ES: Quiero hacer contigo lo que la primavera hace con los cerezos"

PL: "Pragnę zrobić z tobą to, co wiosna robi z czereśniami"

- Pablo Neruda [s. 272].

- (...) Z dziesięciu tych, którzy mi się oświadczają, wybieram jednego, który wydaje mi się najciekawszym, bawię się nim, marzę o nim…
-A potem?
-Robię przegląd następnej dziesiątki i wybieram nowego.
-I tak często?
-Choćby co miesiąc. Co pan chce — dodała wzruszając ramionami — to miłość wieku pary i elektryczności.
-A tak. Nawet przypomina kolej żelazną.
-Leci jak burza i sypie iskry?…
-Nie. Jeździ prędko i bierze pasażerów, ilu się da.

- (...) Z dziesięciu tych, którzy mi się oświadczają, wybieram jednego, który wydaje mi się najciekawszym, bawię się nim, marzę o nim…
-A potem?
-Robię przegląd następnej dziesiątki i wybieram nowego.
-I tak często?
-Choćby co miesiąc. Co pan chce — dodała wzruszając ramionami — to miłość wieku pary i elektryczności.
-A tak. Nawet przypomina kolej ...

W końcu ile razy można czyjeś serce przepuścić przez magiel.

W końcu ile razy można czyjeś serce przepuścić przez magiel.

Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja.

Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja.

Zbyt wielu ludzi chowa się w swych pokojach, kiedy światło księżyca jest najsilniejsze, kiedy księżyc rzuca na nas swe promienie, czy tego chcemy, czy nie.

Zbyt wielu ludzi chowa się w swych pokojach, kiedy światło księżyca jest najsilniejsze, kiedy księżyc rzuca na nas swe promienie, czy tego chcemy, czy nie.

Zaczytywał się w powieściach Celine'a, który uważał, że ludzie dzielą się na dwie kategorie: podglądaczy i ekshibicjonistów. Jego ,,Śmierć na kredyt" z zawartym w niej przesłaniem, że ostateczną nagrodą za życie jest zejście z tego świata, jego przerysowana rzeczywistość, operowanie groteską i tym, co groźne - wszystko to przemawiało również do Diane. Odnajdowała tu podobny swojemu bunt przeciw konwecjom.

Zaczytywał się w powieściach Celine'a, który uważał, że ludzie dzielą się na dwie kategorie: podglądaczy i ekshibicjonistów. Jego ,,Śmierć na kredyt" z zawartym w niej przesłaniem, że ostateczną nagrodą za życie jest zejście z tego świata, jego przerysowana rzeczywistość, operowanie groteską i tym, co groźne - wszystko to przemawiało również do Diane. Odnajdowała tu podobny swo...

To, co najcenniejsze, każdy ma w sobie. W sercu.

To, co najcenniejsze, każdy ma w sobie. W sercu.

Lepiej skromnie, nawet biednie, ale z miłością, niż w dostatku i obojętności.

Lepiej skromnie, nawet biednie, ale z miłością, niż w dostatku i obojętności.

(...) pieniądze nigdy nie wynagradzały pracy, jedno z drugim nie miało nic wspólnego, żadne społeczeństwo ludzkie nie zostało zbudowane na wynagrodzeniu za pracę (...).

(...) pieniądze nigdy nie wynagradzały pracy, jedno z drugim nie miało nic wspólnego, żadne społeczeństwo ludzkie nie zostało zbudowane na wynagrodzeniu za pracę (...).

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.