(...) jej domeną były koszmary. Nie nocne widziadła, z których często niby dla zabawy robiła użytek, lecz ożywione lęki, utkane z mroku przerażenie o mocy tak wielkiej, że zsyłało na człowieka obłęd lub od razu pozbawiało go życia. Strach, którego nie dało się powstrzymać, tym prawdziwszy, im bardziej starano się od niego uwolnić. Cienie, które żywiły się dramatami ofiar, ich tajemnicami, grzechami i żalem. Ciemność, która zwracała przeciwko nim uśpione pod skórą zło.

,, [...] miłość jest w stanie pokonać wszystkie przeszkody." ~ Andrea, str.164

,, [...] miłość jest w stanie pokonać wszystkie przeszkody." ~ Andrea, str.164

Moim zdaniem ludzie często nie zdają sobie sprawy, że nic nie jest dokładnie takie, jak to sobie wyobrażają.

Moim zdaniem ludzie często nie zdają sobie sprawy, że nic nie jest dokładnie takie, jak to sobie wyobrażają.

I know that girl. She will never ask yoy for love again, she will die frst. But I Christophine I beg you. She love you so much. She thirsty for you. Wait, and perhaps you can loveher again. A little, like she say. A little. Like you can love.

I know that girl. She will never ask yoy for love again, she will die frst. But I Christophine I beg you. She love you so much. She thirsty for you. Wait, and perhaps you can loveher again. A little, like she say. A little. Like you can love.

Fascynowały ją ludzkie losy. Cieszyła się, że ludzie się przed nią otwierają. Kiedy podnosiła aparat do oczu i naciskała spust, znikały wszelkie różnice, odgradzające ją od fotografowanych.
Dzielenie sekretów dawało poczucie więzi, stanowiło tak naprawdę istotę jej pracy. Kiedy coś jest sekretem, nabiera wartości. Sekretność uświęca skryte marzenia karła i żydowskiego olbrzyma.
Jak większość fotografów z wyobraźnią, Diane odczuwała ograniczenia medium: obraz nabierał znaczenia dopiero w połączeniu z historią człowieka, z jego sekretami.

Fascynowały ją ludzkie losy. Cieszyła się, że ludzie się przed nią otwierają. Kiedy podnosiła aparat do oczu i naciskała spust, znikały wszelkie różnice, odgradzające ją od fotografowanych.
Dzielenie sekretów dawało poczucie więzi, stanowiło tak naprawdę istotę jej pracy. Kiedy coś jest sekretem, nabiera wartości. Sekretność uświęca skryte marzenia karła i żydowskiego ...

I tak sobie myślę, jaki to byłby cud, gdyby ów upragniony, od niepamiętnych czasów oczekiwany przez człowieka cud okazał się niczym innym jak tylko dwoma kawałkami gówna wrzuconymi do bidetu przez wiernego apostoła. Co by to było, gdyby w ostatniej chwili, kiedy nakryto stół, przygotowano bankiet i słychac już uderzenia w czynele, pojawił się nagle, bez żadnego ostrzeżenia, srebrny półmisek, na którym nawet ślepy dostrzegłby ni mniej, ni więcej, tylko dwa wielkie kawały gówna. Sądze, że byłoby to cudowne jako rzecz zupełnie niespotykana w najbardziej nawet zwariowanych snach, ponieważ każdy byłby w stanie wyobrazic sobie coś takiego, ale nikt tego nigdy nie uczynił i prawdopodobnie nie uczyni.
Kiedy zdałem sobie sprawę, że nie można żywic żadnych nadziei, podziałało to na mnie wręcz zbawiennie. Tygodniami, miesiącami, całymi latami, tak naprawdę przez całe życie oczekiwałem, że coś się stanie, że nastąpi we mnie przełom, który odmieni moje zycie. I nagle teraz, pobudzony absolutną beznadzieją wszystkiego, poczułem ulgę, jakby mi zdjęto z ramion ogromny ciężar.

I tak sobie myślę, jaki to byłby cud, gdyby ów upragniony, od niepamiętnych czasów oczekiwany przez człowieka cud okazał się niczym innym jak tylko dwoma kawałkami gówna wrzuconymi do bidetu przez wiernego apostoła. Co by to było, gdyby w ostatniej chwili, kiedy nakryto stół, przygotowano bankiet i słychac już uderzenia w czynele, pojawił się nagle, bez żadnego ostrzeżenia, sre...

..., Frida chciała ukryć właśnie te rzeczy, które czyniły ją inną. Czasem myślę, że nie bardzo lubiła sama siebie, więc udawała, że nie obchodzi jej, czy inni ludzie darzą ją sympatią. Ale ta lekcewarząca postawa stanowiła jedynie maskę.
Nie wiem, czy to, co mówię, ma jakiś sens.

..., Frida chciała ukryć właśnie te rzeczy, które czyniły ją inną. Czasem myślę, że nie bardzo lubiła sama siebie, więc udawała, że nie obchodzi jej, czy inni ludzie darzą ją sympatią. Ale ta lekcewarząca postawa stanowiła jedynie maskę.
Nie wiem, czy to, co mówię, ma jakiś sens.

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Pieniądze są jak dziwka. Dzisiaj u mnie, jutro u ciebie.

Pieniądze są jak dziwka. Dzisiaj u mnie, jutro u ciebie.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.