Mikey Walsh

Wychowałam się w miejscowości, w której żyjemy z Cyganami po sąsiedzku. Nie jest więc to dla mnie obca kultura. Kilka razy odbywały się u nas wojny pomiędzy Polakami a Cyganami, chociaż takich sytuacji jest na szczęście coraz mniej. Żyjemy raczej w zgodzie, ale Cyganie są bardzo hermetyczną grupą ludzi i nie zdradzają ani swoich tajemnic ani nie "zapraszają" do swojego świata. Żyjemy razem, a jednak osobno, jakby w dwóch różnych światach. Dziwi w dzisiejszym zglobalizowanym świecie taka hermetyczność, gdzie kultury wydawałoby się odleglejsze asymilują się i mieszają między sobą. Ta książka zbliża nas do tego zamkniętego świata, pokazując skąd wywodzą się niektóre zachowania, jakie mechanizmy rządzą przekonaniami społeczności cygańskiej. Jednocześnie widzimy, że nasze światy nie różnią się od siebie aż tak bardzo. Okrucieństwo ojca, zobojętnienie na krzywdę, nałogi rządzące ludźmi. Znamy to wszystko i wśród Polaków, czy innych narodowości. Tutaj jest to wszystko zwielokrotnione strachem przed ostracyzmem, strachem przed wykluczeniem z jedynej społeczności jaką się zna. Niemniej historia głównego bohatera, jak i jego rodziny pokazuje nam, ze i w tym środowisku pokazują się pęknięcia i rysy. Młodzi Cyganie oczekują już czegoś innego, sięgają po nowe. Piękna książka.