Andrzej Trepka

4/10 - ujdzie. Zwieńczenie trylogii kosmicznej Trepki i Borunia. Ocena uśredniona. Pierwsza połowa książki trzymająca wysoki poziom; druga zaś o fatalnym wykonaniu (mimo dobrego zamysłu) i niestety nie trzymająca się kupy. Zjednoczona Ludzkość XXV wieku, o wysokim poziomie zaawansowania technologicznego, edukacji, z nieograniczoną energią i futurystycznymi drukarkami 3D tworzącymi z powietrza dosłownie WSZYSTKO; podbijająca kosmos i zaludniająca w ciągu dni planety, nagle (i MASOWO) zaczyna zachowywać się jak XV-wieczny, sterowany przez religijnych oszołomów tłum wieśniaków z widłami z beznadziejnie bezsensownego powodu. A powodem tym jest strach przed dobrowolnym zaakceptowaniem pomocy od przerastającej ją technologicznie pod każdym względem obcej, acz pozornie przyjaznej rasy kosmitów. Ja rozumiem, że ten piękny zew wolności ponad wszystko to ukryta przed cenzorami krytyka radzieckiego sojuza, który ówcześnie niósł już Polakom "braterską pomoc", i że to sci-fi, ale na Peruna, nawet sci-fi musi wykazywać się jakąś dozą zdrowego rozsądku i mieć nieco sensu... Kilkaset stron walki, oporu i filozofowanie na temat zamiarów obcych w obliczu przepaści rozwojowej pozwalającej im na osiągnięcie celu w sekundy niezależnie od zgody ludzi to intryga zbyt płytka, nawet jak na "ukryty, krytykancki" cel przyświecający autorom. Od połowy miałem wzmagające się poczucie marnowanego czasu...