozostanie na zawsze w historii filozofii zjawiskiem godnym uwagi, że był taki czas,kiedy nawet matematycy będący zarazem filozofami poczęli wątpić, wprawdzienie o słuszności swych twierdzeń geometrycznych, o ile one dotyczyły tylkoprzestrzeni, lecz o przedmiotowej ważności i zastosowaniu do przyrody samego tego pojęcia i wszystkich jego geometrycznych określeń. Obawiali się bowiem, że linia w przyrodzie mogłaby się przecież składać z punktów fizycznych, a zatem prawdziwa przestrzeń w przedmiocie mogłaby się składać z części prostych, chociaż przestrzeń, którą geometra ma na myśli, nie mogłaby się wcale z nich składać. Nie doszli oni do poznania tego, że ta przestrzeń w myśli sama umożliwia dopiero przestrzeń fizyczną, tj. rozciągłość materii, że nie jest ona ani trochę własnością rzeczy samych w sobie, lecz tylko formą naszej zmysłowej władzy przedstawiania sobie, że wszystkie przedmioty w przestrzeni to tylko same zjawiska, tj. nie rzeczy same w sobie, lecz przedstawienia naszej zmysłowej naoczności. Nie zrozumieli też, że ponieważ przestrzeń, jak ją sobie myśli geometra, jest całkiem dokładnie formą zmysłowej naoczności, którą znajdujemy w nassamych a priori i która zawiera w sobie podstawę możliwości wszystkichzjawisk zewnętrznych (co do ich formy), przeto zjawiska muszą koniecznie i jak najściślej zgadzać się z twierdzeniami geometry, które on wyprowadza nie z jakiegoś zmyślonego pojęcia, lecz z podmiotowej podstawy wszystkich zjawisk zewnętrznych, mianowicie z samej zmysłowości.

- Pragnę tylu rzeczy - szepcze. - Pragnę twojego umysłu. Twojej siły. Chcę być wart twojego czasu. - Jego palce muskają brzeg mojej koszulki, a on mówi: - Chcę to podciągnąć. - Ciągnie za pasek moich spodni i mówi: - Chcę to zsunąć. - Dotyka opuszkami palców boków mojego ciała i mówi: - Chcę czuć, jak twoja skóra płonie. Chcę czuć, jak twoje serce bije obok mojego, i chcę wiedzieć, że bije tak z mojego powodu, dlatego, że tego chcesz. Dlatego że nigdy - mówi, dysząc - za nic nie chcesz, żebym przestał. Chcę każdej sekundy. Każdego centymetra ciebie. Chcę tego wszystkiego

- Pragnę tylu rzeczy - szepcze. - Pragnę twojego umysłu. Twojej siły. Chcę być wart twojego czasu. - Jego palce muskają brzeg mojej koszulki, a on mówi: - Chcę to podciągnąć. - Ciągnie za pasek moich spodni i mówi: - Chcę to zsunąć. - Dotyka opuszkami palców boków mojego ciała i mówi: - Chcę czuć, jak twoja skóra płonie. Chcę czuć, jak twoje serce bije obok mojego, i chcę wiedz...

Miłość gwałciła mnie wciąż jeszcze, byłem udobruchany jak jeszcze nigdy w życiu.

Miłość gwałciła mnie wciąż jeszcze, byłem udobruchany jak jeszcze nigdy w życiu.

Trochę ciebie weszło we mnie na zawsze jak trująca skaza

Trochę ciebie weszło we mnie na zawsze jak trująca skaza

Połknąłem pastylki na złagodzenie niestrawności, spojrzałem właśnie na swoje odbicie w lustrze, zasalutowałem sobie do kapelusza i zapytałem jak się miewam. Ojciec mnie tego nauczył, kiedy byłem w liceum. Spójrz sobie w oczy i zobaczysz jak inni cię dzisiaj widzieli. Nie przyglądaj się swoim krostkom ani włosom w nosie - chyba że z samego rana albo też przed wyjściem.

Połknąłem pastylki na złagodzenie niestrawności, spojrzałem właśnie na swoje odbicie w lustrze, zasalutowałem sobie do kapelusza i zapytałem jak się miewam. Ojciec mnie tego nauczył, kiedy byłem w liceum. Spójrz sobie w oczy i zobaczysz jak inni cię dzisiaj widzieli. Nie przyglądaj się swoim krostkom ani włosom w nosie - chyba że z samego rana albo też przed wyjściem.

Jesteśmy tym, na co patrzymy, z kim się kochamy, jakiej muzyki słuchamy... Stajemy się tym, z czym obcujemy.

Jesteśmy tym, na co patrzymy, z kim się kochamy, jakiej muzyki słuchamy... Stajemy się tym, z czym obcujemy.

Potrzebujemy olbrzymich kieszeni, dostatecznie dużych, żeby pomieściły nasze rodziny, przyjaciół, a nawet ludzi, których nie ma na naszych listach, ludzi, których nigdy nie spotkaliśmy, ale mimo to chcemy ochraniać. Potrzebujemy kieszeni, żeby włożyć tam gminy i miasta, kieszeni, które pomieszczą wszechświat.

Potrzebujemy olbrzymich kieszeni, dostatecznie dużych, żeby pomieściły nasze rodziny, przyjaciół, a nawet ludzi, których nie ma na naszych listach, ludzi, których nigdy nie spotkaliśmy, ale mimo to chcemy ochraniać. Potrzebujemy kieszeni, żeby włożyć tam gminy i miasta, kieszeni, które pomieszczą wszechświat.

(...) pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

(...) pieniądze kto ma, idzie na komedię, a kto ich nie ma, w domu ma tragedię.

Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie - uskarżał się. - Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić życie.

Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie - uskarżał się. - Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić życie.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.

Problem z socjalizmem polega na tym, że ostatecznie kończą ci się cudze pieniądze.