Do stolika podjechał robokelner numer pięć i wyrecytował:
- Służę uprzejmie... zgrzyt... chrup... Rachunek opiewa na dwieście pięćdziesiąt dwa miliony trzysta osiemdziesiąt jeden tysięcy sto pięćdziesiąt dwa złote i dwadzieścia dziewięć groszy... sruuut... do potęgi minus ósmej. Płaci pan kartą, czy... chrup... gotówką?

- Co robisz? - pyta.
- Ustaliliśmy, ze będziemy przyjaciółmi.
Jest zmieszany.
- Tak.
- Nie zgadzam się.
[...] Wdech i wydech.
- Tesso - mówi. Wyczuwam w jego głosie ostrzeżenie, ale mam to gdzieś.
- Jaki jest najgorszy możliwy scenariusz?
- Będzie bolało - odpowiada.
- Już boli.
Powoli kiwa głową. I nagle zapadamy się w dziurę czasową. Wszystko nieruchomieje na tę jedną minutę, gdy przyglądamy się sobie z bliska.

- Co robisz? - pyta.
- Ustaliliśmy, ze będziemy przyjaciółmi.
Jest zmieszany.
- Tak.
- Nie zgadzam się.
[...] Wdech i wydech.
- Tesso - mówi. Wyczuwam w jego głosie ostrzeżenie, ale mam to gdzieś.
- Jaki jest najgorszy możliwy scenariusz?
- Będzie bolało - odpowiada.
- Już boli.
Powoli kiwa głową. I nagle zapadamy się ...

Miłość jest jak imperium - kiedy niknie idea, która je zrodziła, i ono musi się rozpaść.

Miłość jest jak imperium - kiedy niknie idea, która je zrodziła, i ono musi się rozpaść.

Brakuje mi słów. Zwykłych słów. Nie ma ich. Nie ma słowa 'jeść'. Nie ma słowa 'pić'. I nie ma słowa 'kochać'. Gdzie się podziały? Czy wrócą?"

Brakuje mi słów. Zwykłych słów. Nie ma ich. Nie ma słowa 'jeść'. Nie ma słowa 'pić'. I nie ma słowa 'kochać'. Gdzie się podziały? Czy wrócą?"

Jack podniósł świński łeb do góry i nadział z rozmachem na patyk, aż zaostrzony koniec, przebiwszy miękką krtań, wylazł przez pysk. Odstąpił, a łeb tkwił na patyku, po którym sączyła się strużka krwi.

Jack podniósł świński łeb do góry i nadział z rozmachem na patyk, aż zaostrzony koniec, przebiwszy miękką krtań, wylazł przez pysk. Odstąpił, a łeb tkwił na patyku, po którym sączyła się strużka krwi.

Ludzie, cienie, dobro, zło, niebo, piekło: wszystko to tylko etykietki, nic więcej. Ludzie sami stworzyli te przeciwieństwa: natura ich nie dostrzegała. W naturze nawet życie i śmierć nie były przeciwieństwami - po prostu jedno stawało się przedłużeniem drugiego.

Ludzie, cienie, dobro, zło, niebo, piekło: wszystko to tylko etykietki, nic więcej. Ludzie sami stworzyli te przeciwieństwa: natura ich nie dostrzegała. W naturze nawet życie i śmierć nie były przeciwieństwami - po prostu jedno stawało się przedłużeniem drugiego.

Nie ufam ludziom, którzy krzyczą: "Dosyć, dosyć", gdy im się nalewa. Jeżeli ktoś musi uważać, aby nie wypić za dużo, to znaczy, że kiedy wypije, nie ufa nawet samemu sobie.

Nie ufam ludziom, którzy krzyczą: "Dosyć, dosyć", gdy im się nalewa. Jeżeli ktoś musi uważać, aby nie wypić za dużo, to znaczy, że kiedy wypije, nie ufa nawet samemu sobie.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

... Cóż dzisiaj znaczą pieniądze? (...) Papier, marność na wietrze dziejów.

... Cóż dzisiaj znaczą pieniądze? (...) Papier, marność na wietrze dziejów.