Przekonałam się, że najdonioślejsze zdarzenia w naszym życiu rzadko mają miejsce wtedy, gdy się ich spodziewamy, za to bardzo często wtedy, gdy nawet przez myśl nam nie przejdzie, że dzieje się coś ważnego.

Tak mocno krytykujemy egoizm, ale któż z nas nie jest choć w niewielkim stopniu egoistą?

Zawsze trzeba uważać na to, co się mówi przy rozstaniu.

Kiedy chcesz kupić dom, znajdujesz agenta, żeby wszystko posprawdzał, zanim podejmiesz decyzję. Z mężami powinno być tak samo. Zanim weźmiesz ślub, ktoś powinien zbadać, co jest zepsute, czy da się to naprawić i ile to będzie kosztować.

Ogród Edenu to archetyp tego, co utracone, tym samym symbol losu całej ludzkości. Ponieważ mieć znaczy utracić, tak jak żyć znaczy umrzeć. Mimo to zazdroszczę Adamowi. Bo choć utracił Eden nadal miał swoją Ewę.

Można by przypuszczać, że ci, którzy najbardziej cieszą się z nadejścia nowego roku, to osoby, które pragną jak najszybciej zostawić za sobą przeszłość, ale nie zawsze tak jest. Jeśli masz złe wspomnienia z ostatniej wizyty u dentysty to nie cieszysz się na następną.

Przekonałem się, że jeśli człowiek ma coś do jedzenia, dach nad głową i czystą wodę, powinien odczuwać wielką wdzięczność - zalicza się do grona najbardziej uprzywilejowanych na tym świecie.

Problem z grzechem polega na tym, że jeśli masz sumienie- pokutujesz niezależnie od tego czy zostaniesz przyłapany.

Jeśli trwasz w złości, to tak, jakbyś połknął truciznę i miał nadzieję, że umrze ktoś inny. (...) Stajemy się niewolnikami osób, którym nie wybaczamy.

Życie nauczyło mnie, żę najuczciwsi i najbardziej godni zaufania są zwykle ci, którzy wydają się nieco pokraczni i sfatygowani. Nie zawsze, ale zazwyczaj.

Wiesz że to miłość kiedy nie musisz pytać'.

Jeśli chowanie się przed miłością jest mądre, to ja wolę być głupia. Lepiej być głupią niż samotną.

Rzecz w tym, że jedynym rzeczywistym symbolem życia jest rozwój. A rozwój pociąga za sobą cierpienie. Więc decyzja, żeby żyć, oznacza zgodę na cierpienie. Niektórzy ludzie zadają sobie tak wiele trudu, żeby uniknąć cierpienia, że rezygnują z życia. Ironia polega na tym, że w końcu ich ucieczka przed cierpieniem staje się bardziej bolesna niż to, przed czym uciekają.

Tajemnica ludzkiej egzystencji nie polega na tym, aby się utrzymywać przy życiu, lecz na tym, aby znaleźć rzecz, dla której warto żyć.

Miłość jest jak nauka tańca. Gdy dwoje ludzi słyszy pierwsze takty muzyki, ogarnia ich pasja i mają gdzieś, czy ktoś na nich patrzy, bo pragną tylko szaleć. Tańczą niezdarnie, źle stawiają kroki i upadają, a czasami nawet tańczą do innej melodii, ale tego nie zauważają, bo tak bardzo porywa ich muzyka. Ale potem muzyka cichnie i zaczynają deptać sobie po palcach. Niektórzy myślą, że tak wygląda prawda o związku, i uciekają. Prawda jednak jest taka, że dopiero wtedy zaczyna się prawdziwa miłość. Dopiero wtedy dwoje ludzi zaczyna się uczyć swoich rytmów i tego, jak się zgrać. I jeśli wytrwają wystarczająco długo, może nawet nauczą się tańczyć z gracją.

Najgorsze, co możemy zrobić człowiekowi, to dać mu to czego chce. W życiu chodzi o to, żeby szukać. Jeżeli człowiek dostaje to, czego szukał, droga się kończy.

[...]pomimo wszystkich ograniczeń, jakimi się zniewalamy, istnieje w naszej psychice pierwotne pragnienie swobodnej wędrówki.

Najlepszym sposobem na uleczenie własnego bólu jest uleczenie bólu kogoś innego.

Głupotą jest zarówno wierzyć, że wiemy co naprawdę dzieje się wokół nas, jak i ufać, że cokolwiek na tym świecie dane jest raz na zawsze.

Myślę, że Bóg jest malarzem. Świat to Jego płótno...

Lepiej być kochanym przez jedną osobę, która zna twoją duszę, niż przez milion, które nie znają nawet twojego numeru telefonu.

Człowiek, który okrada sklepik na rogu, jest złodziejem.
Człowiek, który okrada setki osób, staje się legendą.
A człowiek, który okrada miliony ludzi, jest politykiem.

Nieudacznicy nie odrywają oczu od zegara. Zwycięzcy nie odrywają oczy od pracy.

- Przyjacielu - ciągnął Leszek - zniewalają nas rzeczy, których nie wybaczamy.

- Rezygnacja nie zawsze jest zła. Nie powinniśmy trwać w błędzie tylko dlatego, że popełnienie go zajęło nam mnóstwo czasu.

Ktoś kiedyś powiedział: "Możemy uciec od rzeczywistości, ale nie możemy uciec przed konsekwencjami naszej ucieczki od rzeczywistości".

Nie było na świecie człowieka, którego życie nie mogłoby być dla innych przestrogą lub wzorem. Tylko od nas samych zależy, do jakiej kategorii będzie należało nasze życie.

[...] miłość jest jak róża: wszyscy skupiają się na jej kwiecie, ale to kolczasta łodyga utrzymuje ją przy życiu. Sądzę, że o to właśnie chodzi w małżeństwie. Jak powiedział mi kiedyś ojciec, rzeczy najcenniejsze to te, o które trzeba walczyć. W końcu, jeśli wszystko pójdzie dobrze, człowiek uczy się cenić kolczastą łodygę bardziej nawet niż sam kwiat.

Czasami lepiej nie wiedzieć, czego nam w życiu brakuje.

Chyba jedyne, co wiedziałam na pewno, to fakt, że nie mogę jeszcze raz pozwolić się zniszczyć. Zbyt mało ze mnie zostało - moje serce jest niemal puste.