Wiele spraw mogłoby iść inaczej, gdyby to, że idą, jak idą, nie szło komuś na rękę.

(...) na drodze miłości-każdej miłości-jest bardzo wiele wyboistych miejsc, które trzeba wyrównać i pokonać.

(...) na drodze miłości-każdej miłości-jest bardzo wiele wyboistych miejsc, które trzeba wyrównać i pokonać.

Jeśli masz już zranić kogoś, kogo kochasz, rób to szczerze.

Jeśli masz już zranić kogoś, kogo kochasz, rób to szczerze.

Kochać to, czego już nie ma, albo tego, kogo już nie ma, jest bardzo trudno, ale nie ma różnicy między czymś a kimś. Najtrudniej i najgorzej odpowiedzieć sobie na pytanie, czy istnieje miłość i co to znaczy, jeśli istnieje - dla ludzi najgorzej. Odpowiadacie sobie zwykle na to pytanie w sposób spolaryzowany: że miłość cierpliwa jest, łaskawa jest, nie zazdrości, nie szuka poklasku, albo że miłość nie istnieje, jest tylko erekcja i wilgoć między udami. Kochacie prawdziwie; sarny też kochają koźlęta swoje, a może nawet kiedy się parzą, to wtedy również trochę kochają.

Kochać to, czego już nie ma, albo tego, kogo już nie ma, jest bardzo trudno, ale nie ma różnicy między czymś a kimś. Najtrudniej i najgorzej odpowiedzieć sobie na pytanie, czy istnieje miłość i co to znaczy, jeśli istnieje - dla ludzi najgorzej. Odpowiadacie sobie zwykle na to pytanie w sposób spolaryzowany: że miłość cierpliwa jest, łaskawa jest, nie zazdrości, nie szuka pokla...

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni mają taką samą ludzka naturę. Tak samo krwawią, gdy są zranione.

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni mają taką samą ludzka naturę. Tak samo krwawią, gdy są zranione.

- Ludzie się zmieniają (...). Musisz ich brać takimi, jakimi są.

- Ludzie się zmieniają (...). Musisz ich brać takimi, jakimi są.

(...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota, z jaką ludzie traktują strach, który nie jest ich, choćby bał się ktoś najbliższy.

(...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota, z jaką ludzie traktują strach, który nie jest ich, choćby bał się ktoś najbliższ...

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Twoim wewnętrznym systemie operacyjnym jako niewidzialna prawda. W rzeczywistości była to tylko opinia. Ale nieświadomy umysł nie odróżnia prawdy od często powtarzanego wzorca.

Zastanów się przez chwilę. Czy pieniądze były tematem tabu w Twoim domu? Czy słyszałaś lub słyszałeś zdania takie jak: „Pieniądze nie rosną na drzewach”, „Lepiej być biednym, ale uczciwym”, „Bogaci to złodzieje”, „Nie stać nas na to”? Każde z tych twierdzeń to nie tylko słowa. To akty renderowania. Ich ciągła obecność w Twoim środowisku była jak skrypt, który zakodował się w Tw...

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".