- Nie! Woły nie są głupie- to tylko ludzie tak o nich myślą, bo są duże, łagodne i pomocne. A to więcej mówi o nich samych niż o wołach(...).

Siedział tak długo w kontemplacji wspaniałego widoku. Chciał to zamknąć w sobie, uczynić swoją własnością, utrwalić na zawsze – nie mógł. Piękno wymykało mu się, przesączało się przez jego zmysły, niknęło – był bezsilny. "W takich chwilach ludzie malują naturalistyczne pejzaże i fotografują – to daje im złudzenie, że złapali przemijającą chwilę zachwytu nad światem" – pomyślał, ale nie był z tej myśli bardzo zadowolony.

Siedział tak długo w kontemplacji wspaniałego widoku. Chciał to zamknąć w sobie, uczynić swoją własnością, utrwalić na zawsze – nie mógł. Piękno wymykało mu się, przesączało się przez jego zmysły, niknęło – był bezsilny. "W takich chwilach ludzie malują naturalistyczne pejzaże i fotografują – to daje im złudzenie, że złapali przemijającą chwilę zachwytu nad światem" – pomyślał,...

Ale romanse były główną treścią jej życia i wiedziała, że nie jest uczciwa, jeśli wyraża się o nich lekceważąco. Bywały słodkie, bywały cierpkie, bywała w nich szczęśliwa, bywała zrozpaczona. Wiedziała, co to znaczy czekać w barze na mężczyznę, który nie przychodzi. Czekać na listy, płakać przy ludziach, jak również znosić natręctwo mężczyzny, którego ma dość.

Ale romanse były główną treścią jej życia i wiedziała, że nie jest uczciwa, jeśli wyraża się o nich lekceważąco. Bywały słodkie, bywały cierpkie, bywała w nich szczęśliwa, bywała zrozpaczona. Wiedziała, co to znaczy czekać w barze na mężczyznę, który nie przychodzi. Czekać na listy, płakać przy ludziach, jak również znosić natręctwo mężczyzny, którego ma dość.

Irina kochała nieustannie wrzeszczącą matkę, wciąż bijącego się z nią brata. Przecież kocha się kogoś nie za coś. Po prostu kocha się i już.

Irina kochała nieustannie wrzeszczącą matkę, wciąż bijącego się z nią brata. Przecież kocha się kogoś nie za coś. Po prostu kocha się i już.

Dzieci są poważnymi ludźmi, nienawidzą głupich żartów. Wiedzą, że wcześniej czy później się sprawdzą.

Dzieci są poważnymi ludźmi, nienawidzą głupich żartów. Wiedzą, że wcześniej czy później się sprawdzą.

Rzeczy martwe mają z pewnością o wiele więcej duszy niż niektórzy ludzie.

Rzeczy martwe mają z pewnością o wiele więcej duszy niż niektórzy ludzie.

Wszystko jest kłamstwem. Zarówno ciało, jak i twarz czy spojrzenia - nic nie oznaczały. Myślała o tym, że można zmieniać je i kształtować do woli. Nagi człowiek jest nikim. Nic nie można o nim powiedzieć, może być żebrakiem albo królem. (...) Ale znów - czy prawdę mówiły ubiory?
- Ech, wszystko jest kłamstwem!

Wszystko jest kłamstwem. Zarówno ciało, jak i twarz czy spojrzenia - nic nie oznaczały. Myślała o tym, że można zmieniać je i kształtować do woli. Nagi człowiek jest nikim. Nic nie można o nim powiedzieć, może być żebrakiem albo królem. (...) Ale znów - czy prawdę mówiły ubiory?
- Ech, wszystko jest kłamstwem!

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

W 1988 roku Ne Win za radą swoich astrologów wycofuje z obiegu monety o nominałach dwadzieścia pięć, trzydzieści pięć i siedemdziesiąt pięć kyatów, wprowadzając w zamian banknot dziewięćdziesiędziokyatowy. Ludzie w ciągu jednej nocy tracą oszczędności.

W 1988 roku Ne Win za radą swoich astrologów wycofuje z obiegu monety o nominałach dwadzieścia pięć, trzydzieści pięć i siedemdziesiąt pięć kyatów, wprowadzając w zamian banknot dziewięćdziesiędziokyatowy. Ludzie w ciągu jednej nocy tracą oszczędności.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.