-Niby nie...ale w zasadzie tak.Nie wiem. -Precyzja mojej własnej wypowiedzi mnie powaliła.

Nadzieja na Miłość jest cnotą Wiary.

Nadzieja na Miłość jest cnotą Wiary.

Będę dbał o ciebie i będę cię kochał - szepnął Muminek. - A w nocy będziesz mógł spać na mojej poduszce. A kiedy urośniesz i polubisz mnie, będziemy razem pływali w morzu.

Będę dbał o ciebie i będę cię kochał - szepnął Muminek. - A w nocy będziesz mógł spać na mojej poduszce. A kiedy urośniesz i polubisz mnie, będziemy razem pływali w morzu.

Są tacy zakochani, co nie popełniają samobójstwa: możliwie jest, że wyjdę z tego „tunelu”, który następuje po miłosnym spotkaniu: znowu widzę światło, ponieważ umiem znaleźć dla nieszczęśliwej miłości wyjście dialektyczne (zachowując miłość, lecz otrząsając się z hipnozy) albo też dlatego, że porzucam tę miłość i powracam do biegu, starając się, by już z innymi ponowić spotkanie, którego blask wciąż we mnie tkwi: bo należy ono do porządku „pierwszej przyjemności” i nie spocznę, póki nie powróci: potwierdzam potwierdzenie, zaczynam od nowa, bez powtarzania. (Spotkanie promieniuje; później, we wspomnieniu, podmiot z trzech momentów miłosnej akcji uczyni jeden; będzie mówił o „olśniewającym tunelu miłości”).

Są tacy zakochani, co nie popełniają samobójstwa: możliwie jest, że wyjdę z tego „tunelu”, który następuje po miłosnym spotkaniu: znowu widzę światło, ponieważ umiem znaleźć dla nieszczęśliwej miłości wyjście dialektyczne (zachowując miłość, lecz otrząsając się z hipnozy) albo też dlatego, że porzucam tę miłość i powracam do biegu, starając się, by już z innymi ponowić spotkani...

Musielibyśmy się zaprzyjaźnić z sobą. I od razu nasuwa się się pytanie, to znaczy z kim? Każdy jest przecież czymś w rodzaju zbioru obijających się o siebie ułomków, wypalonych niczym meteory, których nic ze sobą nie łączy, pogasłych nadziei, marzeń, zetlałych pragnień, zaprzepaszczonych uczuć, kłamstw podszywających się pod prawdy, i prawd podszywających się pod kłamstwa, a wszystko to niezdolne choćby krążyć wokół wspólnej osi.

Musielibyśmy się zaprzyjaźnić z sobą. I od razu nasuwa się się pytanie, to znaczy z kim? Każdy jest przecież czymś w rodzaju zbioru obijających się o siebie ułomków, wypalonych niczym meteory, których nic ze sobą nie łączy, pogasłych nadziei, marzeń, zetlałych pragnień, zaprzepaszczonych uczuć, kłamstw podszywających się pod prawdy, i prawd podszywających się pod kłamstwa, a ws...

Ludzie z rozległą wiedzą mają w sobie coś naprawdę atrakcyjnego.

Ludzie z rozległą wiedzą mają w sobie coś naprawdę atrakcyjnego.

Starzy ludzie zazwyczaj cierpią co najmniej na dwie przypadłości: altretyzm i głupotę. Nie można ich winić za żadną z nich.

Starzy ludzie zazwyczaj cierpią co najmniej na dwie przypadłości: altretyzm i głupotę. Nie można ich winić za żadną z nich.

Bogactwo jest nieuchwytną ideą, która krąży w powietrzu, by od czasu do czasu tu i tam się zmaterializować.

Bogactwo jest nieuchwytną ideą, która krąży w powietrzu, by od czasu do czasu tu i tam się zmaterializować.

Znalezienie prawdziwej miłości uskrzydla tak samo jak znalezienie banknotu studolarowego na parkingu przed wielkim sklepem - i jest równie mało prawdopodobne.

Znalezienie prawdziwej miłości uskrzydla tak samo jak znalezienie banknotu studolarowego na parkingu przed wielkim sklepem - i jest równie mało prawdopodobne.

-Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie (...). Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić całe życie.

-Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie (...). Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić całe życie.