Jak się masz? Trzy najbardziej bezużyteczne słowa w świecie komunikacji. Nikt, kto zadaje to pytanie, nie chce znać na nie odpowiedzi. I nikt, kto na nie odpowiada, nie mówi prawdy.

Wyobraźmy sobie, że płakałem po jakimś drobnym zdarzeniu, z którego on nawet nie zdał sobie sprawy (płacz należy do zwykłych czynności zakochanego ciała), i że nie chcąc, aby to się wydało, zakładam na zamglone oczy ciemne okulary (piękny przykład negacji zaprzeczonej: zaciemnić sobie wzrok, aby nie być widzianym). Zamiar tego gestu jest wyrachowany: chcę zachować moralną korzyść stoicyzmu, „godność”, a zarazem wywołać sprzeczne z tym czułe pytanie („Ale co ci jest?”); chcę być zarazem żałosny i wspaniały, chcę być w jednej chwili dzieckiem i dorosłym. Tak czyniąc, wchodzę w grę, ryzykuję: albowiem zawsze jest możliwe, że w ogóle nie spyta mnie o te niecodzienne okulary i że właściwie nie dostrzeże żadnego znaku.

Wyobraźmy sobie, że płakałem po jakimś drobnym zdarzeniu, z którego on nawet nie zdał sobie sprawy (płacz należy do zwykłych czynności zakochanego ciała), i że nie chcąc, aby to się wydało, zakładam na zamglone oczy ciemne okulary (piękny przykład negacji zaprzeczonej: zaciemnić sobie wzrok, aby nie być widzianym). Zamiar tego gestu jest wyrachowany: chcę zachować moralną korzy...

Pożądliwość pozbawia nas wewnętrznego widzenia i powoduje, że stajemy się ślepi na to, co tak naprawdę daje nam szczęście. Zamiast dawać się drugiemu i przyjmować drugiego dar, zaczynamy traktować go instrumentalnie, zaspokajając swoje potrzeby wynikające z pożądliwości. Skupiamy się na sobie i swoich potrzebach. Główna walka toczy się w sercu człowieka: właśnie tam zmagają się ze sobą moce miłości i pożądliwości.

Pożądliwość pozbawia nas wewnętrznego widzenia i powoduje, że stajemy się ślepi na to, co tak naprawdę daje nam szczęście. Zamiast dawać się drugiemu i przyjmować drugiego dar, zaczynamy traktować go instrumentalnie, zaspokajając swoje potrzeby wynikające z pożądliwości. Skupiamy się na sobie i swoich potrzebach. Główna walka toczy się w sercu człowieka: właśnie tam zmagają się...

Jeśli jednak jest na odwrót, jeśli mylą się wszyscy poeci, błądzą romantycy - i miłość nie jest stanem w żaden sposób niezwykłym, lecz właśnie naturalną podstawą prawdy o człowieku, od której dopiero się odchodzi, gubiąc się w świecie pomiędzy "tak" i "nie"... Człowiek kochający jest prostszy i bardziej prawdziwy od człowieka niekochającego. Komplikacje i niepewności rosną wraz z oddaleniem się od miłości. (...) Obłęd to egzystencja bez uczuć, choroba to beznamiętność, perwersja to życie po miłości puste. Kto kocha, ten zdrowieje. Uczucie przemawia językiem dogmatycznych pewności; to z suchych rozumowań, pasji i żądzy pozbawionych, pochodzi wszelka niepewność, wszelkie półprawdy i półfałsze.

Jeśli jednak jest na odwrót, jeśli mylą się wszyscy poeci, błądzą romantycy - i miłość nie jest stanem w żaden sposób niezwykłym, lecz właśnie naturalną podstawą prawdy o człowieku, od której dopiero się odchodzi, gubiąc się w świecie pomiędzy "tak" i "nie"... Człowiek kochający jest prostszy i bardziej prawdziwy od człowieka niekochającego. Komplikacje i niepewności rosną wraz...

Starzejemy się po to aby zmądrzeć".

Starzejemy się po to aby zmądrzeć".

My, ludzie, potrafimy być uciążliwi dla innych, kiedy jesteśmy pogrążeni w smutku.

My, ludzie, potrafimy być uciążliwi dla innych, kiedy jesteśmy pogrążeni w smutku.

Ludzie są słabi.

Ludzie są słabi.

Pieniądze potrafią jednak łamać najtwardsze kręgosłupy.

Pieniądze potrafią jednak łamać najtwardsze kręgosłupy.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Nie chciałam potępiać całego tego miejsca, ale nieszczęście kocha towarzystwo i rozprzestrzeniało się ono wokół jak plaga os. Uśmiechy na twarzach tych kobiet były tak plastikowe jak karty kredytowe, które miałam zamiar ukraść.

Nie chciałam potępiać całego tego miejsca, ale nieszczęście kocha towarzystwo i rozprzestrzeniało się ono wokół jak plaga os. Uśmiechy na twarzach tych kobiet były tak plastikowe jak karty kredytowe, które miałam zamiar ukraść.