Nagonka

We Wrocławiu napadnięto i zamordowano Jakuba - byłego partnera Bieleckiego. W tym samym czasie lekarze starają się uratować życie Moniki Warłacz i jej dziecka. Sikora z Bieleckim rozpoczynają poszukiwania zabójcy. Dokonują zatrzymania „Robsona”, z którym kiedyś związany był Jakub. W mieście dochodzi do kolejnego mordu. Tym razem ginie osoba narodowości romskiej. Sikora jest przekonany, że za tą zbrodnią stoi zabójca Kuby. Morderca umieszcza na murze cmentarza żydowskiego antysemickie napisy. W mieście wybuchają zamieszki wywołane fałszywą informacją, że za zabójstwami dzieci, które miały miejsce w ostatnim czasie, stoją przedstawiciele mniejszości żydowskiej. Wrocław kolejny raz mierzy się z seryjnym zabójcą. Śledczy muszą się spieszyć, zanim psychopata znów wyruszy na łowy…

Na książki z tej serii czekam zawsze z niecierpliwością. I teraz znowu jestem zła, bo zakończenie niejednoznaczne i ponownie jak poprzednim razem muszę czekać, bo kolejnej części jeszcze nie ma.

We Wrocławiu napadnięto i zamordowano Jakuba - byłego partnera Bieleckiego. W tym samym czasie lekarze starają się uratować życie Moniki Warłacz i jej dziecka. Sikora z Bieleckim rozpoczynają poszukiwania zabójcy. Dokonują zatrzymania „Robsona”, z którym kiedyś związany był Jakub. W mieście dochodzi do kolejnego mordu. Tym razem ginie osoba narodowości romskiej. Sikora jest...

Co ten Piotr Kościelny ze mną zrobił. Nigdy nie sądziłam, że tak pochłonie mnie seria
kryminalna. I to taka krwista, brutalna, mocna. W sam raz na bezsenne noce…
“Nagonka” to czwarty tom serii o Komisarzu Sikorze, równie dobry, jak wcześniejsze. Tym
razem mamy do czynienia z mową nienawiści przeciwko odmienności. Zabójca w swoich
chorych przekonaniach pragnie oczyścić miasto z osób innej narodowości, wyznania czy
orientacji. Do tego w tle zaczyna pojawiać się młotkarz, który zabija starsze kobiety.
Policjanci we Wrocławiu znowu mają ręce pełne roboty, a do tego Sikora musi walczyć o
prawo opieki nad synem. Końcówka jak zwykle nie pozostawia mi prawa wyboru, już
zaczęłam słuchać tomu piątego.

Co ten Piotr Kościelny ze mną zrobił. Nigdy nie sądziłam, że tak pochłonie mnie seria
kryminalna. I to taka krwista, brutalna, mocna. W sam raz na bezsenne noce…
“Nagonka” to czwarty tom serii o Komisarzu Sikorze, równie dobry, jak wcześniejsze. Tym
razem mamy do czynienia z mową nienawiści przeciwko odmienności. Zabójca w swoich
chorych przekonaniach pragnie oczyścić...

Fajny klimat,mocny temat, ale słabsza od poprzednich części.

Fajny klimat,mocny temat, ale słabsza od poprzednich części.

Nie podzielam zachwytów, nawet nie chce mi się czytać do końca. Lubię książki pana Piotra, ale tym razem odpuszczam. Nuda, nuda, nuda.

Nie podzielam zachwytów, nawet nie chce mi się czytać do końca. Lubię książki pana Piotra, ale tym razem odpuszczam. Nuda, nuda, nuda.

Bardzo dobry kryminał, jak wszystkie książki autora

Bardzo dobry kryminał, jak wszystkie książki autora

Koleja czesc tak samo dobra jak poprzednie i znów końcowa pełna emocji.nie pozostaje nic innego jak zabierać sie za kolejna.

Koleja czesc tak samo dobra jak poprzednie i znów końcowa pełna emocji.nie pozostaje nic innego jak zabierać sie za kolejna.

Kościelny pisze wciągajaco, dodatkowe smaczki kiedy zna się Wrocław - aczkolwiek na cmentarzu maślickim odmawiają nowych pochówków w trumnie ze względu na wielkość cmentarza (nowe groby tylko z urną).
Wracając do książki - autor pisze w tak dziwny sposób, że momentami mam wrażenie, że obcuję z dziełem grafomana: klisze językowe, branżowa nomenklatura (lub pseudo - tak laik sobie wyobraża język jakim posługują sie policjanci, żule, emeryci, lekarze etc),krótkie zdania, proste wyrazy- całość składa się nie tyle na literaturę surową i prostą, co prostacką... Nie wiem do końca jak to ująć - ale książki Kościelnego są dziwne. Wciągające, ale dziwne.

