Wiedziałam, że podjęłam słuszną decyzję. Gdyby to była zła decyzja, serce nie bolałoby tak bardzo.

Największym cudem była dla mnie ona sama. Pozbierała to, co ze mnie zostało. Z mojego ciała. Z mojej duszy. Swoją troską scaliła mnie znowu w kompletnego człowieka. Tak kompletnego jak to tylko możliwe. Od pierwszych spacerów po ogrodach Ohaddin to ona dawała mi siłę. Wszyscy zawsze postrzegali mnie jako tę silną, tę, która chroni. Która daje poczucie bezpieczeństwa. Dla mnie to Estegi była jedynym gwarantem bezpieczeństwa oferowanego przez świat.

Największym cudem była dla mnie ona sama. Pozbierała to, co ze mnie zostało. Z mojego ciała. Z mojej duszy. Swoją troską scaliła mnie znowu w kompletnego człowieka. Tak kompletnego jak to tylko możliwe. Od pierwszych spacerów po ogrodach Ohaddin to ona dawała mi siłę. Wszyscy zawsze postrzegali mnie jako tę silną, tę, która chroni. Która daje poczucie bezpieczeństwa. Dla mnie t...

Życie nie jest za krótkie. Jest za długie, by trwonić je na brak miłości, brak śmiechu i brak decyzji.

Życie nie jest za krótkie. Jest za długie, by trwonić je na brak miłości, brak śmiechu i brak decyzji.

Czuła jego obecność, patrzyła z głębin miękkich zwojów szat (...) Nie jest to człowiek, przed którym należy się wstydzić (...), a jednak zadrżała, że oto widziano ją śpiącą.

Czuła jego obecność, patrzyła z głębin miękkich zwojów szat (...) Nie jest to człowiek, przed którym należy się wstydzić (...), a jednak zadrżała, że oto widziano ją śpiącą.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

To wszystko było niepojęte. /.../ Co ona sobie wyobrażała, że kim jest na tym świecie, na tym dziwnym i niezrozumiałym świecie?

To wszystko było niepojęte. /.../ Co ona sobie wyobrażała, że kim jest na tym świecie, na tym dziwnym i niezrozumiałym świecie?

O, jakimże dzieckiem jest człowiek? Jakże łaknie jednego bodaj spojrzenia!

O, jakimże dzieckiem jest człowiek? Jakże łaknie jednego bodaj spojrzenia!

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

Trzy lata później honor kosztował piątaka za bluzkę i dychę od kiecki, ale cóż, ludzie się zmieniają.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojona potrzeba czy niespełnione pragnienie, które można zaspokoić pracą.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojo...