Gdy czło­wie­ka zdra­dza żona, rosną mu rogi. To nie jest żadna prze­no­śnia, one na­praw­dę rosną, ale nie widać ich, bo zbu­do­wa­ne są z ek­to­pla­zmy, a roz­krza­cza­ją się w czwar­tym wy­mia­rze. Ale gdy taki ro­gacz ścią­ga swe­ter przez głowę, dzia­ni­na się za­cze­pia i stąd te dziu­ry...

(...)jedno zdarzenie czy też jedna ot tak sobie podjęta decyzja całkiem zmienia nasze życie.

(...)jedno zdarzenie czy też jedna ot tak sobie podjęta decyzja całkiem zmienia nasze życie.

(...) wie, co to dobro, a co zło.
A jak człowiek to wie, to jeszcze wszystko jest dla niego możliwe. Nawet prawdziwa miłość. Bo miłość jest najważniejsza.

(...) wie, co to dobro, a co zło.
A jak człowiek to wie, to jeszcze wszystko jest dla niego możliwe. Nawet prawdziwa miłość. Bo miłość jest najważniejsza.

Nigdy nie bałam się duchów.(...) Nie, dlaczego miałabym się obawiać dłoni, które choć już nie istnieją, nie wiedzą o tym i wciąż dotykają mnie z miłością? Jak mogłabym bać się tych, którzy uformowali moje ciało i których pozostałości żyją jeszcze długo po tym, jak oni sami obrócili się w proch?

Nigdy nie bałam się duchów.(...) Nie, dlaczego miałabym się obawiać dłoni, które choć już nie istnieją, nie wiedzą o tym i wciąż dotykają mnie z miłością? Jak mogłabym bać się tych, którzy uformowali moje ciało i których pozostałości żyją jeszcze długo po tym, jak oni sami obrócili się w proch?

Człowiekowi niełatwo jest zrozumieć, co on tu kurwa, robi. Człowiek może sobie takie pytanie powtarzać jak mantrę, ale odpowiedzi nie zna. Człowiek w przestrzeniach wewnętrznych może się trząść jak zmarznięty ratler, ale wewnętrznych przestrzeni nie opuszcza. Trzęsie się więc, ale przecież biega, biega jak w kołowrotku. A póki biega (choćby w kółko), zdaje mu się, że w tej bieganinie jest jakiś sens.

Człowiekowi niełatwo jest zrozumieć, co on tu kurwa, robi. Człowiek może sobie takie pytanie powtarzać jak mantrę, ale odpowiedzi nie zna. Człowiek w przestrzeniach wewnętrznych może się trząść jak zmarznięty ratler, ale wewnętrznych przestrzeni nie opuszcza. Trzęsie się więc, ale przecież biega, biega jak w kołowrotku. A póki biega (choćby w kółko), zdaje mu się, że w tej bieg...

Prawdziwy problem polega na tym, że im lepiej ją poznaję, tym bardziej ją kocham. Spotykamy się tak już od półtora roku, a jestem nią teraz dużo bardziej zafascynowany niż na początku. Zdaje mi się, że nasze serca są teraz czymś mocno związane. Kiedy jej serce się poruszy, pociąga za sobą moje. Jak dwie łódki związane liną. Nawet gdyby chciało się je rozdzielić, nie ma takiego noża, który by ją przeciął. To też jest uczucie, którego nigdy wcześniej nie doświadczałem. Wzbudza we mnie niepokój. Co się ze mną stanie, jeżeli to się będzie pogłębiało?

Prawdziwy problem polega na tym, że im lepiej ją poznaję, tym bardziej ją kocham. Spotykamy się tak już od półtora roku, a jestem nią teraz dużo bardziej zafascynowany niż na początku. Zdaje mi się, że nasze serca są teraz czymś mocno związane. Kiedy jej serce się poruszy, pociąga za sobą moje. Jak dwie łódki związane liną. Nawet gdyby chciało się je rozdzielić, nie ma takiego ...

Ach, Stefanie, pokaż mi mężczyznę lub kobietę: którzy przeczytali tysiąc ksiąg, a będzie
mi interesującym towarzyszem. Lecz pokaż mi człowieka, który przeczytał, powiedzmy, trzy
– zaiste, dasz mi niebezpiecznego wroga.

Ach, Stefanie, pokaż mi mężczyznę lub kobietę: którzy przeczytali tysiąc ksiąg, a będzie
mi interesującym towarzyszem. Lecz pokaż mi człowieka, który przeczytał, powiedzmy, trzy
– zaiste, dasz mi niebezpiecznego wroga.

Obiecuję sobie w duchu, że nie wydam ich na nic niewartego miłości.

Obiecuję sobie w duchu, że nie wydam ich na nic niewartego miłości.

Wiedział, że to ludzie zarabiają pieniądze, ale też pieniądze czyniły ich ludźmi.

Wiedział, że to ludzie zarabiają pieniądze, ale też pieniądze czyniły ich ludźmi.

Drogie ubrania to marnowanie pieniędzy.

Drogie ubrania to marnowanie pieniędzy.