Kościelny pisze wciągajaco, dodatkowe smaczki kiedy zna się Wrocław - aczkolwiek na cmentarzu maślickim odmawiają nowych pochówków w trumnie ze względu na wielkość cmentarza (nowe groby tylko z urną).
Wracając do książki - autor pisze w tak dziwny sposób, że momentami mam wrażenie, że obcuję z dziełem grafomana: klisze językowe, branżowa nomenklatura (lub pseudo - tak...

📌 „Nagonka” to jedna z tych książek, które czyta się jakby na granicy dwóch światów: między spokojnym wieczorem a totalnym wciągnięciem, z którego trudno się wyrwać. Nie chcę Ci tu opowiadać, co jest w środku — bo to lepiej poczuć samemu — ale powiem Ci, jak to czyta się od środka.

💥 To książka, która trzyma Cię za gardło od samego początku i nie puszcza, dopóki nie dotrzesz do ostatniej strony. Klimat jest na tyle intensywny, że czytając ją wieczorem, miałam wrażenie, jakby ciemność za oknem robiła się jeszcze głębsza.

🧠 Styl autora jest szybki i konkretny — akcja nie zwalnia, a każda kolejna strona sprawia, że czytasz dalej, chociaż miałeś już iść spać. To jedna z tych książek, które nie pozwalają Ci ich odłożyć, bo cały czas coś Cię „ciągnie dalej”.

🔥 Mimo że to thriller i kryminał, „Nagonka” ma też w sobie coś więcej — emocje, które zostają z Tobą jeszcze po przeczytaniu, sposób, w jaki autor potrafi zagrać na nerwach czytelnika i sprawić, że poczuje się jak świadek całego zamieszania.

✨ Takie książki warto czytać wtedy, gdy masz ochotę na coś, co nie tylko przeniesie Cię w inny świat, ale też zostawi ślad w głowie. Idealna do wieczornego relaksu z kubkiem herbaty… choć ostrzegam — może być ciężko ją odłożyć.

📌 „Nagonka” to jedna z tych książek, które czyta się jakby na granicy dwóch światów: między spokojnym wieczorem a totalnym wciągnięciem, z którego trudno się wyrwać. Nie chcę Ci tu opowiadać, co jest w środku — bo to lepiej poczuć samemu — ale powiem Ci, jak to czyta się od środka.

💥 To książka, która trzyma Cię za gardło od samego początku i nie puszcza, dopóki nie...

10

10

To jedna ze słabszych książek Piotra Kościelnego. Sama akcja momentami ciekawa, jednak za dużo irytujących stereotypów i widać, że autor jest poprawny politycznie. Jeśli narodowiec - to oczywiście morderca, który jest wulgarny, prymitywny, ma nieświeżą bieliznę i wyciąga kozy z nosa, jednocześnie jest na tyle inteligentny, że długo bawi się z organami ścigania w kotkę i myszkę, czyli naciągane jak guma w majtkach aktywisty lewicowego. Z kolei gej to oczywiście dobry i wrażliwy człowiek, Romowie z kolei mają swój honor, a Żydzi - jak zwykle ofiary Polaków. Tylko prawicowcy nie mają żadnych zalet - są prymitywni, mało inteligentni, lubią wypić i kapują na policji. Postać Sikory w tym tomie mało wiarygodna psychologicznie. Komisarz w zasadzie w ogóle nie przechodzi żałoby po nagłej śmierci narzeczonej, wraca do pracy jakby nigdy nic się nie stało, nie bierze nawet urlopu, nie interesuje się specjalnie losem jedynego syna w szpitalu, aż do momentu uprawomocnienia wyroku w sprawie praw rodzicielskich, co trwa prawie dwa tygodnie. Postać Brauna również mało wiarygodna - ceniony terapeuta chroni przyrodniego, poznanego niedawno brata przed organami ścigania, tempo nabywania nałogu przez osobę do danej pory "czystą" jest zbyt szybkie, a przez to mało autentyczne. Najbardziej zapamiętałam żółte majtki (polskiej marki) mordercy. Sikora wraz partnerem z pracy Bieleckim jak to teraz bywa w modzie wspólnie opiekują się dzieckiem. Tęcza aż kwiczy.

To jedna ze słabszych książek Piotra Kościelnego. Sama akcja momentami ciekawa, jednak za dużo irytujących stereotypów i widać, że autor jest poprawny politycznie. Jeśli narodowiec - to oczywiście morderca, który jest wulgarny, prymitywny, ma nieświeżą bieliznę i wyciąga kozy z nosa, jednocześnie jest na tyle inteligentny, że długo bawi się z organami ścigania w kotkę i...