Jak tylko sięgam pamięcią, od czasów dojrzewania w każdym razie, istnieją dla mnie dwie rzeczy - nie trzy, nie cztery, tylko dwie - dla których moim zdaniem warto żyć. Po pierwsze, kochać, mam na myśli kochać w sensie dosłownym, kochać w sensie kochania kobiet. A po drugie, pisać, po prostu pisać, spędzać noce, spędzać dni, a potem znowu noce nad moim własnym słownym warsztatem, postępować tak, by ciasto rosło, by znaleźć formę i żeby moje kolumienki znaków trzymały się mniej więcej na nogach...
Nic dziwnego, że chodzi o obie namiętności razem. Bo, moim zdaniem, to ta sama rzecz. Dogłębnie, prawdziwie ta sama rzecz. Ten sam rodzaj energii. To samo pragnienie. Ten sam przymus. Ta sama zawarta w nas siła, która o nas decyduje. Ta sama mieszanina rozkoszy i bólu, porywczości i cierpliwości, szukania po omacku i nagłej oczywistości. Dlaczego piszemy? Bo nie można uprawiać miłości przez cały dzień. Dlaczego uprawiamy miłość? Bo nie można przez cały dzień pisać. Kiedy i w jakich okolicznościach moglibyśmy przestać pisać? W dniu, jeśli takowy by nadszedł, w którym ta druga namiętność, ten drugi zapał dałby oznaki wyczerpania. Czy działa to też w odwrotną stronę? Ta sama korelacja, ale w odwrotnym kierunku? Naturalnie!

Każda dziewczyna ma prawo być kochana.

Każda dziewczyna ma prawo być kochana.

Jesteśmy tacy, jak umiemy kochać.

Jesteśmy tacy, jak umiemy kochać.

Tego dnia nabrała ostatecznej pewności co do dwóch spraw: bardzo ją drażnił, ale gdyby mogła, zostałaby z nim na zawsze.

Tego dnia nabrała ostatecznej pewności co do dwóch spraw: bardzo ją drażnił, ale gdyby mogła, zostałaby z nim na zawsze.

Nie przeczę, że był to piękny okres - te ostatnie trzy, czy cztery lata. Spotkałem mnóstwo interesujących ludzi i w niedługim czasie przeżyłem tyle, że w innych warunkach zajęłoby mi to dwadzieścia lat życia. Nie mogę powiedzieć, że żałuję.
Gdybym miał zacząć jeszcze raz, myślę, że wybrałbym raczej życie cichego, skromnego artysty, chodzącego własnymi ścieżkami po swym ogródku.

Nie przeczę, że był to piękny okres - te ostatnie trzy, czy cztery lata. Spotkałem mnóstwo interesujących ludzi i w niedługim czasie przeżyłem tyle, że w innych warunkach zajęłoby mi to dwadzieścia lat życia. Nie mogę powiedzieć, że żałuję.
Gdybym miał zacząć jeszcze raz, myślę, że wybrałbym raczej życie cichego, skromnego artysty, chodzącego własnymi ścieżkami po swym og...

Poznając człowieka, poznajemy kosmos; poznając kosmos, poznajemy człowieka

Poznając człowieka, poznajemy kosmos; poznając kosmos, poznajemy człowieka

Musimy coś zrobić, co by od nas zależało, zważywszy, że dzieje się tak dużo, co nie zależy od nikogo.

Musimy coś zrobić, co by od nas zależało, zważywszy, że dzieje się tak dużo, co nie zależy od nikogo.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Cennego smaku świeżego powietrza i otwartej przestrzeni nie można wymienić na pieniądze ani honor.

Cennego smaku świeżego powietrza i otwartej przestrzeni nie można wymienić na pieniądze ani honor.

Wiele razy podczas bezsennych nocy zastanawiała się nad tym, skąd w ludziach bierze się aż tyle zła. Potrzeba dominacji nas innymi stała się na niektórych obsesją. I pieniądze. Te najczęściej bywały przyczyną wielu człowieczych dramatów, tych małych i tych dużych. To one doprowadzały do frustracji, gniewu, a nawet śmierci drugiej osoby.

Wiele razy podczas bezsennych nocy zastanawiała się nad tym, skąd w ludziach bierze się aż tyle zła. Potrzeba dominacji nas innymi stała się na niektórych obsesją. I pieniądze. Te najczęściej bywały przyczyną wielu człowieczych dramatów, tych małych i tych dużych. To one doprowadzały do frustracji, gniewu, a nawet śmierci drugiej osoby.