- Wiem, że to lekkomyślne - ciągnęła, ale jej przerwał.
- Ale to nie znaczy, że to niewłaściwe.
Tylko patrzyła na nieg, oszołomiona.
- Myślałam, że myślisz, że jestem szalona.
Wzruszył ramionami.
- Jesteś. Myślę też, że jesteś odważna.

Może byłoby lepiej, gdybyśmy nie byli zdolni do miłości. Ani do cierpienia po jej utracie. Gdyby naszych serc nikt nigdy nie deptał, nie rozbijał na kawałki. Gdybyśmy nie musieli łatać ich ciągle na nowo, tak że przypominają monstra Frankensteina, pozszywane w całość przez partacza. Gdybyśmy mogli po prostu wirować w powietrzu jak płatki śniegu.

Może byłoby lepiej, gdybyśmy nie byli zdolni do miłości. Ani do cierpienia po jej utracie. Gdyby naszych serc nikt nigdy nie deptał, nie rozbijał na kawałki. Gdybyśmy nie musieli łatać ich ciągle na nowo, tak że przypominają monstra Frankensteina, pozszywane w całość przez partacza. Gdybyśmy mogli po prostu wirować w powietrzu jak płatki śniegu.

Każdy jest idiotą w miłości (...).

Każdy jest idiotą w miłości (...).

- Połowa miasta już uważa, że jesteś aniołem.
- Nie jestem.
- Nie(...) Jednak najbliższą mu istotą, jaką widzieli.

- Połowa miasta już uważa, że jesteś aniołem.
- Nie jestem.
- Nie(...) Jednak najbliższą mu istotą, jaką widzieli.

Wydaje nam się, iż Bóg słyszy nasze myśli wtedy, gdy kierujemy je do niego, a nie wtedy, gdy nasze myśli są brudne [...] Sensem wiary jest nasze porozumienie ze Stwórcą, na podstawie którego on nie będzie podsłuchiwał szeptów naszego umysłu bez zaproszenia.

Wydaje nam się, iż Bóg słyszy nasze myśli wtedy, gdy kierujemy je do niego, a nie wtedy, gdy nasze myśli są brudne [...] Sensem wiary jest nasze porozumienie ze Stwórcą, na podstawie którego on nie będzie podsłuchiwał szeptów naszego umysłu bez zaproszenia.

(...) tylko wyobraźnia, wolność pozwalają nam być czymś więcej niż jednoznacznym doznaniem siebie. Bo jakąż mamy inną możliwość, aby doznać prawdziwie siebie, do bólu siebie? W tym chaosie, który nazywamy życiem, a który nas bez przerwy ubiera, przebiera, poprawia, modeluje, jakby naszym istnieniem rządziło już tylko prawo przystosowań, że nie jesteśmy w stanie nawet rozpoznać, czy ciała nasze są jeszcze nasze, czy je tylko dzierżawimy.

(...) tylko wyobraźnia, wolność pozwalają nam być czymś więcej niż jednoznacznym doznaniem siebie. Bo jakąż mamy inną możliwość, aby doznać prawdziwie siebie, do bólu siebie? W tym chaosie, który nazywamy życiem, a który nas bez przerwy ubiera, przebiera, poprawia, modeluje, jakby naszym istnieniem rządziło już tylko prawo przystosowań, że nie jesteśmy w stanie nawet rozpoznać,...

Gdyby głupota od wewnątrz nie była do złudzenia podobna do talentu, a z zewnątrz nie mogłaby uchodzić za postęp, genialność, nadzieję i ulepszenie, nikt chyba nie zgodziłby się być głupi i głupota w ogóle by nie istniała. Niestety jednak głupota ma w sobie coś niezwykle zniewalającego i naturalnego. Kiedy na przykład ktoś uważa, że oleodruk jest kunsztowniejszym osiągnięciem od namalowanego ręcznie obrazu, jest w tym coś z prawdy i łatwiej tę opinię udowodnić, niż to, ze van Gogh był wielkim atystą. Również jest rzeczą nader łatwą i opłacalną być dramaturgiem bardziej dynamicznym od Szekspira lub powieściopisarzem bardziej wyrównanym od Goethego. Prawdziwy komunał jest mimo wszystko bardziej ludzki, niż jakieś nowe odkrycie. Nie ma chyba żadnego pomysłu o większym znaczeniu którego by głupota nie potrafiła wykorzystać. Umie poruszać się we wszystkich kierunkach i przywdziać każdą szatę prawdy. Prawda natomiast ma tylko jedną szatę i jedną jedyną drogę i dlatego znajduje się zawsze w sytuacji mniej korzystnej.

s.80.

Gdyby głupota od wewnątrz nie była do złudzenia podobna do talentu, a z zewnątrz nie mogłaby uchodzić za postęp, genialność, nadzieję i ulepszenie, nikt chyba nie zgodziłby się być głupi i głupota w ogóle by nie istniała. Niestety jednak głupota ma w sobie coś niezwykle zniewalającego i naturalnego. Kiedy na przykład ktoś uważa, że oleodruk jest kunsztowniejszym osiągnięciem od...

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

Chcesz się przekonać, jak odrealnieni jesteśmy, jeśli chodzi o wydawanie pieniędzy? Spróbuj przez tydzień używać tylko gotówki. Wszystko za nią kupuj. Płać nią ratę kredytu hipotecznego. Patrz na tysiące dolarów jak na górę gotówki. Nigdy już nie będziesz traktować pieniędzy tak jak wcześniej. (Drazan Prelec).

Chcesz się przekonać, jak odrealnieni jesteśmy, jeśli chodzi o wydawanie pieniędzy? Spróbuj przez tydzień używać tylko gotówki. Wszystko za nią kupuj. Płać nią ratę kredytu hipotecznego. Patrz na tysiące dolarów jak na górę gotówki. Nigdy już nie będziesz traktować pieniędzy tak jak wcześniej. (Drazan Prelec).

Każdy marzy o bogactwie, ale kiedy w końcu staje się ono czymś osiągalnym, człowiek pojmuje, że tego, co najcenniejsze, nie można kupić.

Każdy marzy o bogactwie, ale kiedy w końcu staje się ono czymś osiągalnym, człowiek pojmuje, że tego, co najcenniejsze, nie można kupić.