Za­trzy­mać świat to podjąć świa­domą de­cyzję o tym, że za­mie­rzasz go opuścić, aby ulep­szyć i sie­bie, i świat. Aby mieć większą swo­bodę ru­chu i łatwiej nim kie­ro­wać. W tym cza­sie mu­sisz się sta­rać uni­kać wszel­kich pro­blemów. Żywić się dobrą li­te­ra­turą, do­brym ki­nam a przede wszyst­kim roz­mo­wa­mi z je­dyną osobą, która cię na tym świe­cie in­spi­ru­je. I wiesz co?…
– Co? – spy­tałem pod­eks­cy­to­wa­ny i za­fa­scy­no­wa­ny.
– Świat ci to po­tem wy­na­gro­dzi. Wszechświat sprzy­ja tym, którzy go po­ru­szają. A to właśnie ci, którzy go za­trzy­mują. Chcesz po­ru­szyć świat, czy wo­lisz, żeby on cię po­ru­szył?
– Chcę go po­ru­szyć! – od­parłem z prze­ko­na­niem. Geo­r­ge przyłączył się do mnie i zaczęliśmy krzy­czeć ra­zem: „Po­ru­szyć go! Po­ru­szyć!”. I po­ru­szy­liśmy świat… zatrzymując go....

-Boję się tego, co czuję. Tego, jak bardzo cię kocham.
-Ja też cię kocham, skarbie.
-Proszę, nie skrzywdź mnie.
-Nigdy karbie, obiecuję.
Ale okazało się, że jednak kłamał. Zostawił ją, a przecież tego zawsze bała się najbardziej.

-Boję się tego, co czuję. Tego, jak bardzo cię kocham.
-Ja też cię kocham, skarbie.
-Proszę, nie skrzywdź mnie.
-Nigdy karbie, obiecuję.
Ale okazało się, że jednak kłamał. Zostawił ją, a przecież tego zawsze bała się najbardziej.

Mogę powiedzieć tyle: śmierć jest minimum. Minimum wszystkiego. Podczas tych godzin, gdy jesteś tak blisko drugiej osoby, z dwojga niemal stajecie się jednym. Minimum. Miłość jest śmiercią: śmiercią odrębności, śmiercią dystansu, śmiercią czasu. W trzymaniu się z dziewczyną za ręce najpiękniejsze jest to, że po chwili zapominasz, która ręka jest twoja. Zapominasz, że są dwie, nie jedna. Śmierć. Nie ma w niej nic niezdrowego.

Mogę powiedzieć tyle: śmierć jest minimum. Minimum wszystkiego. Podczas tych godzin, gdy jesteś tak blisko drugiej osoby, z dwojga niemal stajecie się jednym. Minimum. Miłość jest śmiercią: śmiercią odrębności, śmiercią dystansu, śmiercią czasu. W trzymaniu się z dziewczyną za ręce najpiękniejsze jest to, że po chwili zapominasz, która ręka jest twoja. Zapominasz, że są dwie, n...

Najdziwniejsze w każdej rozłące jest to, że pamięta się tylko to, co było w ludziach dobre.

Najdziwniejsze w każdej rozłące jest to, że pamięta się tylko to, co było w ludziach dobre.

Ostatecznie każdy jest swoim własnym sędzią.

Ostatecznie każdy jest swoim własnym sędzią.

Na ogół (...) ludzie pędzą po aparat, by strzelić trzysta cyfrowych fotek, których nikt potem nie ogląda. Bo każdy ma własne archiwum.

Na ogół (...) ludzie pędzą po aparat, by strzelić trzysta cyfrowych fotek, których nikt potem nie ogląda. Bo każdy ma własne archiwum.

...małpa wzięła do ręki kij i stała się człowiekiem. Jak widać, od tej pory zmyślny małpiszon nie wypuszczał tego kija z rąk, przez co nigdy się do końca nie wyprostował.

...małpa wzięła do ręki kij i stała się człowiekiem. Jak widać, od tej pory zmyślny małpiszon nie wypuszczał tego kija z rąk, przez co nigdy się do końca nie wyprostował.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny: snuje się od fotela do fotela jak paralityk. To poczciwy, sumienny stary osioł, a pieniądze ma po prostu dlatego, że zbiera je jak maniak znaczki pocztowe. Ty, Ezza, masz umysł za tęgi do interesów. Nie zajedziesz daleko. Trzeba być mądrym, żeby robić pieniądze. Zgoda! Ale najpierw trzeba być wystarczająco głupim, żeby pieniędzy pragnąć.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny:...

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.

A wszyscy piszczą, a narzekają, jak przyjdzie dziadowi co dać abo i drugiemu, ale na gorzałę mają.

A wszyscy piszczą, a narzekają, jak przyjdzie dziadowi co dać abo i drugiemu, ale na gorzałę mają.