Nie możesz kogoś zranić, chyba że sam ci na to pozwoli.

-Nie jesteś moim sekretem, Claro- oznajmił. - Jesteś moim skarbem. Jedynym dobrym i pięknym światłem mojego życia.

-Nie jesteś moim sekretem, Claro- oznajmił. - Jesteś moim skarbem. Jedynym dobrym i pięknym światłem mojego życia.

-Dlaczego pan się nade mną lituje? - zapytała ostro.
-Bo, drogie dziecko, pani musi się jeszcze w życiu nauczyć tylu rzeczy!
-Czego mianowicie?
-Wszystkich tych uczuć, których doznają ludzie dorośli: litości, współczucia, zrozumienia. Jedyne uczucia, które pani zna i w ogóle znała w życiu, to miłość i nienawiść.

-Dlaczego pan się nade mną lituje? - zapytała ostro.
-Bo, drogie dziecko, pani musi się jeszcze w życiu nauczyć tylu rzeczy!
-Czego mianowicie?
-Wszystkich tych uczuć, których doznają ludzie dorośli: litości, współczucia, zrozumienia. Jedyne uczucia, które pani zna i w ogóle znała w życiu, to miłość i nienawiść.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

To jest największa wartość bycia pielęgniarką - obserwujesz potwornie ciężkie momenty w życiu swoich pacjentów i siłą rzeczy odnosisz je do siebie. Zaczynasz rozumieć, co jest naprawdę ważne i bardziej doceniasz wszystko, co masz. Z perspektywy szpitalnych korytarzy widzisz zupełnie inny świat. Ten prawdziwy.

To jest największa wartość bycia pielęgniarką - obserwujesz potwornie ciężkie momenty w życiu swoich pacjentów i siłą rzeczy odnosisz je do siebie. Zaczynasz rozumieć, co jest naprawdę ważne i bardziej doceniasz wszystko, co masz. Z perspektywy szpitalnych korytarzy widzisz zupełnie inny świat. Ten prawdziwy.

Siedziałem tam opatulony własnymi ramionami, bynajmniej nie dłonią Pana. A zewsząd światła żarówki białej spiekały moje oczy. Choć zwykle potrafię zajrzeć w jej głębię bez światłowstrętu, bez żałości i posępnej miny, teraz wiem, że obca jest oczom moim biel jaskrawa, uchodząca ze środka szkła ludzką ręką powstałego.

Siedziałem tam opatulony własnymi ramionami, bynajmniej nie dłonią Pana. A zewsząd światła żarówki białej spiekały moje oczy. Choć zwykle potrafię zajrzeć w jej głębię bez światłowstrętu, bez żałości i posępnej miny, teraz wiem, że obca jest oczom moim biel jaskrawa, uchodząca ze środka szkła ludzką ręką powstałego.

Psy powinny walczyć dla samych siebie. A nie dla chciwych ludzi. Powinny być dzikie i wolne. Nie należy ich trzymać w klatkach.

Psy powinny walczyć dla samych siebie. A nie dla chciwych ludzi. Powinny być dzikie i wolne. Nie należy ich trzymać w klatkach.

Pieniądz naprawdę jest wielką potęgą, tylko trzeba go umieć użyć...

Pieniądz naprawdę jest wielką potęgą, tylko trzeba go umieć użyć...

Chcesz poznać prawdziwy sekret? Oto on: to, o czym myślisz i mówisz, gdy podniesiesz swój tyłek i to co zrobisz staje się rzeczywistością.

Chcesz poznać prawdziwy sekret? Oto on: to, o czym myślisz i mówisz, gdy podniesiesz swój tyłek i to co zrobisz staje się rzeczywistością.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...