- (...) Dzisiaj nie jest dzień na gadanie, dzisiaj jest za dużo słońca.
- To ma coś wspólnego?
- Rozmowy dobre są w cieniu. W takim słońcu wystarczy być.

Nasz nieskończony smutek może być uleczony tylko przez nieskończoną miłość.

Nasz nieskończony smutek może być uleczony tylko przez nieskończoną miłość.

Myślę, że człowiek powinien umierać tak, jak żył; otoczony tymi, których zawsze kochał.

Myślę, że człowiek powinien umierać tak, jak żył; otoczony tymi, których zawsze kochał.

W każdym, nawet najbardziej cynicznym człowieku jest chęć przeżycia czegoś czystego i wzniosłego. Wielkiej miłości pełnej wielkich słów. Tyle, że wielkie słowa są jak niemiecka marka za czasów Republiki Weimarskiej - z każdym dniem coraz bardziej się dewaluują. W końcu pozostają bezdźwięczne głoski wypowiadane z przyzwyczajenia lub poczucia obowiązku.

W każdym, nawet najbardziej cynicznym człowieku jest chęć przeżycia czegoś czystego i wzniosłego. Wielkiej miłości pełnej wielkich słów. Tyle, że wielkie słowa są jak niemiecka marka za czasów Republiki Weimarskiej - z każdym dniem coraz bardziej się dewaluują. W końcu pozostają bezdźwięczne głoski wypowiadane z przyzwyczajenia lub poczucia obowiązku.

Ale właśnie dlatego, że wszystko obraca się przeciw tobie, że nadzieje na cokolwiek są tak nikłe, życie nie pozbawione jest tutaj słodyczy. Dzień za dniem. Bez wczoraj, bez jutra. Barometr zastygł, flaga na zawsze zatrzymała się w połowie masztu. Nosisz czarną opaskę na ramieniu i małą wstążeczkę w butonierce, a jeśli masz szczęście i pieniądze, kupujesz sobie parę protez z lekkiego metalu, najlepiej aluminium. I wszystko to nie przeszkadza ci cieszyc się aperitifem ani chodzic do zoo czy flirtowac z sępami szybującymi po bulwarach, zawsze czujnie wypatrującymi nowej padliny. Czas płynie.

Ale właśnie dlatego, że wszystko obraca się przeciw tobie, że nadzieje na cokolwiek są tak nikłe, życie nie pozbawione jest tutaj słodyczy. Dzień za dniem. Bez wczoraj, bez jutra. Barometr zastygł, flaga na zawsze zatrzymała się w połowie masztu. Nosisz czarną opaskę na ramieniu i małą wstążeczkę w butonierce, a jeśli masz szczęście i pieniądze, kupujesz sobie parę protez z lek...

Może gdybyśmy wszyscy wiedzieli, że w każdej chwili umieramy i umierają wszyscy obok nas, bylibyśmy dla siebie odrobinę lepsi? niedużo, tyle... Maciupeńką odrobinę...

Może gdybyśmy wszyscy wiedzieli, że w każdej chwili umieramy i umierają wszyscy obok nas, bylibyśmy dla siebie odrobinę lepsi? niedużo, tyle... Maciupeńką odrobinę...

Jak przyjemnie jest spędzać wieczór w podobny sposób. Nie ma jak lektura, to moje święte przekonanie. Książka nigdy człowieka nie męczy. Kiedy będę miała własny dom nie zaznam spokoju bez wybornej biblioteki.

Jak przyjemnie jest spędzać wieczór w podobny sposób. Nie ma jak lektura, to moje święte przekonanie. Książka nigdy człowieka nie męczy. Kiedy będę miała własny dom nie zaznam spokoju bez wybornej biblioteki.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

[Denji] Ech... chyba nigdy nie uda mi się umówić z żadną dziewczyną. przecież nie zaproszę jej do tej rudery, a nie stać mnie na randkę. Jak uda mi się jakąś zaliczyć, to mogę i zdechnąć. [str. 12].

[Denji] Ech... chyba nigdy nie uda mi się umówić z żadną dziewczyną. przecież nie zaproszę jej do tej rudery, a nie stać mnie na randkę. Jak uda mi się jakąś zaliczyć, to mogę i zdechnąć. [str. 12].