Barbara Seidler

Wspaniałe odkrycie. Styl pisania i sposób ukazania tematów przez panią Barbarę mnie urzekły. Mam przeczucie, że jest ona perłą polskiego reportażu. Tym bardziej, że oczywiście czytałam kilka publikacji o pani Seidler i zdecydowanie zafascynowała mnie zarówno jej praca i dorobek , a także sama postać. W książce dostajemy streszczony przekrój probemów społecznych z jakimi borykała się Polska w PRL. Gdzieś kiedyś przecztałam, że jeśli chcemy dobrze poznać jakieś społęczeństwo , to trzeba przyjrzeć się, kto siedzi w ich więzieniach. Myślę, że przygladając się procesom karnym też można dojśc do mniej lub bardziej uniewersalnych wniosków, które są w tym wypadków o nas samych, o polskim społeczeństwie. Tym bardziej, że Pan Seidler wybrała bardzo reprezentatywne i różnorakie przykłady. Jeden proces szczególnie gorzko mnie uświadomił, a mianowicie proces katowanego 6-letniego Danielka. Niedawno w Polsce weszła - dopiero teraz! - nowa ustawa o zapobieganiu przemocy wobec dzieci. W środowisku nazywna jets ona Ustawą Kamilka... Od tylu dekad zawsze jest jakiś Kamilek, Danielek czy Martynka i my dopiero teraz wprowadzamy nowelizajce do kodeksu, które mam nadzieję, wreszcie coś zmienią.