-Wszystko, co mi możesz pomóc, to tylko mnie kochać. Zrobię co będę mógł, żebyś była szczęśliwa.
-Będę szczęśliwa, jeśli Tobie będzie dobrze

Miłość zawsze coś tworzy, nigdy nie niszczy. Czułość nie przypomina pieniędzy. Ale nie zaufanie(...), nie zaufanie. Podobnie lojalność. Można je roztrwonić i znikają na zawsze(...) Chociaż są tylko częścią miłości, mają podstawowe znaczenie, zbiera się je, gromadzi, buduje przez lata jak coś, co narasta wokół miłości, chroni ją, ociepla, nadaje jej siłę i smak. Jeśli się je roztrwoni, znikają na zawsze...

Miłość zawsze coś tworzy, nigdy nie niszczy. Czułość nie przypomina pieniędzy. Ale nie zaufanie(...), nie zaufanie. Podobnie lojalność. Można je roztrwonić i znikają na zawsze(...) Chociaż są tylko częścią miłości, mają podstawowe znaczenie, zbiera się je, gromadzi, buduje przez lata jak coś, co narasta wokół miłości, chroni ją, ociepla, nadaje jej siłę i smak. Jeśli się je roz...

Myślę teraz, że będąc z kimś bardzo blisko, łatwo można stracić z oczu, jaki jest naprawdę. Będąc zbyt blisko, nie widzi się, do czego ktoś jest zdolny, albo dostrzega się to zbyt późno.

Myślę teraz, że będąc z kimś bardzo blisko, łatwo można stracić z oczu, jaki jest naprawdę. Będąc zbyt blisko, nie widzi się, do czego ktoś jest zdolny, albo dostrzega się to zbyt późno.

- Wszechświat nie próbuje cię złamać. On próbuje tobą potrząsnąć. Kiedy sama to zrozumiałam, dla mnie było już za późno. Nie popełnij mojego błędu.

- Wszechświat nie próbuje cię złamać. On próbuje tobą potrząsnąć. Kiedy sama to zrozumiałam, dla mnie było już za późno. Nie popełnij mojego błędu.

- Życie jest bogatsze niż wszelkie przepisy. Moralność jest ideą, a życie życiem. Jakże je wtłoczyć w ideę, by go nie uszkodzić? Większą krzywdę wyrządzono życiu przez zapobieganie grzechowi niż ta krzywda, którą wyrządzał grzech.

- Życie jest bogatsze niż wszelkie przepisy. Moralność jest ideą, a życie życiem. Jakże je wtłoczyć w ideę, by go nie uszkodzić? Większą krzywdę wyrządzono życiu przez zapobieganie grzechowi niż ta krzywda, którą wyrządzał grzech.

Wiem z obserwacji, że ilekroć poważni ludzie używają dwa razy w jednym zdaniu słowa „jakkolwiek”, można niemal za pewnik matematyczny przyjąć ich nieczyste sumienie.

Wiem z obserwacji, że ilekroć poważni ludzie używają dwa razy w jednym zdaniu słowa „jakkolwiek”, można niemal za pewnik matematyczny przyjąć ich nieczyste sumienie.

Żadne miejsce na ziemi nie jest tak naprawdę bezpieczne. Katastrofy czekają w uśpieniu w każdym zakamarku - jak depresja. Nigdy nie wiadomo, kiedy rzucą się na człowieka, ale przy odrobinie szczęścia można się jednak na całe życie przed nimi ukryć.

Żadne miejsce na ziemi nie jest tak naprawdę bezpieczne. Katastrofy czekają w uśpieniu w każdym zakamarku - jak depresja. Nigdy nie wiadomo, kiedy rzucą się na człowieka, ale przy odrobinie szczęścia można się jednak na całe życie przed nimi ukryć.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Nie mam pieniędzy. Jak zaczniesz i to [coś] pokochasz, to znajdziesz pieniądze na zakup (...), na tej samej zasadzie, na której bezrobotni alkoholicy znajdują każdego dnia pieniądze na wino.

Nie mam pieniędzy. Jak zaczniesz i to [coś] pokochasz, to znajdziesz pieniądze na zakup (...), na tej samej zasadzie, na której bezrobotni alkoholicy znajdują każdego dnia pieniądze na wino.

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...