Zaczytywał się w powieściach Celine'a, który uważał, że ludzie dzielą się na dwie kategorie: podglądaczy i ekshibicjonistów. Jego ,,Śmierć na kredyt" z zawartym w niej przesłaniem, że ostateczną nagrodą za życie jest zejście z tego świata, jego przerysowana rzeczywistość, operowanie groteską i tym, co groźne - wszystko to przemawiało również do Diane. Odnajdowała tu podobny swojemu bunt przeciw konwecjom.

Nie było nam ze sobą dobrze, jakby mógł pan sądzić. Lecz jeszcze gorzej było nam bez siebie. Rozstawaliśmy się, wracaliśmy, znów się rozstawaliśmy, znów wracaliśmy. I za każdym razem przyrzekaliśmy sobie, że już się nie rozstaniemy. Po czym znów to samo. A kiedy znów wracaliśmy, za każdym razem jakbyśmy odnajdywali niczym w tej kawiarni wtedy.

Nie było nam ze sobą dobrze, jakby mógł pan sądzić. Lecz jeszcze gorzej było nam bez siebie. Rozstawaliśmy się, wracaliśmy, znów się rozstawaliśmy, znów wracaliśmy. I za każdym razem przyrzekaliśmy sobie, że już się nie rozstaniemy. Po czym znów to samo. A kiedy znów wracaliśmy, za każdym razem jakbyśmy odnajdywali niczym w tej kawiarni wtedy.

Istnieją ludzie, którzy nie są świętymi, ale niemal nieświadomie usuwają się w cień tych, których kochają. Nie robią tego przez poświęcenie ani dla zasługi, lecz po prostu z miłości. Tym bardziej rozrzewniające jest ich zdziwienie, gdy ta miłość lub troska zostają choć w części odwzajemnione. Nie sądzę, by czuli się niegodni zainteresowania bliźnich; są jedynie zaskoczeni, że ktoś pomyślał o tym, by się im zrewanżować. Większość altruistów zawsze zdumiewa (i wzrusza) wielkoduszność, jaka ich spotyka ze strony innych ludzi.

Istnieją ludzie, którzy nie są świętymi, ale niemal nieświadomie usuwają się w cień tych, których kochają. Nie robią tego przez poświęcenie ani dla zasługi, lecz po prostu z miłości. Tym bardziej rozrzewniające jest ich zdziwienie, gdy ta miłość lub troska zostają choć w części odwzajemnione. Nie sądzę, by czuli się niegodni zainteresowania bliźnich; są jedynie zaskoczeni, że k...

Wtedy, ciekawa rzecz, zaczęliśmy oboje płakać, ale to było bardzo przyjemne. Fajne jest życie we dwoje. Szczególnie po pięćdziesiątce, kiedy ma się za sobą różne przejścia.

Wtedy, ciekawa rzecz, zaczęliśmy oboje płakać, ale to było bardzo przyjemne. Fajne jest życie we dwoje. Szczególnie po pięćdziesiątce, kiedy ma się za sobą różne przejścia.

Na ogół (...) ludzie pędzą po aparat, by strzelić trzysta cyfrowych fotek, których nikt potem nie ogląda. Bo każdy ma własne archiwum.

Na ogół (...) ludzie pędzą po aparat, by strzelić trzysta cyfrowych fotek, których nikt potem nie ogląda. Bo każdy ma własne archiwum.

Czasem mi się wydaje, że do czegoś w życiu doszłam, ale ludzie zawsze to zweryfikują.

Czasem mi się wydaje, że do czegoś w życiu doszłam, ale ludzie zawsze to zweryfikują.

Zbyt piękni ludzie często wyglądają na nudnych i nikt się nie zastanawia, jacy są w środku.

Zbyt piękni ludzie często wyglądają na nudnych i nikt się nie zastanawia, jacy są w środku.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.