Nie mogę patrzeć, jak inni cierpią. Gdy komuś coś dolega... gdy jest smutny, rozbity... czuję to samo. Ten ból rośnie, przybiera na sile, aż w końcu staje się moim. Nie potrafię tego znieść. Dlatego wolę od razu wziąć to na siebie. FAKT, NIE ROBIĘ TEGO DLA INNYCH! "POŚWIĘCAM SIĘ" DLA SAMEGO SIEBIE!

PS. I nie śnij mi się tak proszę! Nie dlatego, że nie wypada, ale dlatego, że mnie tym zabijasz...

PS. I nie śnij mi się tak proszę! Nie dlatego, że nie wypada, ale dlatego, że mnie tym zabijasz...

(...) miłość do rodziców jest jedyną miłością za którą się nie odpowiada.
Chociaż może nawet i za tę miłość jest się odpowiedzialnym.

(...) miłość do rodziców jest jedyną miłością za którą się nie odpowiada.
Chociaż może nawet i za tę miłość jest się odpowiedzialnym.

Nie jest już osobą, z którą chcę umrzeć. Jest osobą, z którą chcę pozostać przy życiu.

Nie jest już osobą, z którą chcę umrzeć. Jest osobą, z którą chcę pozostać przy życiu.

Człowiek żyje, wznosząc bariery, poza które zakazuje sobie wychodzić: za nimi są wszystkie stworzone przez niego potwory. Wierzymy, że są straszne, niepokonane, tymczasem tak nie jest. Wystarczy znaleźć w sobie odwagę, aby stawić im czoło, a okazują się o wiele słabsze, niż nam się wydawało. Maleją, rozwiewają się wolno. Aż w końcu zastanawiamy się, czy w ogóle istniały.

Człowiek żyje, wznosząc bariery, poza które zakazuje sobie wychodzić: za nimi są wszystkie stworzone przez niego potwory. Wierzymy, że są straszne, niepokonane, tymczasem tak nie jest. Wystarczy znaleźć w sobie odwagę, aby stawić im czoło, a okazują się o wiele słabsze, niż nam się wydawało. Maleją, rozwiewają się wolno. Aż w końcu zastanawiamy się, czy w ogóle istniały.

Życie samo przez się jest wygnaniem.Droga powrotna nie jest drogą wstecz.

Życie samo przez się jest wygnaniem.Droga powrotna nie jest drogą wstecz.

Jednym z triumfów człowieka jest to, że może o czymś wiedzieć, a jednak w to nie wierzyć.

Jednym z triumfów człowieka jest to, że może o czymś wiedzieć, a jednak w to nie wierzyć.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijania, okazały się silniejsze niż biblijny zakaz, głoszący by nie zabijać.

Człowiek choruje na władzę. Pragnie fizycznego i materialnego komfortu. Czasem psychicznego. Bywa, że chce zdobyć kobietę, którą kocha. Albo pozostać przy życiu. Do tego potrzebuję pieniędzy. A gdyby potrzebował czegoś innego, też by zabił, tylko nie tego, kto ma pieniądze, lecz tego, kto ma to "coś innego". Ale tak czy inaczej by zabił. Bo emocje, które popychają go do zabijan...

... pragnienie posiadanie pieniędzy jest absolutnie normalne, tak jak chęć życia i pozostawania na wolności.

... pragnienie posiadanie pieniędzy jest absolutnie normalne, tak jak chęć życia i pozostawania na wolności.

Wszyscy uwielbiają udawać. Zwłaszcza bogaci. A zresztą łatwo jest być tym, kogo ludzie chcą: dać im coś, na co mogą się gapić, kiwać głową i uśmiechać się, mówić im, że są piękni. To trzy kroki do pieniędzy.

Wszyscy uwielbiają udawać. Zwłaszcza bogaci. A zresztą łatwo jest być tym, kogo ludzie chcą: dać im coś, na co mogą się gapić, kiwać głową i uśmiechać się, mówić im, że są piękni. To trzy kroki do pieniędzy.