Elena Pasechnik

W trakcie długiej zimowej nocy, trzech przyjaciół namawia jednego z nich - Gunnara, aby ten opowiedział jakieś historie. Tak oto stajemy się słuchaczami dwóch opowieści. Pierwsza opowiada o pięknej córce konunga, w której zakochał się inny konung, natomiast ojciec przyobiecał ją innemu. Mężczyźni walczą o brankę, a w efekcie zostają braćmi krwi. Druga opowiada o królewskim synu, którego początkowo rodzice się wyparli przez przepowiednię ojca, a który finalnie powrócił, ale za to czekał go ciężki los: od zamiany w wilka, poprzez walkę z czarownicami - trollami, aż do uwalniania innych czarownic. Klątwa za klątwą. Rozbawiły mnie te opowieści, swoją prostotą i legendarnym brakiem mądrości ludzkiej. Kobieta znalazła dziecko w lesie, wychowała, przyodziała, kochała jak syna, a po długim czasie zostało jej ono odebrane, ale cytując “...za to nigdy nie zaznasz biedy. Gunnar i Hild, skłoniwszy się, udali się do domu, a ich serca były pełne radości…”. Kasa się zgadza? Zgadza! No to masz dzieciaka, a ja idę do domu pełna radości :D Część popularnonaukowa zawiera informacje o języku Islandzkim w sagach średniowiecznych i głównej ich tematyce.