Nie należy żyć tylko dla zaspokojenia własnych potrzeb, lecz dla Boga. Dla jakiego Boga? I cóż można powiedzieć bardziej bezsensownego niż to, co on powiedział? Powiedział, że nie wolno żyć dla siebie, to jest, że nie trzeba żyć dla tego, co jest dostępne dla naszego umysłu, dla tego, co nas pociąga, czego pragniemy, lecz należy żyć dla czegoś niepojętego, dla Boga, którego ani ogarnąć, ani określić nikt nie jest w stanie...

Każdy człowiek potrzebuje miłości, o tym wspomina
choćby hymn św. Pawła, ukazany na początku rozdziału. Jednak
nie każdy musi szukać drugiej osoby, aby ją uzyskać.

Każdy człowiek potrzebuje miłości, o tym wspomina
choćby hymn św. Pawła, ukazany na początku rozdziału. Jednak
nie każdy musi szukać drugiej osoby, aby ją uzyskać.

-Nie!- krzyknął Siergiej w przypływie rozpaczy.- Nie, nie!- Otoczył Franciszkę ramionami, przytulił jej twarz do swojej, potem pocałował delikatnie w czoło i skronie. Przycisnął ją mocniej, jakby pragnął osłonić przed przeszłością i tym, co miało niedługo nastąpić, jakby chciał uświadomić jej, że ktoś ją kocha.

-Nie!- krzyknął Siergiej w przypływie rozpaczy.- Nie, nie!- Otoczył Franciszkę ramionami, przytulił jej twarz do swojej, potem pocałował delikatnie w czoło i skronie. Przycisnął ją mocniej, jakby pragnął osłonić przed przeszłością i tym, co miało niedługo nastąpić, jakby chciał uświadomić jej, że ktoś ją kocha.

Kości wszystkich zakochanych bez pamięci kur (i nie tylko kur)rozpadają się w proch. Tak samo jak wszystko, co żyje, oddycha i myśli sobie, że jest najważniejsze na świecie. Proch to proch, nic więcej. Nawet jeśli ten proch był pełen miłości, to co? Niczym się nie różni od prochu, który miłości nie zaznał. Różni się?
Bez obawy. Nie musicie odpowiadać na to pytanie.

Kości wszystkich zakochanych bez pamięci kur (i nie tylko kur)rozpadają się w proch. Tak samo jak wszystko, co żyje, oddycha i myśli sobie, że jest najważniejsze na świecie. Proch to proch, nic więcej. Nawet jeśli ten proch był pełen miłości, to co? Niczym się nie różni od prochu, który miłości nie zaznał. Różni się?
Bez obawy. Nie musicie odpowiadać na to pytanie.

Czasami nawet kiedy człowiek wie, że nie ma racji, musi wrócić, żeby nabrać sił i dopiero wtedy odejść na dobre.

Czasami nawet kiedy człowiek wie, że nie ma racji, musi wrócić, żeby nabrać sił i dopiero wtedy odejść na dobre.

Wcale nie chcemy zdobywać kosmosu, chcemy tylko rozszerzyć Ziemię do jego granic. Jedne planety mają być pustynne jak Sahara, inne lodowate jak biegun albo tropikalne jak dżungla brazylijska. Jesteśmy humanitarni i szlachetni, nie chcemy podbijać innych ras, chcemy tylko przekazać im nasze wartości i w zamian przejąć ich dziedzictwo. Mamy się za rycerzy świętego Kontaktu. To drugi fałsz. Nie szukamy nikogo oprócz ludzi. Nie potrzeba nam innych światów. Potrzeba nam luster. Nie wiemy, co począć z innymi światami. Wystarczy ten jeden, a już się nim dławimy.

Wcale nie chcemy zdobywać kosmosu, chcemy tylko rozszerzyć Ziemię do jego granic. Jedne planety mają być pustynne jak Sahara, inne lodowate jak biegun albo tropikalne jak dżungla brazylijska. Jesteśmy humanitarni i szlachetni, nie chcemy podbijać innych ras, chcemy tylko przekazać im nasze wartości i w zamian przejąć ich dziedzictwo. Mamy się za rycerzy świętego Kontaktu. To dr...

Pytanie: Jakiego słowa lub zwrotu najbardziej pan nadużywa?
Odpowiedź: Przepraszam.

Pytanie: Jakiego słowa lub zwrotu najbardziej pan nadużywa?
Odpowiedź: Przepraszam.

Jestem przysłowiowym czarnym charakterem. Wyciągam kupę forsy. Muszę wyciągać dużo, żeby smarować facetów, których muszę smarować, żeby zarobić dużo forsy, by móc smarować facetów, których muszę smarować.

Jestem przysłowiowym czarnym charakterem. Wyciągam kupę forsy. Muszę wyciągać dużo, żeby smarować facetów, których muszę smarować, żeby zarobić dużo forsy, by móc smarować facetów, których muszę smarować.

Ludzie wolą przekazywać pieniądze na tych, których można jeszcze wyleczyć, bo chcą wierzyć, że pomogli zmienić świat na lepsze.

Ludzie wolą przekazywać pieniądze na tych, których można jeszcze wyleczyć, bo chcą wierzyć, że pomogli zmienić świat na lepsze.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.