I często zapominała.
Że jej ciało (podobnie jak ciała nas wszystkich) jest jak zamek z piasku.
Że od zawsze niszczeje i będzie niszczeć.
Że nieustannie prześlizguje się przez palce.

Nazywam się Milijon – bo za miliony
Kocham i cierpię katusze.

Nazywam się Milijon – bo za miliony
Kocham i cierpię katusze.

Poznaj swojego wroga. Chrześcijanie wiedzieli już o tym dwa tysiące lat temu: kochaj, nie poznaj

Poznaj swojego wroga. Chrześcijanie wiedzieli już o tym dwa tysiące lat temu: kochaj, nie poznaj

Nierzadko czuli się zażenowani tym, iż tak często, wcale nie mając takich intencji, odgadują swoje myśli czy też narażają się na śmieszność, gdy w towarzystwie jedno z nich mówi to, co drugie zamierzało właśnie powiedzieć. Razem przezwyciężyli powszednie niezrozumienie, chwilowe nienawiści, wzajemne świństwa i fantastyczne błyskawice chwały małżeńskiego wspólnictwa. Był to czas ich najlepszej miłości, kiedy kochali się bez pośpiechu i bez ekscesów, coraz bardziej świadomi i wdzięczni losowi za swoje nieprawdopodobne zwycięstwa nad wszelkimi przeciwnościami. Życie, oczywiście, miało ich jeszcze poddać innym śmiertelnym próbom, ale to już było nieważne: dotarli na drugi brzeg.

Nierzadko czuli się zażenowani tym, iż tak często, wcale nie mając takich intencji, odgadują swoje myśli czy też narażają się na śmieszność, gdy w towarzystwie jedno z nich mówi to, co drugie zamierzało właśnie powiedzieć. Razem przezwyciężyli powszednie niezrozumienie, chwilowe nienawiści, wzajemne świństwa i fantastyczne błyskawice chwały małżeńskiego wspólnictwa. Był to czas...

Człowiek, z którym spędziło się tyle długich lat, jest jak mapa samochodowa, podarta na
rogach i wytarta na zgięciach od ciągłego używania; na tej mapie widnieje szlak tak dobrze
znany, że można go z łatwością wyrysować z pamięci. Dlatego właśnie trzyma się tę mapę w
schowku i wozi ze sobą w każdą podróż. A jednak w najmniej oczekiwanym momencie na tej
dobrze znanej mapie potrafi się pojawić niespodziewany zjazd z autostrady i punkt widokowy,
którego wcześniej tam nie było; w takich chwilach nigdy nie wiadomo, czy to jest nowy element
krajobrazu, czy może coś, na co ani razu nie zwróciło się uwagi.

Człowiek, z którym spędziło się tyle długich lat, jest jak mapa samochodowa, podarta na
rogach i wytarta na zgięciach od ciągłego używania; na tej mapie widnieje szlak tak dobrze
znany, że można go z łatwością wyrysować z pamięci. Dlatego właśnie trzyma się tę mapę w
schowku i wozi ze sobą w każdą podróż. A jednak w najmniej oczekiwanym momencie na tej
d...

Zaczytywał się w powieściach Celine'a, który uważał, że ludzie dzielą się na dwie kategorie: podglądaczy i ekshibicjonistów. Jego ,,Śmierć na kredyt" z zawartym w niej przesłaniem, że ostateczną nagrodą za życie jest zejście z tego świata, jego przerysowana rzeczywistość, operowanie groteską i tym, co groźne - wszystko to przemawiało również do Diane. Odnajdowała tu podobny swojemu bunt przeciw konwecjom.

Zaczytywał się w powieściach Celine'a, który uważał, że ludzie dzielą się na dwie kategorie: podglądaczy i ekshibicjonistów. Jego ,,Śmierć na kredyt" z zawartym w niej przesłaniem, że ostateczną nagrodą za życie jest zejście z tego świata, jego przerysowana rzeczywistość, operowanie groteską i tym, co groźne - wszystko to przemawiało również do Diane. Odnajdowała tu podobny swo...

Jak przyjemnie jest spędzać wieczór w podobny sposób. Nie ma jak lektura, to moje święte przekonanie. Książka nigdy człowieka nie męczy. Kiedy będę miała własny dom nie zaznam spokoju bez wybornej biblioteki.

Jak przyjemnie jest spędzać wieczór w podobny sposób. Nie ma jak lektura, to moje święte przekonanie. Książka nigdy człowieka nie męczy. Kiedy będę miała własny dom nie zaznam spokoju bez wybornej biblioteki.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Święta brzęczą mi nad głową jak szarańcza. Za chwilę zaczną żer,
zjadając czas, myśli, zera na koncie, sen, nerwy – co się da.

Pieniądze nie dają szczęścia. Potraktuj to jako radę. Prowadzą tylko do nędzy.

Pieniądze nie dają szczęścia. Potraktuj to jako radę. Prowadzą tylko do nędzy.