W przyszłości, będzie to kwestia znalezienia sposobu na zmniejszenie populacji. Zaczniemy od starca, bo kiedy ma ponad 60-65 lat, człowiek taki żyje dłużej niż produkuje, a to drogo kosztuje społeczeństwo. Potem będą słabi, a potem bezużyteczni, którzy nic nie wnoszą do społeczeństwa, bo będzie ich coraz więcej; a w końcu dobierzemy się do głupich.

Eutanazja będzie skierowana do tych grup. We wszystkich przypadkach eutanazja musi być podstawowym narzędziem naszych przyszłych społeczeństw. Oczywiście nie będziemy mogli rozstrzelać ludzi ani zorganizować obozów. Pozbędziemy się ich każąc im wierzyć, że to dla ich własnego dobra.

Zbyt duża populacja, w większości niepotrzebna, jest ekonomicznie zbyt kosztowna. Ze społecznego punktu widzenia znacznie lepiej jest zatrzymać „maszynę” ludzką nagle, niż pozwolić stopniowo się jej pogarszać.

Nie będziemy w stanie zrobić testów inteligencji na milionach ludzi, możesz to sobie wyobrazić! Znajdziemy coś, lub sprawimy, że to nastąpi – pandemia, która będzie wymierzona w niektórych ludzi, prawdziwy kryzys gospodarczy lub wirus, który dotknie ludzi starszych, to nie ma znaczenia, słabi i bojaźliwi ulegną….

Głupi uwierzy w to i poprosi o leczenie. Zadbaliśmy o zaplanowanie „zabiegu”, który będzie rozwiązaniem. Selekcja idiotów będzie zatem dokonywana sama – pójdą sami do rzeźni.

Byłeś kiedyś zakochany? To okropne, prawda? Sprawia, że robisz się taki wrażliwy. Otwiera twoją pierś i twoje serce, a to znaczy, że ktoś może wniknąć wgłąb ciebie i okropnie cię zranić. Budujesz wokół siebie ochronny krąg, latami tworzysz zbroję, by nic cię nie dosięgło, a potem jeden durny facet, nie różny od innych durnych facetów, wkracza w twoje durne życie... a ty dajesz mu część siebie. Nie prosi o to; któregoś dnia robi coś durnego, na przykład cię całuję albo uśmiecha się, i twoje życie przestaje należeć do ciebie. Miłość bierze zakładników, wnika w głąb ciebie, pożera cię i pozostawia zapłakaną w ciemności, w której zwykłe zdanie takie jak "może powinniśmy zostać przyjaciółmi" albo "bystra uwaga" zamienia się w szklaną drzazgę, wędrującą wprost do twego serca. To boli, nie tylko w wyobraźni, nie tylko w umyśle, to ból duszy, ból ciała, prawdziwy ból, który wdziera się w głąb ciebie i rozszarpuje cię na strzępy. Nic nie powinno tak ranić. Zwłaszcza miłość.
Nienawidzę jej.

Byłeś kiedyś zakochany? To okropne, prawda? Sprawia, że robisz się taki wrażliwy. Otwiera twoją pierś i twoje serce, a to znaczy, że ktoś może wniknąć wgłąb ciebie i okropnie cię zranić. Budujesz wokół siebie ochronny krąg, latami tworzysz zbroję, by nic cię nie dosięgło, a potem jeden durny facet, nie różny od innych durnych facetów, wkracza w twoje durne życie... a ty dajesz ...

Istoty ludzkie są nam zazwyczaj tak obojętne, że kiedyśmy włożyli w jedną z nich wszystkie możliwości naszego cierpienia i naszej radości, wówczas istota ta należy dla nas niejako do innego świata; nasyca się poezją, robi z naszego życia niby płaszczyznę wzruszeń, na której jest od nas bliżej lub dalej

Istoty ludzkie są nam zazwyczaj tak obojętne, że kiedyśmy włożyli w jedną z nich wszystkie możliwości naszego cierpienia i naszej radości, wówczas istota ta należy dla nas niejako do innego świata; nasyca się poezją, robi z naszego życia niby płaszczyznę wzruszeń, na której jest od nas bliżej lub dalej

Sex is the consolation you have, when you can't have love.

Sex is the consolation you have, when you can't have love.

Czasem, gdy dopada nas jakiś wielki problem, wydaje się nam coś, czego naprawdę nie ma. Trzeba jednak umieć odróżnić złudzenie od rzeczywistości. Jeśli ta granica się zatrze, pozostanie już tylko obłęd.

Czasem, gdy dopada nas jakiś wielki problem, wydaje się nam coś, czego naprawdę nie ma. Trzeba jednak umieć odróżnić złudzenie od rzeczywistości. Jeśli ta granica się zatrze, pozostanie już tylko obłęd.

Czasy dzisiejsze wymagają ideału wolności i lepszego jutra dla wszystkich ludzi dobrej woli, ideału powszechnej sprawiedliwości politycznej, społecznej i gospodarczej.

Czasy dzisiejsze wymagają ideału wolności i lepszego jutra dla wszystkich ludzi dobrej woli, ideału powszechnej sprawiedliwości politycznej, społecznej i gospodarczej.

Człowiek pozbawiony marzeń w rzeczywistości ma je tak wielkie, że nie potrafi sobie tego uświadomić.

Człowiek pozbawiony marzeń w rzeczywistości ma je tak wielkie, że nie potrafi sobie tego uświadomić.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

- Jeśli tylko mi udowodnisz, że istotnie ten przyrząd [telefon komórkowy] jest ci niezbędny, dostaniesz go natychmiast. Do czego ma ci to służyć?
- A do czego Justynce?
- Skoro Justynka zamierza sama płacić, może nim nawet wbijać gwoździe… [s. 328].

- Jeśli tylko mi udowodnisz, że istotnie ten przyrząd [telefon komórkowy] jest ci niezbędny, dostaniesz go natychmiast. Do czego ma ci to służyć?
- A do czego Justynce?
- Skoro Justynka zamierza sama płacić, może nim nawet wbijać gwoździe… [s. 328].

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.

Pieniądze… Raz są, a raz ich nie ma… Nie dają prawdziwego szczęścia i spełnienia.