Joan Aiken

Opowiadania z jednej strony mogą wydać się staroświeckie (wszakże powstały lata temu),natomiast z drugiej jest w nich dość sporo oryginalności (chociaż tutaj zdania mogą być podzielone w szczególności, kiedy ktoś czyta fantastykę i zna pewne wątki). Na dobrą sprawę jest tutaj wszystko – dobra zabawa, przygoda, czary i wszelkie cuda niewidy ale również smutek, niepewność, niepokój, dreszczyk emocji, strach…. misz masz wszystkiego a przede wszystkim niesamowita i wielka wyobraźnia autorki. Wyobraźnia, która bawi, wzbudza zainteresowanie ale i pobudza naszą własną wyobraźnię, pozwala starszym i nam dorosłym na nowo stać się dzieckiem. A co najważniejsze wszystkie bez wyjątku wskazują właściwe postawy i zachowania w różnych sytuacjach przy czym są przyjemne… a przynajmniej dla mnie.