Shalom M. Fisch

Początki Supermana po raz kolejny opowiedziane na nowo. Tym razem historia nie zaczyna się ani na Kryptonie ani w Smallville, ale czytelnik zostaje rzucony w pierwszy okres działalności superbohatera w Metropolis. Dla mnie taki zabieg był dezorientujący. Podobał mi się przy tym wygląd pierwszego kostiumu Supermana - dżinsowe spodnie, t-shirt i wrzucona na to peleryna. Dobrym patentem było też noszenie przez Clarka luźnych strojów by zamaskować swoją muskulaturę. Szkoda, że niestety fabularnie nie jest specjalnie dobrze. Owszem, całkiem efektowna była akcja z pociągiem na początku, ale wraz z przylotem zagrożenia z kosmosu robi się strasznie sztampowo – nowa wersja klasycznego przeciwnika nie jest specjalnie ciekawa, jedynie w pamięć może zapadać to w jakiej postaci istniał na Ziemi – całkiem zabawne. Nie podobało mi się jak przedstawiono Lexa Luthora – wyszedł strasznie karykaturalnie, a na dodatek łatwo daje się oszukać i wykorzystać. Także nowe wyglądy Steela czy Metallo zupełnie do mnie nie przemawiają – wolałem poprzednie wersje. Jeżeli już mowa o porównaniu nowych wersji, to słabo wypada Krypton – wygląda strasznie tandetnie, jak z lat 40. – numerem jeden jeżeli chodzi o rodzimą planetę Supermana pozostanie dla mnie znana także w Polsce wersja Johna Byrne’a. Druga część komiksu za to jest aż nadmiernie skomplikowana – podróże w czasie, postacie wzięte niewiadomo skąd – można czuć się jakby się przegapiło po drodze parę zeszytów. Wiem, że w następnym tomie część tego chaosu została wyjaśniona, ale taki zabieg mi się nie podoba – wprowadza niepotrzebny zamęt. Rysunkowo wydaje jest całkiem w porządku, chociaż czasami miałem problemy z rozróżnieniem od siebie postaci – Lex Luthor i Steel wyglądają niemal identycznie – ale to może wina kolorysty, a nie rysownika. Podsumowując, Grant Morrison jak to u niego często bywa stworzył dziwaczne dzieło, które moim zdaniem jest zupełnie nieprzystępne dla nowego czytelnika. Innymi słowy – komiks nie sprawdza się jako restart historii mający być furtką do kolejnych historii. Polecam jedynie zatwardziałym miłośnikom Morrisona i Supermana.