Lucjan Hipolit Siemieński

Jako iż jestem ogromną fascynatką legend, podań i dawnych wierzeń, kiedy tylko dowiedziałam się, że moja przyjaciółka jest w posiadaniu czegoś, co znacznie przybliży mi owo zagadnienie od razu sięgnęłam po ten zbiór. W moim odczuciu czyta się tą książkę lekko i przyjemnie - dla innych, może być to ciężkie do przebrnięcia. Opowiadania są napisane językiem dawnym, pełnym archaizmów, nierzadko gwarą. Myślę, że to może działać tylko pozytywnie, idealnie oddaje atmosferę tamtych czasów. Niestety na tym chyba trzeba będzie zakończyć mówienie o pozytywach. Podań jest ponad sto pięćdziesiąt, jednakże długość z nich nie przekracza pięciu linijek. A szkoda. Jest to tylko niewykorzystanie potencjału jaki niesie za sobą opowieść. Ponadto są one ułożone chaotycznie, na pierwszy rzut oka, wciśnięte jak leci. Polecić zbiór mogę jedynie prawdziwym miłośnikom dawnych czasów oraz magii, które z sobą niosą. Innych szybko znudzi i zniechęci.