Varia
174
Najnowsze artykuły
Artykuły„Nasze ciało to mapa lęków, której umysł nie potrafi ukryć” – wywiad z Sebastianem Fitzkiem, autorem thrillera „Mimika”
1
ArtykułyKalafiory, czarownice i zbrodnia w rezydencji. Sprawdź, co kryje się w tych książkach Nowości pod patronatem Lubimyczytać.
1
ArtykułyZ czego żyje pisarz?
21
ArtykułyCzytamy w weekend. Książki Roku 2025. 20 marca 2026340
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Powiązane treści
Varia
16
Literacki Horoskop LC – Książkowy Wodnik
Czas na zmianę: przenosimy uwagę z Koziorożca na Wodnika. Znak, którego planetą jest Uran, a szczęśliwym klejnotem – ametyst. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a...
Aktualności
71
Nobel 2011 - kto otrzyma nagrodę w dziedzinie literatury?
Zapraszamy do udziału w konkursie i wytypowania laureata literackiej Nagrody Nobla 2011. Szwedzka Akademia poinformowała, że zwycięzca zostanie ogłoszony w czwartek o godz. 13:00.
Patologie Zachar Prilepin 
Małem wewnętrzne obiekcje, czy pisać o tej książce i o jej autorze, czy przypadkiem nie będzie to reklama kacapskiego pisarza.
Doszedłem do wniosku, że nie pisanie oznaczałoby wymazanie z pamięci tragedii narodu czeczeńskiego.
Kacap coś sobie tam skrobie, a ja widzę tysiące torturowanych, wymordowanych, walczących o swoją wolność ludzi. Mężczyzn, kobiet i dzieci. Zniszczony kraj, zrównane z ziemią miasta i wioski.
Jedno pokolenie i historia się powtarza. Giną ludzie, miasta i wioski obracają się w ruiny.
Za parę lat, pewnie jeszcze wcześniej, jakiś nowy Prilepin, będzie pisał o tym samym, tymi samymi słowami będzie opisywał te same zbrodnie, tylko narodowość mordowanych się zmieni.
Przeczytaj tą książkę, będziesz mógł/a darować sobie wszystkie następne.
Autor, uczestnik wojny w Czeczenii w latach 1996 - 99 r. Kapitana OMON -u. Aktywny działacz zdelegalizowanej Partii Narodowo - Bolszewickiej.
W opisie napisano " Mocna, męska książka "
Zgadzam się.
Sańkja Zachar Prilepin 
Cyt.:
„Tacy jak ty ratują siebie, zjadając Rosję a tacy jak ja, zjadając własną duszę. Rosja żywi się duszami własnych synów. Ja jestem jej synem, nawet jeśli jestem przeklęty. A ty jesteś brudnym przybłędą.”
Zachar Prilepin, "Sańkja"
„Sańkja” to obsypana nagrodami w Rosji, m.in. nagrodą Literacką Jasnej Polany, wydana w 2006 roku powieść Zachara Prilepina. Jest to jedna z pierwszych powieści, tego jednocześnie znakomitego, /autora znacznie późniejszego „Klasztoru”/, jednego ze współtwórców, obok Olega Pawłowa czy Romana Senczina, „nowego realizmu rosyjskiego” jak i zdecydowanie kontrowersyjnego pisarza. Kontrowersje te wynikają z działalności politycznej autora, związanego początkowo z radykalną Partią Narodowo Bolszewicką, której założycielem był Eduard Limonow a głównym ideologiem Aleksander Dugin i udziału w walach separatystów w Donbasie na wschodzie Ukrainy. W 2020 roku zarejestrował swoje własne ugrupowanie polityczne „Za Prawdę”, które odniosło niespodziewany sukces wyborczy a dwa lata później został objęty sankcjami Unii Europejskiej za swoją działalność polityczną. Rok temu niemal cudem uniknął śmierci w zamachu bombowym za którym stały prawdopodobnie służby ukraińskie.
Przy tak bogatym życiorysie i dla niektórych zdecydowanie kontrowersyjnych wyborach politycznych to nadal znakomity pisarz, co wśród współczesnych polityków, gotowych jedynie wygłaszać puste frazesy i slogany zdarza się niezmiernie rzadko.
„Sańkja” to powieść w wieloma wątkami autobiograficznymi, w której występuje wiele postaci mających swoje odpowiedniki w rzeczywistości, z początkowego okresu działalności politycznej Prilepina w Partii Narodowo Bolszewickiej.
Aleksander Tiszyn, Sasza, Sańkja, to członek radykalnej, opozycyjnej wobec struktur władzy Partii Sojusz Stwórców, której ideologią jest wybuchowa mieszanka łącząca komunizm, nacjonalizm i anarchizm. To powieść o próbie zdefiniowania przez młode pokolenie, często biednych i wykluczonych, wizji nowej Rosji. Bóg, Ojczyzna, sprawiedliwość, wiara a przede wszystkim nadzieja, to o te wartości upomina się bohater powieści. To rewolucja ma doprowadzić do zmiany. Wybuchnie, gdy jak mówi jeden z bohaterów: ...można zaczynać dopiero wtedy, gdy nie będzie na co czekać.”
Powieść w której Zachar Prilepin znakomicie oddaje klimat polityczny Rosji początku XXI wieku, zderzenie młodzieńczych wizji z brutalnością i bezwzględnością świata, pomieszanie starego porządku z nowym, wizja przyszłości do której tak naprawdę nie wiadomo jak dojść.
Znakomita, fascynująca lektura. Współczesna wersja „Biesów” Fiodora Dostojewskiego.
